Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
«Μια πειστική απάτη, αυτό είναι το σινεμά»

Ο Αγγελος Σπάρταλης

ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

«Μια πειστική απάτη, αυτό είναι το σινεμά»

  • A-
  • A+

Είναι βραβευμένος (το αξίζει), είναι θεότρελος (τι άλλο θα 'ταν;), αφοπλιστικά ευφυής (σε βαθμό κακουργήματος) και καταιγιστικά δημιουργικός (δε σταματάει μιλάμε!). Ο Αγγελος Σπάρταλης είναι κινηματογραφιστής και ζωγράφος. Και πολλά ακόμη. Μεταξύ των οποίων και πατέρας. Πλέον και σκηνοθέτης της 9χρονης κόρης του (έφτασε τα 10 πλέον) Δήμητρας. Αστέρι η μικρή. Και στη μεγάλη οθόνη και από κοντά. Με τέτοιους γονείς (και η μητέρα καλλιτέχνις) δεν περιμέναμε κάτι λιγότερο, αλλά άλλο να το λες και άλλο να το βλέπεις και μάλιστα στο σελιλόιντ.

Ως πρωταγωνίστρια στη νέα ταινία τού σκηνοθέτη, «@9» (Στα 9), που προβλήθηκε στο 60ό Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης και πλέον έχει πάρει τον δρόμο της στις αίθουσες.

«Το θέμα της ταινίας μας, σύγχρονο και ανατριχιαστικά επίκαιρο, είναι τα μικρά παιδιά που μεγαλώνουν στα Εξάρχεια και σε όλη την κατακλυσμένη από τους τουρίστες του Airbnb αστυνομοκρατούμενη Αθήνα. Εννιάχρονα κοριτσάκια και Εξάρχεια, τουρίστες και αστυνόμοι μπερδεύονται γλυκά σε αυτήν την ταινία, η οποία -όπως σημείωσε εντυπωσιακά μια αθώα θεατής- συνεχίζει να προβάλλεται στο μυαλό σου και μετά το τέλος της» μας λέει ο Αγγελος. «Στην ταινία, το εννιάχρονο κορίτσι παρουσιάζεται ως μέλλον που νικά με τιμές και κρότο, ενώ τα Εξάρχεια παρουσιάζονται παραδεδομένα στα συμφέροντα της κτηματομεσιτικής αγοράς, ως παρελθόν που χάνει, όχι στο τέλος, αλλά στο διάλειμμα του αγώνα, στη μούγκα. Με την ελπίδα να συμβαίνει πάντα το πρώτο και να θριαμβεύουν τα παιδιά, χωρίς ποτέ να συμβεί το δεύτερο και να πέσουν τα Εξάρχεια».

Τελικά τι είναι πιο επικίνδυνο, τον ρωτάμε: ένα 9χρονο στα Εξάρχεια ή τα ίδια τα Εξάρχεια; «Το πιο επικίνδυνο πράγμα στα Εξάρχεια είναι ο φόβος» απαντά.

Η ταινία του Σπάρταλη διαπραγματεύεται, σχεδόν με όρους φαντασιακής μέθης, μια πολύ απτή πραγματικότητα: αυτή που ζούμε όσοι ζούμε πραγματικά στην πόλη αυτή. Ωστόσο γυρίστηκε πριν ακόμη ξεκινήσουν τα θλιβερά έως τραγικά περιστατικά αστυνομικής βίας στην περιοχή. Βγαίνει όμως στους κινηματογράφους ακριβώς αυτή την εποχή. Τυχαίο;

«Οσοι βλέπουν την ταινία μας βιώνουν τα Εξάρχεια με καινούργιους όρους κι ας ζούσαν χρόνια στη γειτονιά. Ισως γιατί έχουν πάθει ανοσία και δεν ακούνε πια -από τον παλιατζή που διασχίζει την ταινία και τα Εξάρχεια κάθε μέρα μέχρι την επέλαση του Airbnb και την αποτυχημένη αστυνομοκρατία. Μέσα σ' αυτό το πλαίσιο, τα περιστατικά αστυνομικής βίας στην περιοχή πρέπει να εκληφθούν ως ευθύ αποτέλεσμα της παραχώρησης των Εξαρχείων στους κτηματομεσίτες.

Οσο για τα ακραία περιστατικά που παρακολουθούμε τους τελευταίους μήνες, με τελευταίο ό,τι έγινε με τον Ινδαρέ, θα πω πως με πρόσχημα την πάταξη της τρομοκρατίας έχουν εισβάλει και μέσα στο βρακί μας. Σαν καλός γονιός, που μάταια προσπαθώ να γίνω, θα σου απαντήσω και ένα προσωπικό παράδειγμα: Οταν μου ζήτησαν ασφαλίτες να τους παραχωρήσω το σπίτι μου στη Ρόδο, που έμενα τότε, για μια παρακολούθηση ενός σωματέμπορα (αυτός ήταν έλεγαν ο γείτονας μου), αρνήθηκα χωρίς δεύτερη σκέψη. Το ίδιο θα έκανα και σήμερα. Η αστυνομία είναι συχνότερα το πρόβλημα παρά η λύση. Κάποτε, άκουσα τον σπουδαίο Αιγύπτιο καρδιοχειρουργό Γιακούμπ να λέει ότι ο σκοπός της χειρουργικής θα έπρεπε να είναι η κατάργησή της και η αντικατάστασή της με αναίμακτες επεμβάσεις. Αντίστοιχα, ο σκοπός των δυνάμεων καταστολής θα έπρεπε να είναι η κατάργησή τους: μορφώνοντας η πολιτεία τον κόσμο θα χρειαζόταν πολύ λιγότερους φύλακες. Τελικά συμβαίνει το αντίθετο: οι δυνάμεις καταστολής εδραιώνονται και ο κόσμος παραμυθιάζεται. Ξέρεις, στην αρχαία Αθήνα οι αστυνόμοι ήταν δούλοι, Σκύθες τοξότες, δεν ήταν ελεύθεροι πολίτες. Οι ελεύθεροι πολίτες δεν καταδέχονταν το επάγγελμα».

