Πανστρατιά στην «καρδιά» της Παλμύρας

Με το ερώτημα εάν πρόκειται πράγματι για μία -έστω και άτυπα- συντονισμένη επιχείρηση σύσσωμης της διεθνούς κοινότητας κατά του «Ισλαμικού κράτους» να πλανάται στον γεωπολιτικό «αέρα», όλα δείχνουν πως η στρατιωτική «τανάλια» σφίγγει πια γύρω από την τρομοκρατική οργάνωση στα αιματοβαμμένα εδάφη του Ιράκ και της Συρίας.

Ταυτόχρονα λοιπόν με τη χθεσινή ανακοίνωση του στρατού του καθεστώτος Ασαντ ότι δυνάμεις του κατάφεραν -υπό την αεροπορική κάλυψη των Ρώσων και τη συνδρομή σιιτών μαχητών της «Χεζμπολάχ»- να εισέλθουν στην καρδιά της Παλμύρας, εκκαθαρίζοντας σταδιακά τους πυρήνες του «Ι.Κ» στην ιστορική αυτή πόλη της κεντρικής Συρίας, οι Ιρακινοί κήρυτταν -μαζί με Κούρδους Πεσμεργκά και με την από αέρος κάλυψη αμερικανικών και λοιπών συμμαχικών αεροσκαφών- την έναρξη της «Επιχείρησης Φάταχ» στη βόρεια επαρχία Νινευή, έχοντας ως τελικό στόχο τους την απελευθέρωση της Μοσούλης.

Για να συμβεί αυτό χρειάστηκε βέβαια να περάσει πάνω από ένας χρόνος από τότε που το αυτοαποκαλούμενο «Χαλιφάτο» «κατάπινε» επεκτεινόμενο τη μία μετά την άλλη περιοχές στα συριακά και στα ιρακινά εδάφη, ενόσω στο μεσοδιάστημα γινόταν ένα ακόμη γερό ανακάτεμα της γεωστρατηγικής «τράπουλας» σε περιφερειακό και κυρίως στο διεθνές πεδίο.

Παρ’ όλα αυτά, βασικοί παίκτες -ντόπιοι, περιφερειακοί και διεθνείς- κρατούν ακόμη κρυμμένους «άσους στο μανίκι».

«Πατώντας» στο προσφυγικό και στην εξαγώγιμη ισλαμιστική τρομοκρατία του «Ι.Κ.», η Τουρκία εμμένει στη δημιουργία ζώνης ασφαλείας στη βόρεια Συρία, όπου οι Κούρδοι του PYD (πολύτιμοι σύμμαχοι ΗΠΑ και Ρωσίας στη μάχη κατά του «I.K.») κήρυξαν ήδη ομόσπονδη περιφερειακή ζώνη στη Ροζάβα, απέχοντας ακούσια από το εν εξελίξει διπλωματικό «παζάρι» στη Γενεύη.

Ο πρώτος γύρος των ενδιάμεσων ενδοσυριακών συνομιλιών στην ελβετική πόλη ολοκληρώθηκε χθες εν τω μεταξύ χωρίς κάποια θεαματική πρόοδο -για την ακρίβεια ενδείξεις προς αυτή την κατεύθυνση αναμενόταν αγωνιωδώς από τη Μόσχα και τις συνομιλίες του Αμερικανού ΥΠΕΞ, Τζον Κέρι με τον Ρώσο ομόλογό του, Σεργκέι Λαβρόφ και τον ίδιο τον Ρώσο πρόεδρο Πούτιν, όπου βασικό «πιάτο» στο μενού ήταν το πολιτικό μέλλον του Μπασάρ αλ Ασαντ και ως «συνοδευτικό» υπήρξε ολίγη από ουκρανική κρίση.

Εν αναμονή των αποτελεσμάτων των κομβικών αυτών συναντήσεων στη ρωσική πρωτεύουσα, πίσω στη Γενεύη ο ειδικός αποσταλμένος του ΟΗΕ για το συριακό, Στάφαν ντε Μιστούρα, επιδίωκε στο «παρά πέντε» μία συμφωνία βασικών αρχών μεταξύ Δαμασκού και συριακής αντιπολίτευσης, κατά πληροφορίες συνολικά 10-12 σημείων, που θα εξεταστούν διεξοδικά από τις δύο πλευρές μέχρι και το επόμενο διπλωματικό τους ραντεβού, εντός του Απριλίου.

Μεταξύ των προτάσεων, αναφέρουν διπλωματικές πηγές στο πρακτορείο Reuters, συμπεριλαμβάνεται η προοπτική σχηματισμού ενός ενιαίου συριακού στρατού στη μάχη κατά της τρομοκρατίας, καθώς και η διασφάλιση -χωρίς περαιτέρω λεπτομέρειες- μίας δημοκρατικής πολιτικής μετάβασης στη Συρία.

Κρατώντας «μικρό καλάθι» στη συνάντηση που είχε με την επικεφαλής της ευρωπαϊκής διπλωματίας, Φεντερίκα Μογκερίνι -από τις σπάνιες με Δυτικό αξιωματούχο- ο πρεσβευτής της Συρίας στον ΟΗΕ και επικεφαλής της διαπραγματευτικής ομάδας της Δαμασκού, Μπασάρ αλ Τζααφάρι, εμφανίστηκε συγκρατημένα αισιόδοξος για την πορεία των συνομιλιών.

Ωστόσο, το μήνυμα που έλαβε τόσο από την Μογκερίνι, όσο και από τον ντε Μιστούρα -γράφει το Reuters- ήταν κάτι παραπάνω από σαφές: η επιτάχυνση της πολιτικής μετάβασης στη Συρία είναι ο μοναδικός τρόπος για να ηττηθούν εξτρεμιστικές ομάδες, όπως το «Ισλαμικό κράτος».