Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Αν κάποιος μου έλεγε ότι θα ερχόταν η ώρα που θα ‘γραφα για τον χαμό της Μαρίας Παπουτσάκη, θα ορκιζόμουν ότι αυτό ποτέ δεν θα συμβεί. Ανθρωπος γεμάτος ζωή, πάντα χαμογελαστή, πάντα φιλική με τους συναδέλφους και πρόθυμη να βοηθήσει, ειδικά τους νεότερους, η Μαρία έσβησε το πρωί του Σαββάτου ύστερα από άνιση μάχη με την επάρατο, στα 61 της χρόνια.

Η ίδια δεν θέλησε να γνωστοποιήσει την ασθένεια παρά μόνο στους πολύ κοντινούς της ανθρώπους. Και πάλεψε χέρι χέρι μέχρι το τέλος με τον σύντροφο της ζωής της, τον επίσης δημοσιογράφο Μιχάλη Αλεξανδρίδη.

Η Μαρία είχε γεννηθεί στο χωριό Πισκοπιακό Χερσονήσου Ηρακλείου Κρήτης, όπου και μεγάλωσε. Σπούδασε δημοσιογραφία στην Αθήνα και από το 1981 εργάστηκε στις εφημερίδες «Ελευθεροτυπία», «Πρώτη», «Επικαιρότητα», «Αυριανή», στο περιοδικό «Ταχυδρόμος», στον ρ/σ «Flash», ενώ 23 χρόνια κάλυπτε στο Mega το ρεπορτάζ του υπουργείου Παιδείας και Θρησκευμάτων. Η απόλυτη εξειδίκευσή της ήταν το εκκλησιαστικό ρεπορτάζ, στο οποίο κυριολεκτικά διέπρεψε.

Παράλληλα είχε εργαστεί επί 30 χρόνια στο Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων από το οποίο έλαβε και το «Βραβείο Αξίας».

Ηταν ένας άνθρωπος που διάβαζε ασταμάτητα, δούλευε αδιάκοπα, αγαπούσε το σινεμά, την κλασική μουσική, ταξίδευε. Για τη Μαριώ η ζωή ήταν ένα ταξίδι στη γνώση. Πάντα σε χαμηλούς τόνους. Η Μαρία δεν έδινε συμβουλές. Συμβούλευε με τη στάση ζωής που ακολούθησε με συνέπεια. Εφυγε νωρίς, αφήνοντας μεγάλο κενό. Γιατί στις μέρες μας σπανίζουν οι άνθρωποι του ύφους και του ήθους της.

Οι φίλοι της θα την αποχαιρετήσουμε αύριο στις 12 το μεσημέρι από το πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών.

Στο καλό φιλενάδα…