Ο πληθωρισμός σαρώνει όλο τον κόσμο. Οι τιμές εκτινάσσονται στα ύψη και οι ελλείψεις σε είδη πρώτης ανάγκης έχουν ήδη κάνει την εμφάνισή τους. Πρόκειται να ζήσουμε τη μεγαλύτερη οικονομική κρίση της ιστορίας και δεν οφείλεται μόνο στον πόλεμο της Ουκρανίας ή στην αύξηση των τιμών της ενέργειας.
Είναι ότι εξαντλείται η δυναμική της οικονομίας μας να παράγει πράγματα στην κλίμακα που έχουμε συνηθίσει. Αυτό συμβαίνει γιατί έχουμε φέρει τον πλανήτη στα όριά του. Το 2022 ήταν η χρονιά που η κλιματική αλλαγή έγινε τρομακτικά φανερή. Η Ευρώπη κάηκε, το Πακιστάν πνίγηκε, οι καλλιέργειες που τροφοδοτούσαν τον δυτικό κόσμο καταστράφηκαν. Η κλιματική αλλαγή λοιπόν δεν είναι κάτι μελλοντικό που θα αφορά τις επόμενες γενιές. Συμβαίνει τώρα και μας πλήττει όλους.
Για να αντιμετωπιστεί απαιτείται να διορθωθεί το οικονομικό μοντέλο που την προκάλεσε. Αυτή τη διόρθωση επιχειρεί να κάνει η Ευρωπαϊκή Πράσινη Συμφωνία. Ωστόσο για να πετύχει η Πράσινη Συμφωνία δεν φτάνει μόνο να εφαρμοστεί αλλά να εφαρμοστεί με τρόπο δίκαιο που δεν θα απογοητεύει τους πολίτες. Για να το εξασφαλίσει αυτό η Ε.Ε. δημιούργησε ένα άλλο εργαλείο. Το Ευρωπαϊκό Σύμφωνο για το Κλίμα, γνωστό και ως Climate Pact.
Η γνωριμία με το πρόγραμμα
«Η Ευρωπαϊκή Πράσινη Συμφωνία είναι το ελπιδοφόρο σχέδιο της Ε.Ε. Ωστόσο για να πετύχει χρειάζεται τη συμμετοχή των πολιτών. Η κάθε απόφαση θα πρέπει να συνδιαμορφώνεται με τους πολίτες μέσω της διαβούλευσης. Αυτό προσπαθεί να εξασφαλίσει το Ευρωπαϊκό Σύμφωνο για το Κλίμα» εξηγεί ο εθνικός συντονιστής του Προγράμματος, Ντίνος Μαχαίρας, κατά την άφιξή μας στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στις Βρυξέλλες σε ένα ταξίδι γνωριμίας με το πρόγραμμα, που οργανώθηκε από τον Ελληνα ευρωβουλευτή Πέτρο Κόκκαλη.
«Η ιδέα για το Σύμφωνο για το Κλίμα γεννήθηκε στη Γλασκόβη και είναι μια απέλπιδα προσπάθεια να σώσουμε τον πλανήτη από την ανθρωπογενή κλιματική αλλαγή» θα πει ο Πέτρος Κόκκαλης, τονίζοντας ότι δυστυχώς η πράσινη μετάβαση δεν υλοποιείται με ίσους όρους για όλους τους πολίτες. «Ενα μεγάλο ποσοστό συνανθρώπων μας ζουν σε καθεστώς ενεργειακής φτώχειας και θα πρέπει οι ευάλωτες αυτές ομάδες να ενισχυθούν με δημόσιες χρηματοδοτήσεις» είπε χαρακτηριστικά, αναφερόμενος στα νομοθετικά κείμενα για την ενέργεια αλλά και ως εισηγητής για τις χρηματοδοτήσεις.
