Ποιητής… εκ του προχείρου

Εμεινε, όταν έμαθε, η αφεντιά μου σέκα

πως το Παρίσι κάψανε τα «κίτρινα γιλέκα»

Δεν είν’ το μπάχαλο λοιπόν φρούτον ελληνικόν;

Δοκίμασε τη γεύση του πλέον και ο Μακρόν!

Ο δόλιος υποχώρησε. Με τόσα που ‘χει πάθει

την κωλοτούμπα ώρα του ήταν κι αυτός να μάθει…

Μα εμάς κάτι άλλο κίτρινο, φευ, μας απασχολεί

που λάμπει και λαθρέμπορους στη φυλακή καλεί

Λαθρεμπορία φαίνεται όμως πως δεν υπάρχει

και πάντοτε στο μπάχαλο η χώρα μας θα άρχει

Ανθρακες ήταν ο χρυσός! Φιάσκο βγήκε μεγάλο

κι ως είθισται κατηγορεί ο εις γι’ αυτό τον άλλο

Φταίν’ δικαστές; Εισαγγελείς; Ή μήπως φταίν’ οι μπάτσοι;

Ρίξτε σ’ όλους τ’ ανάθεμα κι έτσι θα είναι πάτσι

Δεύτερο φιάσκο στο ΥΠΕΞ, ως έμαθα, συνέβη

Στη δέουσα συντήρηση φαίνεται δεν προέβη

και χάθηκαν όλα τα μέιλ απ’ τας υπηρεσίας

Σιγά τ’ αυγά! Ησσονος, λέν’, ήτανε σημασίας…

Μα κάτι άλλο άκουσα που αλήθεια με τρομάζει:

πως ο Γαβρόγλου, έμαθα, και πάλι ετοιμάζει

ένα καινούργιο σχέδιο, μια νέα συμφωνία

για να τα βρει, ει δυνατόν, με την Ιεραρχία

Σαν μάγος τα Χριστούγεννα θα της τηνε προσφέρει

λιβάνι, σμύρνα και χρυσό βαστώντας εις το χέρι

Μ’ αυτή «φοβού τους υπουργούς», θα πει, «κι ας φέρνουν δώρα»

Ασε που τούτο το κουτί θυμίζει την Πανδώρα

Μα ποια είναι του μύθου αυτού η κεντρική ιδέα;

Πως η ελπίδα πάντοτε πεθαίνει τελευταία…