Εγιν’ ανασχηματισμός· όλοι τον περιμέναν μα υπουργό δεν άλλαξε ο Κούλης ούτε έναν
Ολα μοιάζουν ακίνητα, τίποτα δεν αλλάζει σαν κάτι να προσμένουνε, κάτι που με τρομάζει
Στη Βηρυτό καταστροφή, η μισή πόλη πάει ο θάνατος σε μια στιγμή αλύπητα χτυπάει
Περίεργο, πρωτόγνωρο τούτο το καλοκαίρι κι όλοι αναρωτιόμαστε τι τρομερό θα φέρει
Μυστήριες διακοπές: τι τάχα διακόπτουν; Της πανδημίας το κακό πάντως δεν ανακόπτουν…
Τριψήφια τα κρούσματα, ο Τσιόδρας στην οθόνη και το Δεκαπενταύγουστο ταχύτατα ζυγώνει
Ο κόσμος πάει στις θάλασσες, σε όρμους κι ακρωτήρια μα η γιορτή της Παναγιάς δεν θα ’χει πανηγύρια
Στα ίδια μέρη κι αν γυρνώ κι είν’ ίδια όλα γύρω κέφι δεν έχω να γλεντώ ή τον χορό να σύρω
Με δαγκωμένη την ψυχή σέρνομαι μες στη ζέστη Μια λέξη για παρηγοριά, μελτέμι, αν έχεις πες τη!
Φύσα και διώξε μακριά κάθ’ έγνοια και σκοτούρα με την πνοή σου διάλυσε της θλίψης τη θολούρα!
Κι εσύ, φεγγάρι ολόγιομο, λάμψε και φώτισέ με το μαύρο ασημόστρωσε νερό κι οδήγησέ με…
