Πώς μπορεί τα σούπερ τάνκερ (Triple E), οι χαλύβδινοι αυτοί θαλάσσιοι γίγαντες, να γίνουν λιγότερο ρυπογόνοι καταναλώνοντας ένα πιο πράσινο καύσιμο; Η απάντηση, σύμφωνα με τεχνολογικό άρθρο του BBC, είναι: με μεθανόλη.
Το δημοσίευμα σημειώνει ότι αυτή τη στιγμή υπάρχουν περίπου 50.000 ποντοπόρα τάνκερ ή εμπορικά, είτε στους ωκεανούς είτε ελλιμενισμένα. Επισημαίνει ότι αυτά τα πλοία που διασχίζουν πολλαπλές εμπορικές διαδρομές σε όλο τον κόσμο παράγουν το εξαιρετικά υψηλό ποσοστό του 3% των παγκόσμιων εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα – περίπου τον ίδιο όγκο με τη Γερμανία.
Επιπροσθέτως τονίζει ότι η Ευρωπαϊκή Ενωση εργάζεται σκληρά για να μειώσει αυτές τις υψηλές εκπομπές CO2 με διάφορες μεθόδους που έχουν σχεδιαστεί για να καταστήσουν ακριβότερη τη χρήση ορυκτών καυσίμων. Αλλά το πρόβλημα για τις ναυτιλιακές εταιρείες είναι ότι τα εναλλακτικά ή πιο «πράσινα» καύσιμα, όπως η μεθανόλη, εξακολουθούν να παράγονται μόνο σε μικρές ποσότητες σε σύγκριση με το παραδοσιακό ναυτιλιακό ντίζελ. Παρά ταύτα, η Maersk πήρε την απόφαση να παραγγείλει 12 ποντοπόρα πλοία που κινούνται με μεθανόλη. Το καθένα κοστίζει 175 εκατομμύρια δολάρια και μπορεί να μεταφέρει 16.000 κοντέινερ.
Μιλώντας στο βρετανικό δίκτυο, ο Τζέικομπ Στέρλινγκ, επικεφαλής καινοτομίας, επιχειρηματικής ανάπτυξης και υπεύθυνος για τη μείωση των εκπομπών ρύπων του σουηδικού κολοσσού, αισιοδοξεί ότι αυτά τα πλοία θα ξεκινήσουν μια νέα εποχή για τη ναυτιλία που θα τροφοδοτείται από μεθανόλη, η οποία είναι σαφώς μια πιο «πράσινη» πηγή καυσίμου. Με έναν στόλο σχεδόν 700 πλοίων, η Maersk είναι ένας από τους μεγαλύτερους «παίκτες» στην παγκόσμια ναυτιλία και όπως λέει το στέλεχός της: «Εκπέμπουμε πολύ CO2. Πρέπει να κάνουμε κάτι γι’ αυτό».
Επιπροσθέτως ο Στέρλινγκ ελπίζει ότι η παραγγελία τους για τα νέα πλοία θα ανοίξει την εποχή μεθανόλης αυξάνοντας τη ζήτηση του καυσίμου και ακολούθως την παραγωγή του. Φυσικά η εταιρεία αναγνωρίζει ότι θα είναι δύσκολο να προμηθευτεί αρκετή μεθανόλη για να διατηρήσει όλα τα πλοία σε λειτουργία. Ωστόσο, η σημερινή χαμηλή παραγωγή μπορεί να αυξηθεί σημαντικά και μάλιστα γρήγορα. Γι’ αυτό και στο πλαίσιο αυτής της στρατηγικής το πρώτο πλοίο που κινείται με μεθανόλη θα δρομολογηθεί στη Βαλτική Θάλασσα το επόμενο έτος. Η Maersk εκτιμά ότι αυτά τα νέα, μικρότερα πλοία θα μπορούσαν να εξοικονομήσουν 1,5 εκατ. τόνους CO2 ετησίως, ή 4,5% των εκπομπών του στόλου της.
«Αυτό μπορεί να φαίνεται σαν σταγόνα στον ωκεανό, αλλά ακριβώς αυτός είναι ο λόγος που πρέπει να ξεκινήσουμε τώρα», λέει ο Στέρλινγκ και διευκρινίζει ότι «τα νέα πλοία έχουν σχεδιαστεί για να λειτουργούν επίσης και με ναυτιλιακό ντίζελ, που είναι βέβαια πιο ρυπογόνο, ωστόσο αυτό είναι μόνο μια εφεδρική λύση, καθώς το σχέδιο είναι να λειτουργούν με μεθανόλη από την αρχή».
Μεθανόλη
Η μεθανόλη είναι το απλούστερο μέλος της οικογένειας των αλκοολούχων και είναι μέρος της οικογένειας χημικών αλκοολών που χρησιμοποιούνται σε χρώματα, πλαστικά, υφάσματα ρούχων και φαρμακευτικά προϊόντα, αλλά και ως καύσιμο οχημάτων.
Σε αντίθεση με το υδρογόνο, το οποίο προωθείται επίσης ως «πράσινο» καύσιμο, η μεθανόλη δεν χρειάζεται να αποθηκεύεται υπό πίεση ή σε εξαιρετικά χαμηλές θερμοκρασίες, όπως λόγου χάρη το υδρογόνο, και πολλά μεγάλα λιμάνια έχουν ήδη τις υποδομές για να την τοποθετήσουν.
Αυτή τη στιγμή η περισσότερη μεθανόλη προέρχεται από το φυσικό αέριο. Η «πράσινη» ωστόσο μεθανόλη δεν βασίζεται σε ορυκτά καύσιμα και μπορεί να παραχθεί με δύο τρόπους:
Ο ένας είναι από βιομάζα, όπως τα γεωργικά απόβλητα, αλλά υπάρχει και η ηλεκτρονική μεθανόλη.
Στη δεύτερη περίπτωση, η ανανεώσιμη ηλεκτρική ενέργεια διασπά το νερό σε οξυγόνο και υδρογόνο, το οποίο εμπλουτίζεται με διοξείδιο του άνθρακα. Το μόνο πρόβλημα προς το παρόν παραμένει η περιορισμένη παραγωγή της, αλλά αυτό θα αλλάξει δραστικά το επόμενο διάστημα, σύμφωνα με τον Στέρλινγκ.