Αν και τα όσα λέει ο ίδιος και όσα παρουσιάζει στην ταινία του φέρουν ωμά ρεαλιστικό υπόβαθρο, την ίδια στιγμή τα προβάλλει με έναν εξίσου σουρεαλιστικό τρόπο:

«Τους ηθοποιούς στην ταινία τους είπα να παίξουν όσο πιο θεατρικά και γκροτέσκα: “Παριστάνετε ανθρώπους που λένε και κάνουν χαζομάρες, χαζά θα παίζετε!” είπα. Ακριβώς γιατί στόχος μου ήταν να φτιάξω ένα κάλπικο σκηνικό, γραφικό και υπερβολικό, το οποίο όμως πολύ σύντομα ο έντιμος θεατής θα πάψει να το παρατηρεί, βυθιζόμενος ολοένα περισσότερο στη συνολική ατμόσφαιρα της ταινίας και όχι στα επιμέρους υλικά της. Στόχος μου είναι ένας κινηματογράφος με γαστρονομικούς και ζωγραφικούς όρους».

Αυτό είναι το «αληθινό σινεμά» δηλαδή; «Στο σινεμά δεν χωράει ούτε το ψέμα ούτε η αλήθεια. Περισσεύουν, το σινεμά τα φτύνει και τα δύο -αυτό μου το έμαθε ο Νίκος Κούνδουρος. Στο σινεμά πρέπει να πάρεις την αλήθεια, να την τσακίσεις και να φτιάξεις τη δική σου. Ολη η αναζήτηση στον κινηματογράφο γίνεται για το πειστικό, σημείωσε τη λέξη: Πει-στι-κό. Ούτε αλήθεια ούτε ψέμα λοιπόν. Πειστικότητα. Μια απάτη, αλλά πειστική απάτη. Αυτό είναι το σινεμά».


📍 Η ταινία προβάλλεται στον κινηματογράφο «Μικρόκοσμος» (Λεωφ. Ανδρέα Συγγρού 106, Αθήνα, τηλ. 2109230081 - στάση μετρό Συγγρού Φιξ), κάθε μέρα στις 20.00, έως και την Τρίτη 14/1

ΝΗΣΙΔΕΣ
«Ο άνθρωπος γεννήθηκε για να κάνει την υπέρβαση»
Στο 11ο Φεστιβάλ Πρωτοποριακού Κινηματογράφου ο σκηνοθέτης Δημήτρης Παναγιωτάτος επιλέγει ταινίες για το Αφιέρωμα στον Ελληνικό Κινηματογράφο του Φανταστικού
«Ο άνθρωπος γεννήθηκε για να κάνει την υπέρβαση»
ΝΗΣΙΔΕΣ
Το σχολείο μπορεί να αλλάξει τη ζωή ενός παιδιού
«Καλημέρα κύριε Φώτη»: ένα ντοκιμαντέρ της Δήμητρας Κουζή που φανερώνει πως πρωτοποριακές μέθοδοι διδασκαλίας μπορούν να εμφανιστούν εκεί που ίσως δεν το περιμένεις. Σε ένα δημοτικό σχολείο στην πλατεία Βάθη!
Το σχολείο μπορεί να αλλάξει τη ζωή ενός παιδιού
ΝΗΣΙΔΕΣ
Τόπο στους μικρομηκάδες!
Τον επιτυχημένο κύκλο προβολών μικρού μήκους ταινιών με τίτλο «Τόπο στους μικρομηκάδες!», εγκαινιάζει η Ταινιοθήκη της Ελλάδος ● Κάθε μήνα θα πραγματοποιούνται αφιερώματα σε πρόσφατες και παλαιότερες ελληνικές...
Τόπο στους μικρομηκάδες!
ΝΗΣΙΔΕΣ
Ο Νίκος Νικολαΐδης «ταξιδεύει» στη Φρανκφούρτη
Η ταινιοθήκη Filmkollektiv Frankfurt με την υποστήριξη του Hellas Filmbox Berlin (του πρώτου και μοναδικού φεστιβάλ ελληνικού κινηματογράφου στο Βερολίνο) συνδιοργανώνουν μια πλήρη αναδρομή στις ταινίες του...
Ο Νίκος Νικολαΐδης «ταξιδεύει» στη Φρανκφούρτη
ΝΗΣΙΔΕΣ
Ταινία ο μαρτυρικός θάνατος του ΕΑΜίτη ιερέα
Κρήτη, 1947. Ενώ στα Χανιά μαίνεται ο Εμφύλιος, τα μεσάνυχτα της 1ης Αυγούστου, παρακρατικοί απήγαγαν τον αγωνιστή ιερέα του ΕΑΜ, Νικόλαο Αποστολάκη. Τον βασάνισαν απάνθρωπα και μετά τον σκότωσαν. Τα γεγονότα...
Ταινία ο μαρτυρικός θάνατος του ΕΑΜίτη ιερέα
ΝΗΣΙΔΕΣ
«Γλυκό Φασόλι»
Ισως το πιο ταιριαστό που έχει γραφεί γι' αυτή την ταινία είναι πως «η κομψότητά της έρχεται σε πλήρη αντίθεση με τη βιαιότητα της κοινωνίας, όπως υπογραμμίζεται στην ταινία. Μια υπόκωφη βία σ' έναν ντελικάτο...
«Γλυκό Φασόλι»

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας