Οι αντιφασιστικοί πυλώνες της δημοκρατίας

Η ιστορική απόφαση του Εφετείου Κακουργημάτων, που χαρακτήρισε τη Χρυσή Αυγή εγκληματική οργάνωση για την αποδεδειγμένη αποτρόπαια δράση της, προκάλεσε μια ανάσα ανακούφισης στην πλειονότητα του ελληνικού λαού.

Η Δικαιοσύνη στάθηκε στο ύψος των περιστάσεων, επιβεβαίωσε τα αισθήματα της μεγάλης κοινωνικής πλειοψηφίας και μετέδωσε το μήνυμα ότι αποτελεί ισχυρό πυλώνα και εγγύηση για τη λειτουργία της δημοκρατίας στην πατρίδα μας.

Η δίκη της νεοναζιστικής/νεοφασιστικής οργάνωσης αποτέλεσε σταθμό στα χρονικά της ελληνικής δικαιοσύνης και λόγω της σημασίας της προκάλεσε το διεθνές ενδιαφέρον, γι’ αυτό την παρακολούθησε πλήθος ξένων δημοσιογράφων που μετέδωσαν παντού την εξέλιξή της και την απόφαση (ο «Guardian» τη χαρακτήρισε ως τη μεγαλύτερη κατά νεοναζιστών μετά τη δίκη της Νυρεμβέργης).

Η πρόεδρος του τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων, Μαρία Λεπενιώτη, και οι συνεργάτες της, Ανδρέας Ντόκος και Γεσθημανή Τσουλφόγλου, έγραψαν Ιστορία και θα μνημονεύονται ως οι δικαστικοί λειτουργοί που τίμησαν το αξίωμά τους, ενώ ταυτόχρονα στήριξαν και ενίσχυσαν τη δημοκρατία απέναντι στους υπονομευτές και στους απεχθείς εχθρούς της!

Οπως είχαν πράξει προγενέστερα οι συνάδελφοί τους Πολυζωίδης και Τερτσέτης στη δίκη των Κολοκοτρώνη / Πλαπούτα, ο Χρήστος Σαρτζετάκης στη δίκη για τη δολοφονία του Γρηγόρη Λαμπράκη καθώς και οι δικαστές της χούντας των συνταγματαρχών, επέδειξαν θάρρος και πίστη στο καθήκον τους, χωρίς να πτοηθούν από φόβο, πιέσεις ή απειλές.

Η Χρυσή Αυγή με την απεχθή δράση της προσέβαλε ευθέως τη Δικαιοσύνη (κανείς της ηγετικής της ομάδας δεν ήταν παρών στη δίκη), τους δημοκρατικούς θεσμούς και τις ατομικές ελευθερίες των πολιτών προπαγανδίζοντας με λόγια και με πράξεις τη ναζιστική «ανωτερότητα» και τη στυγνή φασιστική βία.

Οι χρυσαυγίτες έκαναν επίδειξη μίσους εναντίον των αδύναμων και κατατρεγμένων, ενώ κατέφευγαν σε ξυλοδαρμούς και δολοφονίες των αντιπάλων τους, φαινόμενα που κυριαρχούσαν στη Γερμανία και στην Ιταλία την περίοδο των καθεστώτων του Χίτλερ και του Μουσολίνι.

Είναι αξιοσημείωτο ότι το 1929 απέναντι στον φασισμό του Μουσολίνι ιδρύθηκε από εξόριστους Ιταλούς αντιφασίστες στο Παρίσι το κίνημα Δικαιοσύνη και Ελευθερία (Giustizia e Liberta) με πρωτεργάτες τους αδελφούς Κάρλο και Νέλο Ροσέλι, που ο Ντούτσε διέταξε αργότερα τη δολοφονία τους.

Το κίνημα της Δικαιοσύνης και της Ελευθερίας είχε σκοπό την ανατροπή του φασιστικού μουσολινικού καθεστώτος και, όπως αναφερόταν στο πρώτο τεύχος της ομώνυμης εφημερίδας, περιελάμβανε στις τάξεις του αντιφασίστες με διαφορετικές κομματικές ταυτότητες, οι οποίοι αποτελούσαν μια αδιάσπαστη ομάδα που αγωνιζόταν για την Ελευθερία, τη Δημοκρατία και την Κοινωνική Δικαιοσύνη,

Πίστευαν ότι οι πανανθρώπινες αξίες της κοινωνικής δικαιοσύνης και της ελευθερίας όταν συμβαδίζουν ενισχύονται και αλληλοσυμπληρώνονται παράγοντας πολιτισμό και ανθρωπισμό, ενώ αντίθετα όταν διαχωρίζονται και απομονώνεται η μία από την άλλη εκφυλίζονται και προκαλούν βαρβαρότητες και καταστροφές.

Το κίνημα Δικαιοσύνη και Ελευθερία και μετέπειτα το Κόμμα της Δράσης (Partito d’ Azione), που υποστήριξε τις ιδέες της κοινωνικής δικαιοσύνης σε συνδυασμό με τις ατομικές ελευθερίες, άνοιξαν τον δρόμο της φιλελεύθερης Αριστεράς ενάντια στον φασισμό που αποτελεί και σήμερα ζητούμενο για τους προοδευτικούς πολίτες.

Γιατί οπωσδήποτε δεν αρκεί μια δικαστική απόφαση, ακόμα και μια ιστορική καταδίκη όπως αυτή της Χρυσής Αυγής, για να τελειώσει αμετάκλητα ο φασισμός και η δράση των υποστηρικτών του. Χρειάζεται διαρκής δημοκρατική επαγρύπνηση γιατί οι εχθροί της δημοκρατίας, εκμεταλλευόμενοι τις περιόδους οικονομικής κρίσης, θα εκδηλώνουν πάντα τη στυγνή βία τους ενάντια στα ατομικά δικαιώματα και στην κοινωνική δικαιοσύνη.

Οσο ενισχύονται σταθερά και ευδοκιμούν οι δύο αντιφασιστικοί πυλώνες της δημοκρατίας, η δικαιοσύνη και η ελευθερία, τόσο θα εξοβελίζεται κάθε απόπειρα επανεμφάνισης νεοναζιστικών και νεοφασιστικών μορφωμάτων.

ΥΓ. Η κομματική εκμετάλλευση της καταδικαστικής απόφασης που εξέδωσε το Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων για τη Χρυσή Αυγή και η διχαστική σπέκουλα που έχει αρχίσει στα ΜΜΕ είναι ένα απογοητευτικό φαινόμενο που πρέπει αμέσως να σταματήσει. Μετά την ιστορική απόφαση του Εφετείου όλα τα κόμματα του δημοκρατικού τόξου πρέπει να στέκονται ισότιμα, χωρίς εξαιρέσεις και διαβαθμίσεις, απέναντι στον χρυσαυγίτικο φασισμό. Οι αντιπαραθέσεις μεταξύ τους για το ποιος αντιστάθηκε περισσότερο στη δράση της Χρυσής Αυγής βλάπτουν σοβαρά εκ των έσω την εικόνα της δημοκρατίας.