Η Αχαρνών θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως ο δρόμος με την αέναη μετακίνηση ανθρώπων. Ανθρωποι που έχουν αναγκαστεί να φύγουν από τους τόπους τους, κινούνται αναζητώντας λύσεις ζωής, πολλές φορές κουβαλώντας τα μοναδικά τους υπάρχοντα. Ακολουθούν τα χαμένα όνειρά τους με την ελπίδα ότι θα τα επαναφέρουν στην πραγματικότητα. Τα όνειρά τους: τροφή, στέγη, ασφάλεια και φυγή από την αδικία.
Η αναζήτηση των «σπιτιών των ταξιδιωτών», στην περσική γλώσσα «musafir Khaneh», είναι ζωτικής σημασίας, καθώς οι παροχές του κράτους είναι ελλιπείς για να καλύψουν τις ανάγκες των musafir για ένα κατάλυμα.
Μαγαζιά απλώνονται σε όλο τον δρόμο, μικρά μπακάλικα, κομμωτήρια, εστιατόρια, ψιλικατζίδικα και καταστήματα με ρούχα, βαλίτσες και άλλα αντικείμενα απαραίτητα για τους musafir. Καταστήματα που σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες είναι ενταγμένα μέσα στο εμπόριο της κάθε πόλης. Στην Αχαρνών αυτά τα καταστήματα παραμένουν κυρίως στο περιθώριο, όπως και άλλωστε οι βασικοί τους πελάτες.
Χαρακτηριστικά είναι τα ταξιδιωτικά γραφεία της Αχαρνών που δεν στερούνται τις εντυπωσιακές εξωτικές φωτογραφίες. Οι ταξιδιώτες από όλα τα μέρη της Ανατολής αναζητούν το εισιτήριο που θα τους πάει στον τελικό προορισμό που έχουν ελπίσει ότι θα φτάσουν.
Αχαρνών οδός ανθρώπινων ονείρων.
♦ Η Λίλια Αγάθου είναι φωτογράφος που ζει στην Αθήνα. Το φωτογραφικό της έργο είναι κυρίως προσανατολισμένο στα θέματα που προκύπτουν μέσα από το αστικό τοπίο. Eχει συμμετάσχει σε μουσικές και θεατρικές παραγωγές. Επίσης έχει εκθέσει φωτογραφίες της σε γκαλερί και φεστιβάλ στην Ελλάδα και στο εξωτερικό.