Την Παρασκευή 3 Δεκεμβρίου εκδικάζονται οι δύο αγωγές που κατέθεσε η μαέστρος και πιανίστα Ζωή Ζενιώδη εναντίον του Οργανισμού Μεγάρου Μουσικής Θεσσαλονίκης. Η ιστορία είναι απλή αλλά, ταυτόχρονα, τραγική: ενώ η Ζωή Ζενιώδη ορίστηκε μέσω διαγωνισμού καλλιτεχνική διευθύντρια του Μεγάρου Μουσικής Θεσσαλονίκης, δεν πήρε ποτέ τη θέση όταν άλλαξε η κυβέρνηση, ανέλαβε η Νέα Δημοκρατία και διορίστηκε υπουργός Πολιτισμού η Λίνα Μενδώνη.
«Πρόκειται για τον πρώτο διαγωνισμό που έγινε στην Ελλάδα μόλις ανέλαβε η Μυρσίνη Ζορμπά», τονίζει ο καθηγητής και πρώην διευθυντής του Μεγάρου Μουσικής Θεσσαλονίκης Νικήτας Μυλόπουλος. «Η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας ανακάλεσε όλους τους διαγωνισμούς που είχαν προκηρυχτεί, για να κάνει διορισμούς δικών της».
Η δικαιολογία από τον Οργανισμό του Μεγάρου είναι αστεία: «Για μία διαδικαστική λεπτομέρεια, για μία υπογραφή για την οποία δεν είχα ούτε ευθύνη ούτε δικαιοδοσία, μου ακύρωσαν την τρίχρονη σύμβαση που είχα υπογράψει», λέει η μαέστρος. Σημειωτέον ότι δούλευε ήδη κάποιους μήνες καταρτίζοντας και το πρόγραμμα του πρώτου εξαμήνου του 2020.
«Αναδείχτηκα, επιλέχτηκα μετά από διαυγή, υγιή και ξεκάθαρο διαγωνισμό, τον πρώτο στην Ελλάδα τέτοιου τύπου», μας λέει. «Ανέλαβα καθήκοντα, εργάστηκα και παρουσίασα προγραμματισμό ενώ δεν αμειβόμουν, περιμένοντας να λυθεί ένα σχετικά εύκολο διεκπεραιωτικό θέμα, όπως μου ανακοίνωσαν.
Στο παρελθόν κανενός καλλιτεχνικού διευθυντή η πρόσληψη δεν είχε εγκριθεί από την Επιτροπή της ΠΥΣ 33/2006 και αυτό αποτέλεσε ουσιαστικά το πρόσχημα για την αποπομπή μου για άσχετους, με την επάρκεια και την εργασία μου, λόγους. Οταν ανέλαβε το καινούργιο Δ.Σ. μου ανακοινώθηκε ότι η θέση μου δεν ισχύει και ότι δεν ίσχυε ποτέ. Δεν αμείφθηκα ποτέ για τους μήνες που εργάστηκα».
Και συνεχίζει: «Βρίσκομαι σε δικαστική διαμάχη με το Μέγαρο για τα δεδουλευμένα μου. Οχι όμως μόνο γι’ αυτό. Η δυσφήμηση και η ηθική βλάβη που έχω υποστεί είναι τεράστιες. Παράδειγμα, μου ζητήθηκε συστατική επιστολή από Αμερική και δεν μπορούσα να τη δώσω. Επίσης έχασα πολλές συνεργασίες λόγω του γεγονότος ότι δεν μπορούσα να εξηγήσω γιατί, ενώ έχω επίσημα μια θέση μετά δεν την είχα ποτέ. Ηρθα σε δύσκολη θέση με ανθρώπους και οργανισμούς με τους οποίους συζητούσα συνεργασίες με το Μέγαρο για 1-2 χρόνια μετά -έτσι εργάζονται στο εξωτερικό- και αναγκάστηκα να δηλώσω ότι δεν μπορώ να προχωρήσω αδυνατώντας να εξηγήσω ξεκάθαρα το γιατί. Κανόνισα την προσωπική και επαγγελματική μου ζωή με βάση μια θέση που κέρδισα για μια τριετία. Είπα “όχι” σε συνεργασίες και θέσεις του εξωτερικού, που συνήθως κανονίζονται δύο χρόνια πριν, λόγω της θέσης που κατείχα στο Μέγαρο και τελικά βρέθηκα να μην έχω εργαστεί ή αμειφθεί για πολλούς μήνες και να μη διαθέτω καν ιατρική ασφάλιση ή δικαίωμα σε επιδόματα. Επίσης, αβάσιμα, χρωματίστηκα πολιτικά, κάτι το οποίο στη συγκεκριμένη περίπτωση απαξιώνει την τοποθέτησή μου μέσα από μια διαυγή διαδικασία».
Ας ελπίσουμε η δικαίωση να έρθει έστω και από το δικαστήριο.
