Τη βράβευσαν οι συμφοιτητές της

Τελικά μπορεί μια βράβευση να φέρει δίπλα δίπλα στην πρώτη σειρά τον υπουργό Παιδείας Κ. Γαβρόγλου, τον διοικητή της ΤτΕ, Γιάννη Στουρνάρα και τον βουλευτή του ΠΑΣΟΚ, Ευάγγ. Βενιζέλο. Ο λόγος; Μια γυναίκα.

Ο Ελληνικός Σύλλογος Αποφοίτων του LSE βράβευσε τη συναπόφοιτη κ. Μαριάννα Λάτση, σε μια τιμητική εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε στο Μουσείο της Ακρόπολης, την προηγούμενη Τετάρτη. Η βράβευση αποφοίτων του LSE αποτελεί πλέον θεσμό στον ακαδημαϊκό χώρο, προσφέροντας τη δυνατότητα αναγνώρισης του έργου που έχουν προσφέρει στην κοινωνία.

Την εκδήλωση προλόγισε ο πρόεδρος του Ελληνικού Συλλόγου Αποφοίτων LSE, Νίκος Σοφιανός, και η νέα πρέσβης της Μεγάλης Βρετανίας στην Ελλάδα, Κέιτ Σμιθ, ενώ η παρουσίαση του βραβείου προς την κ. Λάτση έγινε από τη γενική γραμματέα του Ελληνικού Συλλόγου Αποφοίτων LSE, Ελένη Δουνδουλάκη. «Η σημερινή μέρα είναι ιδιαιτέρως σημαντική για εμάς γιατί βραβεύουμε μια εξέχουσα προσωπικότητα που παράλληλα είναι και συναπόφοιτός μας. Είναι η δεύτερη φορά που ο Σύλλογός μας βραβεύει κάποιον απόφοιτο του LSE: το 2013 είχαμε βραβεύσει τον sir Στέλιο Χατζηιωάννου, ιδρυτή της EasyJet, επιτυχημένο επιχειρηματία και ταυτόχρονα μεγάλο φιλάνθρωπο.

»Το αυτονόητο ερώτημα που θα σκεφτεί κάποιος είναι: γιατί ένας σύλλογος να βραβεύσει ένα μέλος του; Η απάντηση είναι απλή: Στο πρόσωπο της κ. Μαριάννας Λάτση βραβεύουμε την αριστεία σε όλες τις εκφάνσεις της. Είτε αναφερόμαστε στην επιχειρηματική επιτυχία, ή στο φιλανθρωπικό έργο, ή στη στήριξη των νέων για να ανοίξουν τα φτερά τους, ή σε οποιαδήποτε προσφορά προς την κοινωνία γενικότερα» ανέφερε χαρακτηριστικά ο κ. Σοφιανός.

Για την αριστεία μίλησε και η Bρετανίδα πρέσβης, κάνοντας λόγο για την ομηρική ερμηνεία του όρου, μιλώντας στα ελληνικά (και ο προηγούμενος Bρετανός πρέσβης ήξερε πολύ καλά ελληνικά – το έχουν παράδοση φαίνεται και μπράβο τους!).

Η κ. Λάτση ήταν φανερά συγκινημένη. Παρέλαβε το βραβείο, και στην ομιλία της, σε έντονα προσωπικό τόνο, αναφέρθηκε στους πολύ σημαντικούς ανθρώπους της ζωής της.

Αρχικά, ως «άριστη μαθήτρια», μίλησε για τους καθηγητές της που ως φοιτήτρια την ενέπνευσαν.

Αναφέρθηκε συγκεκριμένα στον «σπουδαίο Ινδό Megnad Desai και τον εξαιρετικό Max Steuer, καθηγητή Οικονομικών και Φιλοσοφίας, που ήταν και μέλος του Rock & Roll Band του LSE και έπαιζε μπάσο», αλλά και στους συμφοιτητές της από κάθε γωνιά της Γης.

Στη συνέχεια μίλησε για πιο κοντινούς της ανθρώπους, όπως η μητέρα της, την οποία ευχαρίστησε δημόσια επειδή «κάθε φορά στην περίοδο των εξετάσεων στο τέλος του χρόνου άφηνε όλες τις υποχρεώσεις της» για να βρίσκεται κοντά της, καθώς και στον πατέρα της, Γιάννη Λάτση.

