Nostos 100,6, ένα ραδιόφωνο που αξίζει (και θέλεις!) να ακούς

Είναι ένα από τα αγαπημένα μου μουσικά ραδιόφωνα στην Αθήνα το Nostos 100,6, το ομολογώ. Ισως γιατί παίζει από τις καλύτερες (ξένες) μουσικές, δίχως παρωπίδες και στεγανά. Και χωρίς playlist, εννοείται. Δεν είναι από τα μεγάλα ραδιόφωνα, τα πλούσια, τα πολυδιαφημισμένα.

Αλλά αυτό δεν σημαίνει τίποτε. «Το Nostos 100,6 είναι ένα ανεξάρτητο ραδιοφωνικό εγχείρημα και πήρε τη σημερινή του μορφή/αισθητική κατεύθυνση το 2019, όταν έκανε την επανεκκίνησή του με σκοπό να απευθυνθεί σε μουσικόφιλους που έψαχναν ένα εναλλακτικό μουσικό ραδιόφωνο, μουσική την οποία δεν ακούν σε άλλες συχνότητες και αξιόλογες νέες κυκλοφορίες», μας λένε από τον σταθμό.

«Σχεδόν κανένα genre δεν αποκλείεται από το airplay και την eclectic προσέγγιση του σταθμού: μπορεί κανείς να ακούσει από χιπ χοπ μέχρι ψυχεδελικό ροκ, αλλά και προσεκτικά επιλεγμένες παραγωγές της εγχώριας σκηνής».

Το ραδιόφωνο ανήκει στα δύο αδέλφια Σπύρο και Aλέξανδρο Χούντα, γιους του Κώστα Χούντα, του περίφημου παλιού δημοσιογράφου της ΕΡΤ. Ωραίο ραδιόφωνο, επαναλαμβάνω. Αν και στις ακροαματικότητες δεν τα πηγαίνει πολύ καλά, κάνοντας χαμηλές πτήσεις. Εχει ένα πολύ εκλεκτικό κοινό όμως. Και πιστό.

Σπύρος Χούντας

«Ο Nostos είναι ιδεαλιστής», μας λέει ο Σπύρος Χούντας. «Εχει αποφασίσει από την αρχή να υπηρετεί την τέχνη και τη μουσική, να είναι λιγότερο επιχείρηση και περισσότερο ιδέα.

Η φιλοσοφία του είναι απλή αλλά όχι αυτονόητη και συνοψίζεται στην εξέλιξη του αθηναϊκού ραδιοφώνου με αφτιά ανοιχτά στις νέες κυκλοφορίες, εγχώριες και ξένες, με σεβασμό στην παραδοσιακή ουσία του μέσου με το οποίο μεγάλωσα και εγώ. Ως παιδί δημοσιογράφων έζησα από κοντά τη λεγόμενη “μαγεία του ραδιοφώνου” και αυτή ήταν που με ενέπνευσε».

● Πόσος αγώνας χρειάζεται για να διατηρηθεί ζωντανό ένα τέτοιο ραδιόφωνο;

Το εγχείρημα απαιτεί ολοκληρωτική αφοσίωση 365 μέρες τον χρόνο – και διακοπές σε χερσαία, προσβάσιμα μέρη. Η δυνατή ενωμένη ομάδα είναι επίσης πρωταρχικής σημασίας.

Πίστη, ανοιχτό μυαλό, τύχη, αυθεντικότητα, διαρκής προσπάθεια και ρίσκο. Μπορεί να ακούγονται κλισέ αλλά, πιστέψτε με, για το συγκεκριμένο «στοίχημα» είναι κομβικά.

● Γιατί δεν κάνετε λαϊκο-ποπ ραδιόφωνο να μεγαλώσετε την ακροαματικότητά σας και να βγάλετε και χρήματα;

Θα ήταν ίσως πιο εύκολο αλλά, από την άλλη, τίποτα δεν πετυχαίνει όσο θα πετύχαινε αν αρέσει στα αλήθεια σε αυτόν που το κάνει. Το πρότζεκτ Nostos 100,6 είναι περίπου προσωπική αυτοπραγμάτωση για τους συμμετέχοντες. Για εμένα είναι σίγουρα.

Xρύσα Οικονομοπούλου

Ο Σπύρος Χούντας κάνει και την πρωινή εκπομπή του σταθμού, 8 με 11, σε ντουέτο με την πολύ speed-άτη Χρύσα Οικονομοπούλου.

Ωραίο δίδυμο έχουν φτιάξει. «Το πρωινό μικρόφωνο πρέπει να είναι σκερτσόζικο;» ρωτάω τη Χρύσα. «Δεν ξέρω αν πρέπει αλλά ξέρω σίγουρα ότι το ραδιόφωνο θα είναι ό,τι είσαι και εσύ. Σκερτσόζος; Εξυπνάκιας; Σοβαροφανής; Εξωστρεφής; Μου είχε πει κάποτε ο Φώτης Σεργουλόπουλος πως όσο και να προσπαθήσεις για το αντίθετο, στις καθημερινές εκπομπές θα βγει κάποτε ο ανυπόκριτος εαυτός σου».

● Ποιο είναι το πιο δύσκολο τού να κάνεις πρωινή εκπομπή;

Το ότι είμαι βραδινός τύπος που πλέον ξυπνάει νωρίς είναι κάτι που δεν συνηθίζεται και, χωρίς υπερβολή, έχει αλλάξει τη ζωή μου. Με δυσκολεύει επίσης ο χειρισμός της ειδησεογραφίας όταν είναι νοσηρή, δηλαδή πάρα πολλές φορές.

Ολο και πιο συχνά πιάνω τον εαυτό μου να έχει ανάγκη την ελαφρότητα, να την αποζητά. Παρ’ όλα αυτά, αν και η εκπομπή δεν είναι ενημερωτική, πιστεύω πως οι σκεπτόμενοι άνθρωποι που τυγχάνει να τους έχει δοθεί ένα κάποιο βήμα δεν γίνεται να αγνοούν την καθημερινότητα και να μοιάζουν εκτός τόπου και χρόνου σε καιρούς δύσκολους.

● Τι τραγούδια βάζετε και πώς τα επιλέγετε;

Μπορεί να ακούγεται πολύ καλό για να είναι αληθινό αλλά ως Early Birds παίζουμε ό,τι θέλουμε συν επιλογές των ακροατών, ακόμα και «δύσκολα» κομμάτια, ανάλογα με την όρεξη και τη μουσική επικαιρότητα. Χωρίς να συμφωνούμε πάντοτε μεταξύ μας, σημειωτέον.

● Πόσο εύκολο είναι να δημιουργηθεί χημεία ανάμεσα σε δύο παραγωγούς;

Η δική μας συνεργασία ξεκίνησε μέσα στα λοκντάουν, οπότε για αρκετό καιρό συναναστρεφόμασταν σχεδόν αποκλειστικά ο ένας τον άλλον, πράγμα που δημιούργησε μια αφιλτράριστη οικειότητα.

Τόση οικειότητα, που καμιά φορά σκέφτομαι ότι πρέπει να τη συγκρατώ στον αέρα γιατί τα inside jokes δεν ενδιαφέρουν τον ακροατή. Το κλειδί της δικής μας χημείας, αν υπάρχει τέτοιο πράγμα, είναι η απόλυτη ευθύτητα και το ότι απολαμβάνουμε τον σαρκασμό.