Δημοσιογραφική ελευθερία (ανάπηρη;) ξανατάζουν στη Θεσσαλονίκη

Ο σάλος που έχει ξεσπάσει στη Θεσσαλονίκη με αφορμή την πρόσκληση σε εκπομπή της δημοτικής τηλεόρασης του Βασίλη Παπαγεωργόπουλου προκειμένου να τοποθετηθεί για θέματα «δικαιοσύνης»(!!!) δεν λέει να κοπάσει. Δεν είναι μόνο οι ανακοινώσεις και τοποθετήσεις παρατάξεων της αντιπολίτευσης είναι, αφενός η αντιμετώπιση του θέματος από τους ίδιους τους πολίτες, αφετέρου η στάση και τοποθέτηση της διοίκησης της ΔΕΠΘΕ.

Ο νέος πρόεδρος –σύμφωνα με πρόταση του ίδιου του δημάρχου- Μηνάς Σαμαντζίδης κομματικό στέλεχος της ΝΔ που είχε στηρίξει προεκλογικά τον Κωνσταντίνο Ζέρβα έδωσε τα διαπιστευτήριά του με την ανακοίνωση που εξέδωσε ως απάντηση σε όσους εξακολουθούν να βλέπουν την πραγματικότητα χωρίς τα παραμορφωτικά γυαλιά που η ηγεσία του δήμου επιθυμεί. Επειδή ο ίδιος, ψυχίατρος είναι, αλλά άνθρωπος της επικοινωνίας δεν είναι (κι ας αφήσουμε για λίγο στην άκρη ενθυμήσεις από το γραφείο τύπου στον Παναγιώτη Ψωμιάδη) υπέπεσε με την πρώτη σε σειρά ατοπημάτων.

Στην πρώτη από τις δύο παραγράφους της ανακοίνωσής του αναφέρει ότι «Η Δημοτική Τηλεόραση είναι ένα ελεύθερο και δημοκρατικό κανάλι, που σέβεται το δημοσιογραφικό έργο και τη δημοσιογραφική ελευθερία» αλλά παρότι αυτό συμβαίνει –σύμφωνα με την διαπίστωσή του- στη δεύτερη παράγραφο αναγγέλλει ότι «η Δημοτική Τηλεόραση αλλάζει, αυτό είναι εμφανές. Αλλάζει με γρήγορους ρυθμούς, παρά τα προβλήματα που παραλάβαμε και παρά τις έκτακτες δυσκολίες λόγω της κρίσης του κορονοϊού. Αλλάζει για να γίνει ένας σύγχρονος πλουραλιστικός τηλεοπτικός σταθμός, όπως αρμόζει στη Θεσσαλονίκη».

Ποιάς παραγράφου το περιεχόμενο έχει τελικά ισχύ; Της πρώτης ή της δεύτερης; Διότι αν η δημοτική τηλεόραση σέβεται την δημοσιογραφική ελευθερία, δεν υπάρχει κανένας λόγος να αλλάξει σελίδα, αφού σε αυτό το ενδεχόμενο θα συμβεί αυτό που καταγγέλλει ότι συμβαίνει ήδη στην δεύτερη παράγραφο. Είναι επιπλέον απολύτως προσβλητικό για τους δημοσιογράφους της δημοτικής τηλεόρασης να εμφανίζεται ο νέος της πρόεδρος ως νέος Μωυσής που θα τους οδηγήσει στην δημοσιογραφική Χαναάν ενώ, μέχρι τώρα –όπως υπονοεί ο πρόεδρος- βρισκόταν σε καθεστώς «δουλείας» σε κάποιον δημοτικό Φαραώ. Διότι αν κάτι συνέβαινε θα έπρεπε με κάποιον τρόπο να έχει καταγγελθεί δημοσίως αλλά το μόνο που θυμόμαστε είναι κάποιες αγωνίες  των συναδέλφων ότι κάποιες κυβερνήσεις –θυμάται άραγε ο νέος πρόεδρος ποιες;- ήθελαν να βάλουν λουκέτο στην τηλεόραση. Και, καλό θα ήταν να μάθουμε, ποιες ακριβώς χρονικές περιόδους δεν ευτύχησε η δημοτική τηλεόραση να είναι «σύγχρονος πλουραλιστικός τηλεοπτικός σταθμός»;

Αφού όμως αλλάζει τόσο γρήγορα –προς το καλύτερο υποθέτουμε- η δημοτική τηλεόραση, κι αφού υπάρχει τόσο ενδιαφέρον για τα γενόμενα επί δημαρχίας Παπαγεωργόπουλου ιδού πεδίον δόξης για τον επαγγελλόμενο πλουραλισμό. Ας καλέσει σε μια ανοιχτή και χωρίς χρονικό όριο κοινή συνέντευξη τον Βασίλη Παπαγεωργόπουλο, τον Μιχάλη Λεμούσια και τον Παναγιώτη Σαξώνη απέναντι σε δημοσιογράφους της δημοτικής τηλεόρασης (κι αν θέλουν μπορούν καλέσουν και κανένα άλλο συνάδελφο από αυτούς που κάτι γνωρίζουνε για το πλιάτσικο στο δημόσιο ταμείο, υπάρχουν στοιβαγμένα εκατοντάδες αναπάντητα ερωτήματα).

Αυτό θα καθιστούσε σαφέστατη την διαφορά ανάμεσα σε μια ανοιχτή τηλεόραση και θα εξαφάνιζε υποψίες και λεκέδες που αφήνουν πάντα τα κομματικά «πλυντήρια» κάθε ιδεολογικής απόκλισης. Αλλιώς η τοποθέτηση του προέδρου θα φέρνει στο νου μόνο την ποιητική διαπίστωση «Ελευθερία ανάπηρη πάλι σου τάζουν».