Τα αρωματικά πεπόνια όλως περιέργως ανήκουν στην οικογένεια των κολοκυνθοειδών, που περιλαμβάνει την αγγουριά, την κολοκυθιά και την καρπουζιά. Αρχικά καλλιεργήθηκαν στην Περσία και την Βόρεια Αφρική σχεδόν 4.000 χρόνια πριν και αργότερα από τους αρχαίους Ελληνες και Ρωμαίους. Είναι πλούσια σε κάλιο που ομαλοποιεί την αρτηριακή πίεση.
Σε τι ωφελούν;
● Οραση: Τα πεπόνια χρωστούν το φωτεινό τους χρώμα στο αντιοξειδωτικό β-καροτένιο, που είναι βασικό για την υγεία του δέρματος και των οστών και προλαμβάνει την εκφύλιση της ωχράς κηλίδας και την απώλεια της όρασης που συνδέεται με τα γηρατειά. Παρέχουν επίσης λουτεΐνη, ζεαξανθίνη και βιταμίνη Α, η οποία είναι σημαντική για καλύτερη όραση και αποτελεσματική άμυνα σε μολύνσεις, καθώς ενδυναμώνει τα λεμφοκύτταρα του οργανισμού.
● Κυκλοφορικό: Η κιτρουλίνη, που βρίσκεται στη φλούδα και τη σάρκα του καρπουζιού, όταν καταναλώνεται σε μεγάλες ποσότητες, αλλάζει σε L-αργινίνη, ένα αμινοξύ, που ενισχύει το νιτρικό οξύ, το οποίο ηρεμεί τα αιμοφόρα αγγεία και ωφελεί την καρδιά, το κυκλοφορικό και το ανοσοποιητικό.
● Αρτηριακή πίεση: Περιέχουν μια ισχυρή ποσότητα καλίου, ένα φυσικό διουρητικό που βοηθά στην ομαλοποίηση της αρτηριακής πίεσης. Τα καρπούζια είναι πλούσια σε λυκοπένιο που μειώνει τον κίνδυνο εμφάνισης καρδιοπάθειας.
● Επούλωση πληγών: Η κιτρουλίνη του καρπουζιού παίζει ρόλο στην παραγωγή του αμινοξέος L-αργινίνη, που είναι απαραίτητο για την κυτταρική διαίρεση, την επούλωση των πληγών, την απομάκρυνση της αμμωνίας από το σώμα, την ανοσολογική λειτουργία και την απελευθέρωση των ορμονών.
● Αποτοξίνωση: Τα πεπόνια είναι ένα εξαιρετικό τρόφιμο για ελαφριά αποτοξίνωση. Με υψηλή περιεκτικότητα σε νερό (95% περίπου) είναι πλούσια σε μεταλλικά στοιχεία κι έχουν αλκαλοποιητική και διουρητική δράση.
● Αύξηση ενέργειας: Τα πεπόνια παρέχουν στον οργανισμό ενέργεια που ισοδυναμεί με λίγες θερμίδες.
● Καταναλώστε τους σπόρους: Οι αποξηραμένοι σπόροι περιέχουν υγιή ακόρεστα λιπαρά και φυτικές ίνες και αποτελούν μια θρεπτική προσθήκη στα ορεκτικά.
Πώς να τα καταναλώσω;
● Κάντε πιο πικάντικο το πεπόνι: Πασπαλίστε με λίγο φρεσκοτριμμένο πιπέρι τις φέτες πεπονιού, για να ενισχύσετε τη γεύση τους.
● Σαλάτα «Ουράνιο τόξο»: Κόψτε σε φέτες καρπούζι, ακτινίδιο και μαλακό κατσικίσιο τυρί σε κύβους, σερβίρετε σε μια στρώση με ρόκα ή κάρδαμο, ραντίστε με ξίδι βαλσάμικο και πασπαλίστε με κόκκους σουσαμιού.
Οι πληροφορίες είναι από το Neal’s Yard Remedies Healing Foods, Θεραπευτικές τροφές, μτφρ. Τάνια Γκίνη, Εκδόσεις Πεδίο, 2015
Οσο με το καρπούζι, τι να πρωτοκάνει κανείς:
Νομίζω ότι ο πιο ελληνικός συνδυασμός είναι καρπούζι με τυρί φέτα, αλλά μπορεί κανείς και στο μπλέντερ να χτυπήσει καρπούζι και να πιει τον χυμό του, να το χρησιμοποιήσει σαν ένα δροσιστικό επιδόρπιο τα απογεύματα του καλοκαιριού ή να δημιουργήσει ένα ωραίο σορμπέ. Αυτό το καλοκαιρινό φρούτο μπορεί επίσης να καταναλωθεί σαν γλυκό του κουταλιού ή να μας εκπλήξει και σαν καρπουζόπιτα.
Πάντως, όπως κι αν γευθείτε τα φρούτα αυτά, εγώ σας εύχομαι ένα καλό καλοκαίρι!
Καρπουζόπιτα
1.300-1.400 γρ. καρπούζι
1 κ.τ.σ. ελαιόλαδο + 2 κ.τ.σ. ελαιόλαδο για το ταψί
12 γεμάτες κ.τ.σ. αλεύρι για όλες τις χρήσεις|
200 γρ. σουσάμι λευκό
1 1/2 κ.τ.σ. κανέλα
3 κ.τ.σ. μαύρες σταφίδες
150 γρ. χοντροσπασμένα καρύδια
5 κ.τ.σ. μέλι
Προθερμαίνουμε τον φούρνο στους 180 βαθμούς.
Κόβουμε το καρπούζι σε φέτες, αφαιρούμε τη φλούδα και το καθαρίζουμε εντελώς από τα σπόρια. Το κόβουμε σε μικρότερα κομμάτια, τα βάζουμε σε ένα μεγάλο μπολ και με το χέρι, τα ζουλάμε-σπάμε να γίνουν μικρότερα. Προσθέτουμε στο καρπούζι τη ζάχαρη το μέλι, το ελαιόλαδο και την κανέλα. Ανακατεύουμε καλά. Ρίχνουμε σιγά-σιγά το αλεύρι, ανακατεύοντας ώστε να ενωθούν τα υλικά. Ρίχνουμε τα καρύδια και τις σταφίδες και ανακατεύουμε πάλι. Λαδώνουμε πολύ καλά ένα ρηχό ταψί. Πασπαλίζουμε με το μισό σουσάμι και αδειάζουμε μέσα το μείγμα του καρπουζιού. Το ύψος του δεν πρέπει να υπερβαίνει το 1,5 εκ. Πασπαλίζουμε με το υπόλοιπο σουσάμι και την κανέλα. Ψήνουμε την καρπουζόπιτα για 45 λεπτά στους 180 βαθμούς Κελσίου, βγάζουμε το ταψί από το φούρνο και την αφήνουμε να κρυώσει πριν την κόψουμε σε κομμάτια.
