Πρώτη φορά σε όσα ζω (τα ουκ ολίγα) χρόνια
ο Μάιος μάς έφερε αντί για άνθη χιόνια
Ντύθηκαν όλα τα βουνά στα άσπρα πέρα ώς πέρα:
αυτόν τον τρόπο βρήκαμε να δούμε άσπρη μέρα!
Τι να σου κάνει κι ο καιρός με όλα όσα βλέπει;
Τέτοιοι τρελοί που είμαστε, κλίμα τρελό μάς πρέπει…
Οχι τρελοί, θεότρελοι τον κόσμο κυβερνάνε
κι όταν μιλάνε στο κοινό τρέλες τού τσαμπουνάνε
Καμώνονται τον Τζόνι Ντεπ που παίζει σε ταινία,
και «είμαστε σαν πειρατές» δηλώνουνε στ’ αστεία,
παίζουνε με τα νεύρα μας, παίζουν με την ειρήνη,
ό,τι τους έρθει κάνουνε και ό,τι θέλει ας γίνει…
Φωτιές και πάλι ανάβουνε στου Περσικού τα μέρη
κι όλη αυτή η σύγχυση μόνο ζημιές θα φέρει
Απ’ το ουίσκι τους δασμούς λεν πως θα καταργήσουν
τον βασιλέα Κάρολο για να ευχαριστήσουν,
μα σαν τους τσάντισε ο Μερτς, αυτοί για τιμωρία
αποσύρουν στρατεύματα από τη Γερμανία,
αδιαφορώντας παντελώς ετούτο τι σημαίνει
κι αν έτσι απροστάτευτη η Ευρώπη πια θα μένει…
Πούτιν και Κίνα χαίρονται, μα διόλου δεν τους νοιάζει:
χεσμένους, φευ, μας έχουνε και τούτο με τρομάζει
Αλλάζει ο κόσμος γύρω μας, όρθιο τι θα μείνει;
Χιονίζει μες στον Μάιο, τι άλλο θες να γίνει;
Ανησυχούμε όλοι μας το μέλλον τι θα φέρει,
μα το να σ’ έχω δίπλα μου να μου κρατάς το χέρι
μας δίνει αυτή τη δύναμη -παρά τον Τραμπ- που κάνει
να φτιάχνουμε, μες στον χιονιά, μαγιάτικο στεφάνι…