Ηταν ενδιαφέρον ότι η κ. Λάτση δεν αναφέρθηκε στα οικονομικά, αλλά στις αρχές και τις αξίες που της μετέδωσε ο πατέρας της (φράσεις του οποίου προβάλλονταν σε βιντεοπροβολή):

«Ο Γιάννης Λάτσης, γνωστός σε όλον τον κόσμο ως ένας μεγάλου βεληνεκούς Ελληνας επιχειρηματίας, για μένα ήταν πάντα απλά ο πατέρας μου. Το 1995 εξέδωσε ένα βιβλίο με αποφθέγματά του ως παρακαταθήκη στα εγγόνια του. Μία από τις φράσεις του που ξεχωρίζω είναι η ακόλουθη: “αγκάλιασε με τη φαντασία σου τον κόσμο ολόκληρο, ζήσε μαζί του τις λύπες και τις χαρές, κατάλαβε τα προβλήματά του, βοήθησε όπου και όσο μπορείς”. Κάθε λέξη αυτής της φράσης έγινε πράξη από έναν άνθρωπο που δεν ξέχασε ποτέ από πού ξεκίνησε και ένιωθε το χρέος να επιστρέψει τα περισσότερα από αυτά σε όσους έχουν ανάγκη. Το να βοηθάει τον κόσμο ήταν για κείνον θεμελιώδες καθήκον. Μια αυτονόητη πράξη που δεν χρειάζεται τον έπαινο» είπε η ίδια.

Εντύπωση (θετική) επίσης προκάλεσε το γεγονός πως με αφορμή το έργο του πατέρα της, η κ. Λάτση μίλησε εκτενώς και με λεπτομέρειες για τον «κόσμο της φιλανθρωπίας», για το πώς νοείται η έννοια αυτή σήμερα, για τη γραφειοκρατία που κυριαρχεί και για το δικό της όραμα πάνω σε όλα αυτά. «Υπάρχει συχνά ένας ελιτισμός στον κόσμο των κοινωφελών ιδρυμάτων, με αποτέλεσμα να διαιωνίζεται η ταξική ανισότητα» είπε συγκεκριμένα.

«Εμείς θέλουμε να πιστεύουμε πως αντιστεκόμαστε σθεναρά σ’ αυτό» συμπλήρωσε, αναφερόμενη με παραδείγματα στο έργο του Ιδρύματος Λάτση.

«Και πάλι ο πατέρας μου το έλεγε: πρέπει να κατανοήσουμε τα προβλήματα του κόσμου» είπε και μίλησε ακόμα και για τον πόλεμο στη Συρία. «Για να κατανοήσουμε τα προβλήματα του κόσμου, πρέπει να μοιραστούμε τις θλίψεις του και τις χαρές του» δήλωσε.

Ακριβώς σε αυτό το σημείο αναφέρθηκε, με τρυφερότητα και συγκίνηση, στον εκλιπόντα σύντροφο της ζωής της, τον σπουδαίο ηθοποιό και θεατράνθρωπο, Νίκο Κούρκουλο: «Οπως μερικοί από σας γνωρίζετε, έχασα τον σύντροφο της ζωής μου από τον καρκίνο. Μερικά χρόνια αργότερα, στήριξα προσωπικά τη δημιουργία ενός πρωτοποριακού κέντρου ογκολογικής θεραπείας στην Ελλάδα που φέρει το όνομά του» είπε, περιγράφοντας το ιδιαίτερο αυτό κέντρο ημερήσιας νοσηλείας.

Η αίθουσα εκδηλώσεων του Μουσείου της Ακρόπολης ήταν ασφυκτικά γεμάτη. Ανάμεσα στους παρευρισκόμενους, πολιτικοί (εκτός από τους προαναφερθέντες, ήταν και οι κ. Χριστοφιλοπούλου, Γιαννίτσης, Παπακωνσταντίνου) και φυσικά οι δικοί της άνθρωποι: η μητέρα της Εριέττα Λάτση, ο γιος της, Πάρις Κασιδόκωστας-Λάτσης, και η κόρη της, Εριέττα Κούρκουλου-Λάτση.

Η κ. Λάτση έκλεισε την ομιλία της με τη λέξη «φαντασία»: «Ο πατέρας μου έφερε μέσα του μια σχεδόν παιδική περιέργεια για τον κόσμο. Αυτή η περιέργεια, σε συνδυασμό με μια φαντασία που δεν έβλεπε εμπόδια αλλά μάλλον ευκαιρίες, ήταν καθοριστική για την πορεία του… Σκεφτείτε έναν κόσμο όπου αντί για ιδρύματα και μη κυβερνητικές οργανώσεις θα είχε τους imagineers της γειτονιάς μας, της πόλης μας, της χώρας, του κόσμου μας. Αυτούς, δηλαδή, που (όπως έκαναν στη Walt Disney για παράδειγμα) χρησιμοποιούν την τεχνολογία, την ανθρώπινη ευφυΐα και το συναίσθημα για να δημιουργήσουν μαγεία και ευτυχία… Αν είχα μια νέα ζωή μπροστά μου, αυτή την καριέρα θα επέλεγα», κατέληξε.