Τροφοκλοπή

Σήμερα θα μιλήσουμε για την κλοπή! Ενα θέμα που τριβελίζει το μυαλό μου μέρες τώρα και σκέφτομαι ότι μάλλον τριβελίζει και τη ζωή των υπέρβαρων, αφού την αίσθηση κλοπής έχει κανείς όταν προβαίνει σε πολυφαγία.

Υπάρχουν πολλών ειδών κλοπές: η πνευματική κλοπή, όπου δημοσιεύεις γνώση που δεν είναι δική σου χωρίς να αναφέρεις την πηγή προέλευσής της, η κλοπή χρημάτων, αντικειμένων κ.ά. αλλά και η κλοπή φαγητών και γλυκών, στην οποία θα αναφερθώ παρακάτω.

Η Σταυρούλα ήταν συμπαθητική όταν παρίστανε το παιδί, άλλαζε τη φωνή της κι έλεγε: «Παρ’ όλο που έχω μαλλιά σαν πράσα και αυτιά πεταχτά, εκείνο που με πειράζει περισσότερο είναι αυτά τα παραπάνω κιλά που έβαλα με την εμμηνόπαυση».

Εμενε μέρες νηστική πίνοντας μόνο καφέδες και τσιγάρα και στις μεγάλες πείνες τσιμπούσε πατατάκια. Τα τσιπς τής πρόσφεραν αλάτι για τη νοστιμιά, που είχε ανάγκη, και λίπος για να την κρατά χορτάτη. Αλλά ο οργανισμός δεν ξεκούναγε, δεν πήγαινε προς τα κάτω η ζυγαριά. Οσο κι αν δεινοπαθούσε από την αφαγία, δεν έχανε βάρος, έπειτα λύγιζε και στη συνέχεια τα έτρωγε όλα. Τα σάρωνε, όπως χαρακτηριστικά έλεγε.

Ηρθε στο γραφείο και αντίκρισε μια σκληρή πραγματικότητα, που δεν της άρεσε καθόλου. Η δουλειά που είχε να κάνει ήταν να δημιουργήσει γεύματα θρεπτικά και βολικά γι’ αυτήν, να ασχοληθεί με τη χαλάρωση, τη διασκέδαση και τον ύπνο της. Με λίγα λόγια αυτή την προοπτική χρειαζόταν η προσπάθειά της (ενασχόληση με τις ανάγκες της), μιας και ο κύκλος διατροφικών συμπεριφορών που ακολουθούσε την άφηνε με τα ίδια παραπάνω κιλά.

Δηλαδή η Σταυρούλα έπρεπε να κάνει τα αντίθετα από αυτά που είχε μάθει. Από εκεί που δεν έτρωγε, έπρεπε να τρώει. Από κει που δεν σταματούσε να τρέχει όλη μέρα, έπρεπε να ξεκουράζεται. Κι από κει που είχε μόνο υποχρεώσεις, έπρεπε να βάλει την πραγματική ψυχαγωγία στη ζωή της ενίοτε.

Η Σταυρούλα το σκέφτηκε, δεσμεύτηκε και ξεκίνησε τη διατροφική της προσπάθεια.

Δυσκολευόταν να φάει κανονικές μερίδες τροφής γιατί φοβόταν ότι θα παχύνει, δυσκολευόταν να μειώσει τους εντατικούς ρυθμούς της επειδή ένιωθε ένοχη απέναντι στους άλλους. Οσο για τη χαλάρωση και τη διασκέδαση –θέματα κι αυτά προς αλλαγή- ούτε που τα ακούμπησε.

Η αλήθεια είναι ότι η Σταυρούλα ήταν γεμάτη ενοχές κι έτσι όπως ήταν προπονημένη στη στέρηση, φάνταζε ακατόρθωτο να επιτρέψει ειδικά τα ελεύθερα γεύματα που της αναλογούσαν μέσα στην εβδομάδα.

Ρωτούσε διαρκώς: «Αν βγω το βράδυ, να πιω ένα ποτό; Μπορώ να φάω αραβική πίτα; Να βάλω μια κουταλιά γιαούρτι στο ρύζι;». Σαν να ζητούσε την άδεια. Σαν η άδεια αυτή να νομιμοποιούσε κάποιο τυχόν διατροφικό παράπτωμα.

Οταν ανέλαβε την ευθύνη και αποφάσισε να πράξει και με τόλμη να δει το αποτέλεσμα της πράξης της, ξεκίνησε η θεραπευτική της πορεία. Ακόμη και στη διάρκεια της δίαιτας, «σάρωνε», όπως έλεγε, δηλαδή είχε πολυφαγίες.

«Πήγα καλεσμένη σε ένα τραπέζι και τα έφαγα όλα», «Εσκασα», περιέγραφε ή «Ξύπνησα το βράδυ κι έφαγα ό,τι βρήκα μπροστά μου».

Η ένταση της κατάποσης πολλές φορές μάς οδηγεί να καταλάβουμε το αίσθημα αγωνίας που βιώνει ο παχύσαρκος παράλληλα με την πρόσκαιρη απόλαυση την οποία νιώθει στους γευστικούς του κάλυκες. Βιάζεται να φάει όσο το δυνατόν περισσότερο, όσο το δυνατόν συντομότερα, για να επιστρέψει στο «απαγορεύεται». Σαν να κλέβει, γιατί ό,τι τρώει δεν επιτρέπεται και βιάζεται για να μην τον πιάσουν.

Η Σταυρούλα όταν έρθει στο γραφείο και δηλώσει «Πήγα σε ένα τραπέζι καλεσμένη και δεν έφαγα πατάτες τηγανητές και τούρτα (τα αγαπημένα, στα οποία δεν αντιστέκεται), επειδή δεν ήθελα να φάω εκείνη την ώρα», θα έχει χαρίσει το πρώτο δικαίωμα στον εαυτό της.

Δηλαδή το δικαίωμα του «Τίποτα δεν απαγορεύεται, ανά πάσα στιγμή μπορώ να φάω τούρτα, οπότε σήμερα δεν έχω όρεξη να φάω τούρτα».

Μάραθο

Επιστημονική ονομασία: Μάραθον το κοινόν (Foeniculum vulgare).

Αλλα ονόματα: μάραθος, φοινόκιο, μάλαθρο, μάραζα, αμαραθιά.

Οι αρχαίοι Ελληνες το χρησιμοποιούσαν ευρέως για τις θεραπευτικές του ιδιότητες. Κατά τον 3ο αιώνα π.Χ. ο Ιπποκράτης πρότεινε το βότανο αυτό ως καταπραϋντικό των πόνων του στομάχου αλλά και των βρεφικών κολικών. Περιέχει βιταμίνες Α, Β και C, μέταλλα και ένα αιθέριο έλαιο.

Περιέχει επίσης φυτικές ίνες, μαγγάνιο, potasium, μαγνήσιο, ασβέστιο, σίδηρο, βιταμίνη Β3, Β6.

Είναι ένα εξαιρετικό ίαμα για το στομάχι και το έντερο. Ανακουφίζει τον τυμπανισμό και τον κολικό, ενώ ταυτόχρονα διεγείρει την πέψη και ανοίγει την όρεξη.

Εχει ηρεμιστική επίδραση στη βρογχίτιδα και τον βήχα. Για το άσθμα και τη γρίπη.

● Πληροφορίες από την ιστοσελίδα: «Εναλλακτική Δράση».