Εχόρτασα διακοπές ετούτη τη χρονιά
και μου ’ρθε η επιστροφή, τ’ ομολογώ, βαριά
Φυλλάδες δεν εδιάβαζα, δεν άκουγα ειδήσεις
κι έμαθα τις υποκλοπές μόν’ από συζητήσεις
Εντούτοις δεν τους έδωσα καμία σημασία
καθόσον ήμουν αραχτός σε μία παραλία
Ποιος παρακολουθούσε ποιον δεν έχω καταλάβει
ποιος και γιατί το ζήτησε, ποιος έχει πάθει βλάβη…
Σίγουρα κάτι πάθαμε όλοι ως κοινωνία
απ’ όλη την παράλογη ετούτη ιστορία
αφού θα καταντήσουμε, θαρρώ, να μη μας νοιάζει
λίγη παρακολούθηση και να μη μας πειράζει!
Γυρίζοντας, απότομα έχω προσγειωθεί
κι η τσέπη μου είναι αυτή που με απασχολεί
Ο Πούτιν καθώς φαίνεται το θέμα το χοντραίνει
και η Ευρώπη τρέχει πια, μα δίχως να προφταίνει
Ο Γκορμπατσόφ μάς άφησε, η περεστρόικα πάει
και η Ρωσία που ’ξερες τώρα γι’ αλλού τραβάει
Σε δρόμους επικίνδυνους ο κόσμος μας βαδίζει
και ο αέρας έντονα μπαρούτι μού μυρίζει
Πλαφόν εις το αέριο, τους αγωγούς τους κλείνουν
και εις τα κρύα του λουτρού, χειμώνα, μας αφήνουν
Ουδείς γνωρίζει πώς θα βγει ετούτη η σεζόν
κι η Ευρώπη βγαίνει στον χιονιά με το κομπινεζόν …
Κάθε χρονιά, σαν γύρναγα, γκρίνιαζα μες στ’ αμάξι
πως από τότε που ’φυγα, ουδέν έχει αλλάξει
Ποιος θα μου το ’λεγε, παιδιά, πως φέτος θα γκρινιάζω
γιατί με τόσες αλλαγές… ειλικρινά τρομάζω!
