ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ efsyn.gr
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Το αρχείο μιας εταιρείας κατασκευών, απ’ αυτές που έπαιρναν κάποτε μέρος σε διαγωνισμούς Δημοσίου… κορδέλες από τα τραπεζικά υλικά των δανείων… χάρτες, εγγλέζικα χαρτόνια με μεταξωτές υφές «γραμμένα» με κινέζικα πινέλα, επιτοίχια μιας εμμονικής γραφής, «τσουβάλια» έμπνευσης που μετατρέπουν το χάος σε αναγνωρίσιμη τάξη…

Αυτά τα άφθαρτα υλικά που είναι αμετάβλητα στον χρόνο εκθέτει με τη δουλειά της -στη Θεσσαλονίκη (17/10-18/11 Βυζαντινό Μουσείο) με τον τίτλο «Υφές και Ιχνη» και στην Αθήνα (Print Fest 24/9-6/11) «Δακτυλόπετρες, κρυφή γοητεία»- η εικαστικός Μαρία Κομπατσιάρη.

«Ξεκίνησα να ασχολούμαι με την τέχνη από ανάγκη αρχικά για διεύρυνση των οριζόντων μου και εξάσκηση του νου. Συνειδητοποίησα αρκετά νωρίς ότι η Τέχνη είναι τόσο αποτελεσματική και δυνατή που μπορεί να με αλλάξει. Οχι άμεσα, αλλά επηρεάζοντας βαθύτερα επίπεδα όπως αυτά των πεποιθήσεων, των αξιών και των ιδεών», λέει. Στις ξεναγήσεις που κάνει στους φίλους και γνωστούς της, στην έκθεσή της στο Βυζαντινό Μουσείο γίνεται πολλές φορές εξομολογητική: «Οπου υπάρχει εντροπία, υπάρχει και τάξη. Οπου υπάρχει ισορροπία, συναντάς και την επιτυχία. Αυτή που είναι προσωπική, ανεξίτηλη».

Η ίδια παραδέχεται πως δεν συγχωρεί στον εαυτό της «τον μη καρποφόρα ξοδεμένο χρόνο». Γι’ αυτό και η ενασχόλησή της με την τέχνη, ορίζεται όπως λέει, «με τη δημιουργική εμμονή, αυτής της χειρωνακτικής ενασχόλησης, που ως πράξη στοχασμού ή διαλογισμού την οδηγεί στην επικοινωνία».

Στο έργο της το ενδιαφέρον της μοιράζεται και κάθε φορά για μεγάλες περιόδους εστιάζεται σε διαφορετικό ερέθισμα: η έρευνα της γραφής ως απεικόνιση, τα σύμβολα, η καταγραφή δυναμικών χειρονομιών στον καμβά με λάδι, ή στο χαρτί με μελάνι, η διαφάνεια των χρωμάτων, η συμπεριφορά των υλικών, οι υφές, τα ίχνη, οι φόρμες… Ολα αυτά αποτελούν μέρος της δουλειάς της που βασίζεται στις δίπολες έννοιες: Χάος-Εντροπία, Τάξη-Αταξία.

Ποια είναι

Η Μαρία Κομπατσιάρη γεννήθηκε στον Κολινδρό Πιερίας, σπούδασε Φαρμακευτική στην Αθήνα και ασχολήθηκε με την τέχνη, παρακολουθώντας σεμινάρια και συμμετέχοντας σε εκθέσεις σχεδόν σε όλο τον κόσμο.

«Ξεκίνησα να ασχολούμαι με την τέχνη από ανάγκη αρχικά για διεύρυνση των οριζόντων μου και εξάσκηση του νου. Συνειδητοποίησα αρχικά νωρίς ότι η Τέχνη είναι τόσο αποτελεσματική και δυνατή που μπορεί να με αλλάξει. Οχι άμεσα, αλλά επηρεάζοντας βαθύτερα επίπεδα όπως των πεποιθήσεων, των αξιών και των ιδεών», λέει.