«Αν ο αμερικανοϊσραηλινός πόλεμος κατά του Ιράν τελείωνε αύριο, μία είναι η ξεκάθαρη ετυμηγορία από τώρα: ο πρωθυπουργός του Ισραήλ Μπέντζαμιν Νετανιάχου θα έβγαινε ενισχυμένος, ενώ ο Ντόναλντ Τραμπ θα έμενε με την υποχρέωση να συμμαζέψει το σοκ στις διεθνείς αγορές και στα κράτη του Περσικού Κόλπου που έχουν πληρώσει το μεγαλύτερο κόστος». Μία από τις τελευταίες αναλύσεις του Reuters δεν άφηνε πολλές αμφιβολίες σχετικά με το ποιος θα είναι ο ουσιαστικός νικητής αυτού του πολέμου.
Σε αντίθεση με την Ουάσινγκτον, όπου η πλειονότητα των πολιτών σύμφωνα με όλες τις δημοσκοπήσεις διαφωνεί με τον πόλεμο κατά του Ιράν, στο Ισραήλ τον βλέπουν ως έναν πόλεμο που γίνεται όχι από επιλογή αλλά από ανάγκη, όπως σχολιάζει ο Νέιταν Σακς, αναλυτής στο Middle East Institute. «Ακόμα κι αν δεν επιτευχθεί αλλαγή καθεστώτος στην Τεχεράνη, η αποδυνάμωση του Ιράν και του στρατιωτικού του άξονα είναι ένας τεράστιος στόχος για τον Νετανιάχου», εξηγεί στο Reuters. Ηδη ο πόλεμος που διεξάγεται κατά του Ιράν, μιας «υπαρξιακής απειλής» για το Ισραήλ, εξυπηρετεί ιδιαίτερα τον γενοκτόνο Νετανιάχου σε τέσσερα εσωτερικά ζητήματα, σε τέσσερα «μέτωπα».
1. Η δίκη του. Ξεκίνησε το 2019 με τρεις κατηγορίες για διαφθορά και ξέπλυμα χρήματος. Ο Ισραηλινός πρωθυπουργός έχει χρησιμοποιήσει μια σειρά από νομικά και πολιτικά κόλπα προκειμένου να καθυστερήσει την εκδίκαση. Η επίθεση της Χαμάς τον Οκτώβριο του 2023 και ο γενοκτονικός πόλεμος που εξαπέλυσε με αφορμή αυτήν στη Γάζα, του πρόσφεραν μια χρυσή ευκαιρία. Και τώρα, ο πόλεμος στο Ιράν.
Ο Νετανιάχου κάθε μέρα που περνά νιώθει όλο και πιο ισχυρός και ανεξέλεγκτος. Δεν επιδιώκει πια να παίξει καθυστερήσεις, αλλά να του απονεμηθεί χάρη. Αρχικά, ο φίλος του, ο Ντόναλντ Τραμπ, απηύθυνε έκκληση στον πρόεδρο του Ισραήλ, Ισαάκ Χέρτσογκ, να απονείμει χάρη στον κατηγορούμενο πρωθυπουργό. Ο ίδιος ο Νετανιάχου, στην πρώτη συνέντευξη Τύπου μετά τον πόλεμο, χαρακτήρισε «παράλογο τσίρκο» τη δίκη του και κάλεσε τον Χέρτσογκ «να πράξει το σωστό». Αίτημα που το ίδιο το υπουργείο Δικαιοσύνης του Ισραήλ χαρακτήρισε «ανάρμοστο».
2. Η επιχείρηση συνολικής αναδιάρθρωσης του δικαστικού συστήματος. Στη χώρα που δεν έχει Σύνταγμα, ο Νετανιάχου επιχειρεί να υποσκάψει τη λειτουργία της Δικαιοσύνης και να τη θέσει υπό κυβερνητικό έλεγχο. Το θέμα αυτό είχε βγάλει εκατομμύρια Ισραηλινούς στον δρόμο, μέχρι που όλα άλλαξαν με την επίθεση της Χαμάς και τον πόλεμο στη Γάζα. Ο στόχος, ωστόσο, δεν έχει ξεχαστεί. Από τα μέσα Μαρτίου, σε καιρό πολέμου δηλαδή, ο ακροδεξιός κυβερνητικός συνασπισμός προσπαθεί να φέρει στην Κνεσέτ νομοσχέδιο που θα «σπάει» τις αρμοδιότητες του γενικού εισαγγελέα και θα ενισχύει τον έλεγχο της κυβέρνησης επί των ΜΜΕ.
3. Ποια Γάζα; Ποια Παλαιστίνη; Ενώ αυτό το διάστημα η διεθνής προσοχή είναι στραμμένη στο Ιράν, ο Νετανιάχου και οι ακόμα πιο ακραίοι κυβερνητικοί εταίροι του συνεχίζουν ακάθεκτοι την εγκληματική πολιτική τους κατά των Παλαιστινίων. Στη μεν ερειπωμένη Γάζα άνθρωποι συνεχίζουν να σκοτώνονται και να λιμοκτονούν εν μέσω εκεχειρίας. Το Ισραήλ όμως δεν δέχεται καμία σοβαρή πίεση για την από πλευράς του τήρηση των όρων της συμφωνίας για εκεχειρία. Στη δε Δυτική Οχθη Εβραίοι έποικοι και Ισραηλινοί στρατιώτες επιδίδονται ανενόχλητοι σε ένα όργιο τραμπουκισμού και δολοφονιών Παλαιστίνιων κατοίκων, σε συνδυασμό με την προώθηση νομοθεσίας για την de facto προσάρτηση της περιοχής.
4. Οι εκλογές. Μέχρι πρότινος, τα γκάλοπ έδειχναν πως ο Νετανιάχου κινδύνευε να χάσει τις βουλευτικές εκλογές, οι οποίες θα πρέπει κανονικά να διεξαχθούν το φθινόπωρο. Για την ακρίβεια, ναι μεν το δεξιό Λικούντ ερχόταν πρώτο στις δημοσκοπήσεις, αλλά δυσκολευόταν στον σχηματισμό κυβέρνησης. Αντίθετα ένας πρώην πρωθυπουργός, ο εθνικιστής Νεφταλί Μπένετ, ο οποίος ερχόταν δεύτερος με μικρή διαφορά, φαινόταν να έχει περισσότερες πιθανότητες να σχηματίσει έναν ευρύτερο συνασπισμό.
Μετά την επίθεση στο Ιράν όμως ο Νετανιάχου «ανοίγει την ψαλίδα», ενώ δημοσκοπήσεις όπως αυτή της εφημερίδας Maariv δείχνουν το ποσοστό των πολιτών που τον εμπιστεύονται για τη διαχείριση του πολέμου να έχει αυξηθεί στο 62% από το 60% όπου βρισκόταν κατά την έναρξή του. Σύμφωνα με ορισμένα σενάρια, ο Νετανιάχου ίσως επιχειρήσει να επωφεληθεί από αυτό το ρεύμα και να πάει σε πρόωρες εκλογές.
Βέβαια, όλο αυτό μπορεί να αποδειχτεί προσωρινό. Οπως επισημαίνει στο Reuters ο Αβίβ Μπουσίνσκι, πρώην σύμβουλος του Νετανιάχου, ο Ισραηλινός πρωθυπουργός έχει αυτοπαγιδευτεί σε μια επιδίωξη για «συνολική νίκη». «Οτιδήποτε λιγότερο από αυτό», σχολιάζει, «υπάρχει κίνδυνος να μετατρέψει τις αρχικές στρατιωτικές επιτυχίες σε πολιτικό πρόβλημα».
