Τ’ αυτάκια μου τ’ ακούνε μεν, αλλά δεν το πιστεύουν ότι ως προς το Σκοπιανό προς λύση πια οδεύουν
Στα χέρια των πρωθυπουργών έφθασε, λεν, το θέμα τι να σας πω όμως, παιδιά: μου φαίνεται σαν ψέμα
Το erga omnes δημιουργεί στα Σκόπια δυσκολία: δεν δέχεται ο πρόεδρος τέτοια ονομασία
Λέτε μες στον Ιούνιο να ’χει βρεθεί μια λύση; Ή μήπως κι η προσπάθεια ετούτη ναυαγήσει;
Οπου κεράσια ακούς πολλά, κράτα μικρό καλάθι έγιναν εις το παρελθόν χιλιάδες, βλέπεις, λάθη…
Στην Ιταλία δίπλα μας ο σάλος είν’ μεγάλος κι ο Κόντε μάς τελείωσε, ξέχνα τον, να ’ταν κι άλλος…
Ψάχναν το Cambridge και το Yale ολημερίς με βιάση να δουν αν όντως κάποτε είχε σ’ αυτά σπουδάσει
μα ο Ματαρέλα φρίττει πια κι αποφασίζει άλλως και βρίσκεται την εντολή να έχει πάρει άλλος
Σε τεντωμένο, φευ, σκοινί βρίσκετ’ η δόλια χώρα και στην οικονομία της μαύρη ξεσπάει μπόρα
Ο Μακρόν πάλι στο Ελιζέ τον Μαμαντού φωνάζει του δίνει ιθαγένεια και τον εγκωμιάζει
κι όσο οι Γάλλοι σύσσωμοι τον ήρωα θαυμάζουν οι ρατσιστές σε μια γωνιά κάθονται και γκρινιάζουν
Κι ενώ η Μέγκαν και η Κέιτ τους Βρετανούς διχάζουν και αμφιταλαντεύονται ποια πιο πολύ θαυμάζουν
οι Ισπανοί ψηφίσανε πως διόλου δεν τους νοιάζει το ζεύγος των Ιγκλέσιας κι αν βίλα αγοράζει
Μ’ όσα αλλαχού συμβαίνουσι αγάλλομαι και χαίρω εδώ σε μας τι γίνεται, ειλικρινώς δεν ξέρω…
