Η εβδομάς που πέρασε ήταν γεμάτη βέτο
κι ό,τι κι αν συζητήθηκε πρόβλημα ήταν σκέτο
Ο Όρμπαν μας τα έπρηξε για να συγκατανεύσει
μα ο Ταγίπ την ένταξη δεν λέει να χωνέψει
Εις τις Βρυξέλλες έβγαλαν λευκό καπνό εν τέλει
μα για το «ναι» ο Ερντογάν δεν ξέρω τι θα θέλει
Διάβασα το Κυπριακό πως βάζει στο τραπέζι
και πάλι πως εν ου παικτοίς προτίθεται να παίζει
Γιόρτασε και την Άλωση και τα νησιά κοιτάζει
και τούτη η ρητορική στ’ αλήθεια με τρομάζει
Γυρνώ στα εσωτερικά μήπως και ηρεμήσω
αλλά θαρρώ χειρότερα μ’ αυτά θα σιχτιρίσω…
Εδώ καράβια χάνονται στην κυριολεξία
κι εμείς συνέχεια θεατές στην ίδια την ταινία
Λες και δεν έχουμε αρκετές και σοβαρές σκοτούρες
και τώρα μας απασχολούν… τάσεις-καρικατούρες
Το ‘να με τ’ άλλο τρώγονται τα κόμματα. Δεν φθάνει.
Τρώγονται κι εσωτερικά και βράζει το καζάνι
Αν τους αρέσει ο καβγάς, σε με δεν πέφτει λόγος
«περί ορέξεως», που λεν, ουδείς αρμόζει ψόγος
Σ’ άλλους αρέσουνε τα σου, σ’ άλλους οι λουκουμάδες
και άλλοι σβίγκο αν πάρουνε σου κάνουν τεμενάδες
Μα κάποιοι εις τα πρόθυρα φτάνουνε του ιλίγγου
μονάχα με το που θα δουν μπρος τους την όψη… Σβίγκου!