Το Ευρωπαϊκό Σύμφωνο για το Κλίμα είναι μια γέφυρα που ενώνει άτομα, κοινότητες και οργανισμούς ώστε να αναπτύξουν δράσεις για το κλίμα. Ο στόχος είναι να μάθουν και να ευαισθητοποιηθούν όλο και περισσότεροι άνθρωποι για την κλιματική κρίση ώστε να αναπτύξουν και να εφαρμόσουν λύσεις για την αντιμετώπισή της.
Πρόκειται για έναν ζωντανό χώρο ανταλλαγής πληροφοριών, διασύνδεσης και δράσης. Για να επιτύχει αυτούς τους στόχους της διασύνδεσης των πολιτών με τους οργανισμούς αλλά και τους τοπικούς φορείς ώστε ο ένας να μαθαίνει από τον άλλον, ο ένας να βοηθάει τον άλλο, το πρόγραμμα δημιούργησε τους…πρεσβευτές του κλίματος. Αυτοί θα λειτουργούν σαν επικονιαστές ανατρεπτικών ιδεών και έτσι οι Ελληνες πρεσβευτές του κλίματος χωρίστηκαν σε τρεις ομάδες και με τις οδηγίες του εθνικού συντονιστή, Ντίνου Μαχαίρα, προσπάθησαν να προτείνουν λύσεις για τη βιωσιμότητα των πόλεων, να εξετάσουν νέες μεθόδους μάθησης αλλά και να αναζητήσουν τρόπους ώστε το Climate Pact να εδραιωθεί σαν ένα κίνημα για το κλίμα.
Η πρώτη ομάδα δούλεψε επάνω στο θέμα των πόλεων αφού οι πόλεις έχουν να διαδραματίσουν κρίσιμο ρόλο στην αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής, καθώς υπολογίζεται ότι αντιπροσωπεύουν το 75% των παγκόσμιων εκπομπών CO2.
Η ομάδα λοιπόν των πρεσβευτών του Συμφώνου για το Κλίμα αντάλλαξε εποικοδομητικές απόψεις για το πώς οι πόλεις θα οδηγηθούν σε μηδενικές εκπομπές ρύπων και πως οι δήμοι μέσω του Climate Pact θα γίνουν πιο ανοιχτοί στο θέμα της συμμετοχικότητας των πολιτών στη λήψη αποφάσεων. «Είναι σημαντικό οι πολίτες να κατανοήσουν τις πολιτικές ώστε να τις αγκαλιάσουν. Γι’ αυτό χρειάζεται περισσότερη εκπαίδευση αλλά και περισσότερη συμμετοχή» θα πει η πρέσβειρα του Συμφώνου για το Κλίμα, Χριστίνα Δεληγιάννη, από το Ινστιτούτο Βιώσιμης Ανάπτυξης EPLO.
Εναλλακτικούς τρόπους βιωματικής μάθησης, βασισμένους στη φύση (Nature Based Learning), αναζήτησε η δεύτερη ομάδα εργασίας με επικεφαλής την πρέσβειρα Αριστέα Κυριάκου, εκπαιδευτικό με εξειδίκευση στην υπαίθρια περιβαλλοντική εκπαίδευση.
Τέλος, επειδή το πρόγραμμα τελειώνει στις 31/12/2023, η τρίτη ομάδα έκανε μια αξιολόγηση ώστε να αναζητηθούν νέες πρωτοβουλίες και ιδέες για να συνεχιστεί το πρόγραμμα, το οποίο δίνει μια νέα κατεύθυνση στο μέλλον μας, αφού επενδύει στο συλλογικό.
Στην ενεργή συμμετοχή της κοινωνίας για την οικοδόμηση νέων συστημάτων, νέων σχολείων, νέων πόλεων, νέων αντιλήψεων. Γιατί μόνο όταν αποκαταστήσουμε τους διαρρηγμένους κοινωνικούς δεσμούς, όταν αντικαταστήσουμε τη σκληρότητα και την απληστία με την ευπρέπεια και την καλοσύνη, μόνο τότε θα μπορέσουμε να διατηρήσουμε και το εύθραυστο οικοσύστημά μας, που μας είναι απολύτως απαραίτητο για την επιβίωσή μας.
