Ξεκινάμε το 2023 με την ευχή για έναν καλύτερο νέο χρόνο και για έναν πιο δίκαιο κόσμο. Και συνεχίζουμε προσπαθώντας να εξηγήσουμε τι εννοούμε όταν λέμε δημοτικό θέατρο.
Δημοτικό θέατρο σημαίνει πολιτιστικό κέντρο. Αυτό πρέπει να έχει στον νου του κάθε δήμαρχος που θα το οραματιστεί, κάθε δημοτικός σύμβουλος που θα το εισηγηθεί, κάθε δημοτική αρχή που θα το αποφασίσει, κάθε οικονομική υπηρεσία που θα εγκρίνει τα σχετικά κονδύλια, κάθε αρχιτέκτονας που θα το σχεδιάσει, κάθε διευθυντής που θα το διευθύνει, κάθε δημότης που θα το χαρεί. Και όλοι μαζί να βοηθήσουν να γίνει πραγματικότητα.
Ενα πολιτιστικό κέντρο, μια πνευματική εστία, όπου χειμώνα-καλοκαίρι, στο χειμερινό και θερινό δημοτικό θέατρο, των 1.000 ή των 1.500 θέσεων, κάθε μέρα, αν είναι δυνατόν, θα πραγματοποιούνται παραστάσεις, συναυλίες, ομιλίες, συζητήσεις, εκθέσεις, συγκεντρώσεις, γιορτές, χίλιες εκδηλώσεις. Ενα δημοτικό θέατρο, που θα έχει ένα ολοκληρωμένο πρόγραμμα.
Ας οραματιστούμε αυτό το πρόγραμμα:
Θεατρικές παραστάσεις από θιάσους που περιοδεύουν και από κρατικούς, ελεύθερους, ερασιτεχνικούς και επαγγελματικούς, τοπικούς και ξένους.
Μόνιμα τοπικά και ξένα θεατρικά και μουσικά, χορευτικά και λαϊκά συγκροτήματα.
Θίασοι που θα καλούνται ειδικά για συγκεκριμένες ημερομηνίες.
Μουσικά και χορευτικά συγκροτήματα που θα έρχονται προσκαλεσμένα ειδικά για κάποιες τοπικές εκδηλώσεις.
Εκδηλώσεις τοπικών, μαθητικών, επαγγελματικών, επιστημονικών συλλόγων.
Εκθέσεις μόνιμες, ζωγραφικής κ.λπ.
Βιβλιοθήκη ανοιχτή, δανειστική για όλους τους δημότες.
Συναυλίες, χορωδίες, μαντολινάτες, φιλαρμονικές, λαϊκά συγκροτήματα.
Ρεσιτάλ ατομικά και κύκλοι ατομικών μουσικών εκδηλώσεων.
Διαλέξεις, συζητήσεις, ομιλίες, με ελεύθερη συμμετοχή.
Κινηματογραφική λέσχη με προβολή ταινιών προβληματισμού.
Τηλεοπτικές εκπομπές που θα αναμεταδίδονται από την ΕΡΤ ή με βίντεο, ειδικών προγραμμάτων, ψυχαγωγικών, εκπαιδευτικών, θεατρικών κ.λπ., σε μεγάλη οθόνη που θα καλύπτει σχεδόν όλη τη σκηνή.
Σκακιστικοί αγώνες και σκακιστικά μαθήματα σε νέα παιδιά.
Παιδική σκηνή που θα παρουσιάζει έργα για μικρά παιδιά, είτε από τοπικές ερασιτεχνικές ομάδες είτε από περιοδεύοντες παιδικούς θιάσους.
