Πέρασε, πάει κι η Λαμπρή και μέσα τα κεφάλια, ξαναγυρνάμε στα γνωστά, τ’ απίστευτά μας χάλια
Μετράω φόρους κι εισφορές και βρίσκομαι στο μείον και βρίζω για να εκτονωθώ της μάνας μου το αιδοίον
Αμα το ογδόντα τα εκατό απ’ όσα βγάζω δίνω πόσο κι εγώ νομοταγής θαρρείτε πως θα μείνω;
Θα κόβω τάχα απόδειξη, με ΦΠΑ στα ύψη, ή θα κοιτάει ο καθείς πόσα μπορεί να κρύψει;
Νομοθετούνε στα χαρτιά, μα η πράξη είναι άλλο κι αν δεν το καταλάβουνε το φιάσκο θα ’ν’ μεγάλο
Θα γίνει ο κακός χαμός, θα βράζει η κοινωνία κι άδεια πάλι θα μένουνε, φοβάμαι, τα ταμεία…
Γνωστό πως είν’ ο άνθρωπος μέτρον πάντων χρημάτων τι το ’θελε ο Πρόεδρος να πει των νομισμάτων;
Τέτοιες πληγές μονάχος του ποιος θέλει να σκαλίζει;
Αθέλητα στα περσινά ο νους ξαναγυρίζει…
Ακόμη ένα κρίσιμο Eurogroup τη Δευτέρα
Για συμφωνία-φάντασμα αργεί να ’ρθει η μέρα…
Αισθάνομαι, αλίμονο, πως στον γκρεμό τραβούμε σφυρίζουμε αδιάφορα και ομφαλοσκοπούμε
Μέρα αφιερώσαμε στην ελληνοφωνία;
Προτείνω να γιορτάζουμε την εθελοτυφλία!
Γιορτή που θα μας ταίριαζε… Σκεφτείτε το λιγάκι
Ποια μέρα να διαλέξουμε; Μα είναι παιχνιδάκι!
Δεν χρειάζεται αιτιολόγηση διά νομοσχεδίου
Ολες οι μέρες κάνουνε του ημερολογίου…
