Κυνηγώντας τα αστέρια

Καθώς τα χρόνια περνούν και η διαστημική τεχνολογία εξελίσσεται διαρκώς, και μάλιστα θεαματικά, προσπαθώντας να φτάσει σε όσο το δυνατόν μακρινότερους από τη Γη πλανήτες, η Ευρώπη επιθυμεί διακαώς να βρεθεί στην πρώτη θέση αυτής της κούρσας για την εκ νέου κατάκτηση του Διαστήματος. Και όπως επισημαίνει σε αναλυτικό άρθρο του το ερευνητικό περιοδικό Cordis της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Research EU, βρίσκεται σε εξέλιξη μια σειρά ερευνών, τα αποτελέσματα των οποίων θα καθορίσουν εν πολλοίς το «κυνήγι των πλανητών».

Πρώτα της Σελήνης, στη συνέχεια του Αρη και μετά ακόμη πιο απομακρυσμένων…

Tα τελευταία χρόνια οι αποστολές στη Σελήνη και τον Αρη φαντάζουν πιο απτές από ποτέ. Από τις αχαλίνωτες φιλοδοξίες του Ελον Μασκ, ο οποίος θέλει να κάνει πραγματικότητα τα καθημερινά ιδιωτικά ταξίδια στο Διάστημα, μέχρι την πρόσφατη οδηγία του Αμερικανού πρόεδρου Ντόναλντ Τραμπ, που μετατοπίζει τους στόχους της NASA στην επιστροφή στη Σελήνη, σε συνδυασμό με τις συνεχείς ανακαλύψεις εξωπλανητών που μοιάζουν με τη Γη, ο καθένας φαίνεται να νιώθει τον γενικό ενθουσιασμό για την εξερεύνηση του Διαστήματος που επικρατούσε στη δεκαετία του ’70.

Η μετάδοση αυτής της θετικής ενέργειας και της επιστημονικής αισιοδοξίας, ωστόσο, δεν αποτελεί κάτι νέο. Η διαπίστωση αυτή επιβεβαιώνεται με τις πολλαπλές ανταλλαγές ιδεών μεταξύ των ΗΠΑ, της Ρωσίας, της Ευρώπης και άλλων κορυφαίων διαστημικών δυνάμεων στις μετακινήσεις διαστημικών πτήσεων, τη δημιουργία και λειτουργία του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού ISS και στην εξερεύνηση του Διαστήματος.

Ωστόσο, όλες αυτές οι ενέργειες δεν κατάφεραν να οδηγήσουν σε ένα κοινό όραμα. Η αλήθεια είναι ότι εν έτει 2018 υπάρχουν πολλές διαφορετικές προσεγγίσεις και σχέδια για την εξερεύνηση του Διαστήματος. Ωστόσο, υφίσταται μια σειρά προκλήσεων που πρέπει να ξεπεραστούν, πριν ορισμένες απ’ αυτές καταστούν πραγματικότητα.

Μόλις αποφασιστεί εάν όλοι οι πόροι θα πρέπει να επικεντρωθούν σε μια μελλοντική αποστολή στον Αρη, στη Σελήνη ή αν θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί η Σελήνη ως ενδιάμεσος σταθμός προκειμένου ο άνθρωπος να φτάσει πιο εύκολα στον Αρη, οι επενδυτές ίσως θέλουν να βεβαιωθούν ότι στοιχηματίζουν στο σωστό άλογο (εξάλλου, μέχρι και προσφάτως οι ειδικοί μιλούσαν για μια «κατάρα του Αρη» κατά τη σύγκριση της λίστας των επιτυχημένων αποστολών με εκείνες που απέτυχαν παταγωδώς). Και τελευταίο, αλλά εξίσου σημαντικό, τα τεχνολογικά κενά θα πρέπει να ξεπεραστούν για να αυξηθούν οι πιθανότητες μιας επιτυχούς κατάληξης.

Σε ό,τι αφορά την ευρωπαϊκή πλευρά των πραγμάτων, η Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Διαστήματος (ESA) εξακολουθεί να εντάσσει μια πιθανή διεθνή ανθρώπινη αποστολή στον Αρη στον προγραμματισμό της έως το 2025. Αυτό μπορεί να επιτευχθεί είτε χρησιμοποιώντας τη Σελήνη ως σταθμό απογείωσης, είτε ο προγραμματισμός να γίνεται απευθείας από τη Γη.

Μέχρι τότε θα απαιτηθούν πολλαπλές ρομποτικές αποστολές, προκειμένου οι ειδικοί επιστήμονες να βεβαιωθούν ότι γνωρίζουμε όλα όσα πρέπει να μάθουμε για τον Αρη, αλλά και πώς να φτάσει ο άνθρωπος εκεί με ασφάλεια. Για τον σκοπό αυτό, όπως γράφει το Cordis, οι επιστήμονες έχουν εκπονήσει μια σειρά σχεδίων τα οποία χρηματοδοτούνται από την Ε.Ε. και εργάζονται σκληρά για να μας φτάσουν εκεί.

Το έγκυρο επιστημονικό περιοδικό καταλήγει επισημαίνοντας ότι οι προσπάθειες που προετοιμάζουν το έδαφος για την αποστολή Exomars εξετάζονται ενδελεχώς, παράλληλα με τις επόμενες γενιές των τεχνολογιών διαστημικής καλλιέργειας, τις νέες τηλεπικοινωνίες για το Διάστημα, τη σχετικά νέα έννοια της «πλανητικής προστασίας» από εξωτερικούς φορείς ηλιακού συστήματος, νέες ιδέες για την εξερεύνηση του φεγγαριού, μια νέα εγκατάσταση για την αποθήκευση δειγμάτων και, τέλος, τις προσπάθειες για τη μείωση των περιβαλλοντικών επιπτώσεων που έχουν οι εκτοξεύσεις πυραύλων.