Ολα αυτά φυσικά δεν γίνονται από τη μια μέρα στην άλλη. Θέλουν χρήματα και ανθρώπους που θα πάρουν στις πλάτες τους όλο τον προγραμματισμό και την εφαρμογή των σχεδίων. Η προσωπική πρωτοβουλία του ίδιου του δήμαρχου, το πάθος και η «προσκοπική» αφοσίωση μερικών συμβούλων και η έμπρακτη συμβολή των δημοτών αρκούν για να κάνουν τα δύσκολα εύκολα; Και βέβαια αρκούν.
Επισκευάζουν ένα ιδιόκτητα κτίριο του δήμου, το φρεσκάρουν, στην ανάγκη το μετατρέπουν, όσο χρειάζεται, το βάφουν και το επιπλώνουν. Αγοράζουν ή νοικιάζουν έναν κινηματογράφο, τον μετατρέπουν σε μεγάλη αίθουσα και εκεί θα παρουσιάζουν όλες τις άλλες δημοτικές εκδηλώσεις.
Κι έχουν αμέσως έτοιμο έναν χώρο για ένα μεγάλο μέρος πολιτιστικών εκδηλώσεων. Εκθέσεις, μαθήματα, βιβλιοθήκη κ.λπ. Κι αν δεν υπάρχει ιδιόκτητος χώρος, μπορούν να πείσουν κάποια καλοστεκούμενη οικογένεια να δώσει στον δήμο ένα μεγάλο σπίτι, απ’ αυτά που σβήνουν και εξαφανίζονται, δυστυχώς, στην ελληνική επαρχία. Κι αν είναι δύσκολο και ακατόρθωτο κι αυτό ακόμη, τότε να νοικιάσουν ένα κτίριο ή να το αγοράσουν, αν έχουν χρήματα. Με μια από αυτές τις τρεις λύσεις, ένας δήμος μπορεί αμέσως να αποκτήσει ένα πνευματικό κέντρο που να μπορεί να καλύψει ένα μεγάλο μέρος των πολιτιστικών του δραστηριοτήτων.
Ας ελπίσουμε πως η πατρίδα μας θα μπορέσει επιτέλους να περπατήσει συνεχώς και συνεπώς έναν δημοκρατικό δρόμο, χωρίς πολέμους, δικτατορίες και σκοτεινά παρασκήνια. Σ’ αυτή την έστω και στοιχειώδη πολιτιστική ανάπτυξη που πάει να δημιουργηθεί στον τόπο μας, η Τοπική Αυτοδιοίκηση έχει έναν πρώτο ρόλο. Κι όσο κι αν τα οικονομικά της είναι σε άσχημη κατάσταση, όσο κι αν σε ένα μεγάλο ποσοστό βρίσκεται σε μόνιμη διαμάχη με τους κρατικούς φορείς και όσο κι αν το επίπεδο των δημοτών, σε πολλές περιπτώσεις, είναι απογοητευτικό, η Τοπική Αυτοδιοίκηση ΜΠΟΡΕΙ να κάνει θαύματα.
Οι δημοτικοί άρχοντες έχουν τον πρώτο λόγο… Αρκεί να περπατήσουν με πάθος και με πρακτικό μυαλό ταυτόχρονα…
Οι διαλεχτοί πνευματικοί μας άνθρωποι έχουν υποχρέωση να βοηθήσουν με όλη τους τη δύναμη. Αρκεί να μην ξεχάσουν ότι πρωταγωνιστές στην περίπτωση αυτή είναι οι δημότες…
Οι δημοτικοί άρχοντες, οι σύμβουλοι, οι χορηγοί, οι ηθοποιοί, οι μουσικοί, οι τραγουδιστές, όλοι όσοι θα εργαστούν για ένα πολιτιστικό κέντρο, να μην ξεχάσουν όμως ούτε για μια στιγμή ότι όλοι για έναν δουλεύουν: Για τον απλό, ανώνυμο, διψασμένο δημότη… Και, ιδιαίτερα, για το παιδί και τις επόμενες γενιές.
Κι όπως λέει ο ποιητής: «Αμα γλιτώσει το παιδί, υπάρχει ελπίδα».
