Είχαμε μείνει με την εντύπωση πως η ιστορία «λευκός άρτος» είχε κλείσει στο Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων. Πρόσφατα και μάλλον άδοξα.
Ελα όμως που συσχετίζεται τα πρωινά στη γειτονιά μας με τους πολλούς φούρνους. Καθώς οι γυναίκες που βγαίνουν για τα ψώνια της ημέρας, κοντοστέκονται στη μικρή πλατεία και συζητούν για το αν θα αγοράσουν ψωμί «χωριάτικο» ή θα περπατήσουν ώς τον παρακάτω φούρνο.
Η ιστορία είχε αρχίσει το 2008, μέρες των εορτών, όταν έπειτα από συντονισμένες ενέργειες της Ασφάλειας Αττικής, της Interpol και της Εuropol, είχαν συλληφθεί 23 άτομα. Ως μέλη πολυεθνικού κυκλώματος σωματεμπορίας με εγκέφαλο τον ιδιοκτήτη γνωστής αλυσίδας φούρνων.
Αναζητήσαμε δημοσιεύματα εκείνων των ημερών απ’ όπου και ένα κείμενο της γράφουσας στην «Ελευθεροτυπία». Πιστό σε λεπτομέρειες τις οποίες γλαφυρά ρεπορτάζ έχουν φέρει στο φως.
Κι ένα μέρος του αναδημοσιεύουμε:
«… Είχαν παραγγείλει σε χώρα της Ανατολικής Ευρώπης δύο κοπέλες για εκμετάλλευση με τη μέθοδο trafficking (υποσχέσεις για καλύτερη ζωή στην ευημερούσα Ελλάδα, εισαγωγή, φυλάκιση, αρπαγή διαβατηρίου, βιασμός, εξαναγκασμός σε πορνεία). Οι νεαρές, όμως, γυναίκες λόγω της καλοπέρασης στην πατρίδα τους ήσαν εξαιρετικά αδύνατες. Εντελώς ακατάλληλες για τα ανατολίτικα γούστα των Ελλήνων, οι οποίοι, όπως γράφει γαλλική εφημερίδα, τρελαίνονται για ντόπιες γαλοπούλες και ιερόδουλες εισαγωγής.
Λιποβαρές, λοιπόν, το εμπόρευμα που παρέλαβαν. Και ενώ οι ημέρες των εορτών, κατά τις οποίες η λευκή σάρκα καταναλώνεται ευκολότερα πλησίαζαν, εκείνοι ζούσαν ένα δράμα. Το συντομότερο δυνατόν έπρεπε να τις παχύνουν.
Τις έκλεισαν σ’ ένα κοτέτσι κάπου στην αττική ύπαιθρο και άρχισαν την επιχείρηση ταχείας πάχυνσης (κάπως έτσι τέτοιες μέρες κάνουν οι Γάλλοι στις χήνες για να φτιάξουν φουά γκρα). Σιτίζοντάς τες με ό,τι γευστικότερο υπάρχει στην αγορά. Τι ζαχαρωτά, τι μεζέδες, τι λιχουδιές. Και του πουλιού το γάλα.
Εκείνες, όμως, αρνούνται κάθε τροφή. Τους είχε κοπεί εντελώς η όρεξη. “Eλα κορίτσι μου, έλα πουλάκι μου, κατάπιε το μανάρι μου…”. Τίποτα. Οι κοπελιές έπασχαν από νευρογενή ανορεξία και επιπλέον είχαν πέσει σε κατάθλιψη. Βεργούλες γυμνές στον άνεμο. Απελπισία κατέλαβε τους ατσίδες εισαγωγείς. Τι να τις κάνουν τις δίμετρες ξανθιές κοκαλιάρες, μέρες, μάλιστα, παχιών αγελάδων για τους ανταγωνιστές στην πιάτσα; Στο αδιέξοδο που είχαν περιέλθει ήρθε κι έβαλε τέλος η αστυνομία…».
Δέκα χρόνια από τότε και η υπόθεση έκλεισε με συνοπτικές διαδικασίες, χωρίς καμία τιμωρία. Στην ετυμηγορία γράφτηκε πως έπαιξε ρόλο το γεγονός ότι δεν εμφανίστηκαν στο δικαστήριο τέσσερις γυναίκες που θα υποστήριζαν τα όσα φρικιαστικά είχαν καταγγείλει στις μηνύσεις τους.
Οτι απουσίασαν το πληροφορηθήκαμε από τον Τύπο. Το γιατί απουσίασαν δεν απασχόλησε κανέναν.
