Τι ακριβώς εννοεί ο συγγραφέας ενός σκοτεινού παραμυθιού, στα όρια του θρίλερ, λέγοντας «ο βασικός ύποπτος για τους φόνους είναι νεκρός εδώ και 150 χρόνια»; Κι όμως, αυτό γράφει (και το εννοεί) ο Αντώνης Τουμανίδης, συγγραφέας του «Αντερσεν», του πρώτου μέρους της τριλογίας των δολοφόνων, από τις Εκδόσεις Ελληνικά Γράμματα. «Στο επόμενο παραμύθι… θα είστε νεκροί» μας λέει ο συγγραφέας και αναρωτιόμαστε, αν ισχύσει, πώς θα διαβάσουμε το τρίτο; Καλά είναι;
Το σίγουρο είναι ότι γράφει καλά. Δεν είναι τυχαία βραβευμένος σεναριογράφος, παραγωγός, μέλος του Σωματείου Σεναριογράφων Αμερικής (WGA East) και μέλος της Ευρωπαϊκής Ακαδημίας Κινηματογράφου. Επίσης, ο Αντώνης Τουμανίδης έχει σπουδάσει Ιστορία της Τέχνης και Αρχαιολογία στην Ελλάδα, Τεχνοκριτική, Κινηματογράφο και Θρησκειολογία στη Γαλλία, ενώ συνέχισε με μεταπτυχιακές σπουδές πάνω στη θρησκευτική γλυπτική και μιλάει και τέσσερις γλώσσες. Εχει γράψει πέντε βιβλία συνολικά και τώρα μας προσφέρει αυτή την γκροτέσκα ιστορία, όπου το έγκλημα θεωρείται τελετουργικού χαρακτήρα και παραπέμπει στα εγκλήματα που έλαβαν χώρα πρόσφατα σε Δανία, Γερμανία, Γαλλία και Ιταλία – όλα με αναφορές σε παραμύθια του Αντερσεν. Ούτως ή άλλως, ως φόρο τιμής στον Χανς Κρίστιαν ξεκίνησε ο Αντ. Τουμανίδης να γράφει το βιβλίο αυτό και του έδωσε και το όνομά του.
«Το 2019 ξεκίνησα να γράφω το “Αντερσεν” ως έναν προσωπικό φόρο τιμής στην αστείρευτη πηγή έμπνευσής μου: τον παραμυθά των παραμυθάδων, τον Χανς Κρίστιαν Αντερσεν. Δεν ήθελα, όμως, να “πειράξω” τα παραμύθια του. Ηθελα το κοινό να τα ξαναγνωρίσει στην πρωτόλεια μορφή τους − εκεί όπου η αθωότητα συνυπάρχει με τη σκληρότητα και το σκοτάδι δεν κρύβεται πίσω από ωραιοποιημένες λέξεις. Ταυτόχρονα, επιθυμούσα να πλέξω γύρω από αυτά τα παραμύθια έναν ιστό αράχνης και να τα συνδυάσω αρχικά με το μυστήριο της αστυνομικής λογοτεχνίας και στη συνέχεια με τον τρόμο» μας λέει. Ποιος ήταν, όμως, στην πραγματικότητα ο Χανς Κρίστιαν Αντερσεν; Εγραφε, όντως, μόνο παιδικά παραμύθια; «Οχι» μας απαντά ο συγγραφέας. «Ο Αντερσεν έγραφε μαγικές ιστορίες που απευθύνονται σε όλους – παιδιά και ενήλικες. Και, φυσικά, δεν έχουν πάντα χαρούμενο τέλος».
Οσο για το συγκεκριμένο βιβλίο, μπορεί να το ξεκίνησε το 2019, ωστόσο έμεινε στο συρτάρι ώς το 2023: «Μέχρι τότε ξαναδιάβασα όλες τις ιστορίες του Αντερσεν και μαζί και τα ταξιδιωτικά του ημερολόγια – και εκείνο της επίσκεψής του στην Ελλάδα. Ο Αντερσεν ήλπιζε να επιστρέψει, μετά την αναχώρησή του, κάποια στιγμή στη χώρα μας. Αλλά η αρρώστια τον πρόλαβε… Και φτάνουμε στο σήμερα. Τελετουργικά εγκλήματα με αναφορές στις διάσημες ιστορίες του παραμυθά συγκλονίζουν την Ευρώπη. Από τη “Βασίλισσα του Χιονιού” μέχρι τη “Σκιά”, ένα παραμύθι που έχει ξεχωριστή θέση στην καρδιά μου, ο δολοφόνος μοιάζει να παίζει ένα αρρωστημένο παιχνίδι θεάτρου και αίματος. Η αλυσίδα του τρόμου θα φτάσει κάποια στιγμή και στην Αθήνα. Ο ντετέκτιβ Νουρ και η συνεργάτιδά του Ανια, η οποία κατά κάποιον τρόπο είναι νοητικά το δικό μου “alter ego”, θα ξεκινήσουν από τη Δανία ένα αγωνιώδες κυνηγητό στο παρελθόν, το παρόν και το μέλλον όπου ο θρύλος, η φρίκη και η πραγματικότητα μπλέκονται επικίνδυνα. Μέχρι το αναπάντεχο φινάλε… Τώρα το βιβλίο κυκλοφόρησε, επαφίεται πλέον στους αναγνώστες να το διαβάσουν με τη δική τους ματιά. Κι εγώ έμεινα να με βασανίζει το ίδιο αναπάντητο ερώτημα: ποια εντύπωση θα σχημάτιζε ο Χανς Κρίστιαν Αντερσεν για το σκοτεινό και δολοφονικό “alter ego” του; Ειλικρινά, θέλω να πιστεύω πως, έστω και για μια στιγμή, θα χαμογελούσε» μας λέει.
Οσο για μας, διαβάζοντας το βιβλίο, σκεφτόμασταν πως ο Αντερσεν έζησε στο μεταίχμιο του τέλους της μοναρχίας και της ανόδου της αστικής δημοκρατίας, ενώ πλέον ζούμε παγκοσμίως ακριβώς το αντίθετο κατ’ ουσίαν. Οπότε το ερώτημα προκύπτει αναπόφευκτα: Και ζήσανε αυτοί καλά…;
Το βιβλίο παρουσιάζεται Δευτέρα 27/4, στις 19.00, στο Zatopek book café (Π. Τσαλδάρη 209, Καλλιθέα)
