Ως ιστορική από μία άποψη μπορεί να χαρακτηριστεί η σημερινή αναγνώριση παλαιστινιακού κράτους κυρίως από τη Μεγάλη Βρετανία και δευτερευόντως από τον Καναδά και την Αυστραλία (και την Πορτογαλία αργά το βράδυ της Κυριακής), ιδιαίτερα από τη στιγμή που τις επόμενες ημέρες αναμένεται μπαράζ αναγνωρίσεων στο περιθώριο της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ.
Η αντίδραση του Ισραήλ ήταν ήδη οργισμένη, με τον Μπενιαμίν Νετανιάχου και άλλους υψηλόβαθμούς αξιωματούχους να εκτοξεύουν απειλές και να προαναγγέλλουν ακόμη μεγαλύτερη κλιμάκωση στη Γάζα και τη Δυτική Όχθη.
Κράτος – φάντασμα εν μέσω γενοκτονίας
Παρά τις εξελίξεις στο διπλωματικό πεδίο, ο IDF κλιμακώνει τις σφαγές στη Λωρίδα της Γάζας, καθώς, μόνο σήμερα έχουν σκοτωθεί περισσότεροι από 55 άμαχοι σε ισραηλινές επιχειρήσεις και το ερώτημα είναι πώς ένα κύμα αναγνωρίσεων παλαιστινιακού κράτους θα σταματήσει τον εφιάλτη της γενοκτονίας για τους Παλαιστίνιους.
Ο συμβολισμός είναι σημαντικός, το Ηνωμένο Βασίλειο που φέρει τεράστια ευθύνη ιστορικά για την κατάσταση στην Παλαιστίνη, 75 χρόνια μετά την αναγνώριση του κράτους του Ισραήλ προχωρά σε αναγνώριση παλαιστινιακού κράτους. Ο Καναδάς, από την πλευρά του, είναι η πρώτη χώρα των G7 που προχωρά σε μια τέτοια κίνηση, ενώ τις επόμενες ημέρες μια σειρά κρατών θα πράξει το ίδιο με πιο σημαντικά την Γαλλία και τη Σαουδική Αραβία.
Οι εκτιμήσεις, όμως, καταγράφουν πως στο πεδίο δύσκολα μπορούν να αλλάξουν τα πράγματα για τον παλαιστινιακό λαό που είναι αντιμέτωπος με τον θάνατο, την καταστροφή, ακόμη και τον νέο ξεριζωμό από τη γη του.
Η Διεθνής Αμνηστία, εξάλλου, ήδη αποκάλεσε «κενό γράμμα» την απόφαση του Λονδίνου, υπογραμμίζοντας ότι απαιτούνται αποφασιστικά μέσα προκειμένου να σταματήσει η γενοκτονία από το Ισραήλ.
Η οργάνωση χαρακτηρίζει, μεν, την αναγνώριση ως σημαντική, όμως υπογραμμίζει «μόνο τα λόγια δεν θα σταματήσουν τις φρικαλεότητες».
«Η αναγνώριση θα πρέπει να συνοδεύεται με πραγματική λογοδοσία» σημειώνει με νόημα ο επικεφαλής διαχείρισης κρίσεων της Διεθνούς Αμνηστίας, Κρίστιαν Μπένεντικτ.
Αυτό, ακριβώς, φαίνεται πως είναι το διακύβευμα. Οι κυβερνήσεις κρατών της Δύσης αναγκάζονται εξαιτίας της πίεσης που δέχονται από τα μεγάλα κινήματα υπέρ της Παλαιστίνης και κατά της γενοκτονίας να προχωρήσουν σε αυτές τις κινήσεις, οι οποίες, πάντως, δείχνουν να είναι συμβολικές.
Ο Σάιμον Μάρμπον, καθηγητής για θέματα Μέσης Ανατολής και διεθνών σχέσεων στο πανεπιστήμιο του Λάνκαστερ, σημειώνει στο Al Jazeera ότι η αναγνώριση παλαιστινιακού κράτους «δεν θα αλλάξει τα δεδομένα στο έδαφος, δεν θα αλλάξει τις ισραηλινές πράξεις, δεν θα σταματήσει τους εποικισμούς στην Κατεχόμενη Ανατολική Ιερουσαλήμ ή στη Δυτική Όχθη» και συμπληρώνει «επίσης δεν θα επηρεάσει τον τρόπο με τον οποίο ο Τραμπ σκέφτεται για το θέμα της Γάζας.
Τίθεται, εξάλλου, το ερώτημα πώς, ακριβώς, μπορεί να δημιουργηθεί ένα παλαιστινιακό κράτος ( με σύνορα, αρχές, στρατό κλπ ) από τη στιγμή που τα εδάφη του είναι «κατακρεουργημένα» από τον ισραηλινό στρατό και τους εποίκους.
Οι κραυγές Νετανιάχου επιβεβαιώνουν την απαισιοδοξία
Απαντώντας στις σημερινές εξελίξεις, ο πρωθυπουργός του Ισραήλ έσπευσε με τα λόγια του να μην αφήνει κανένα περιθώριο παρερμηνείας για τις επιδιώξεις του. Ο Μπενιαμίν Νετανιάχου θέλει μια Γάζα διαλυμένη, μια Δυτική Όχθη υπό κατοχή και, φυσικά, καμία υπόνοια περί παλαιστινιακού κράτους.
Ο «Μπίμπι», έχοντας πάντα την αναφανδόν στήριξη της Ουάσιγκτον, ξεκαθάρισε ότι «δεν θα συμβεί, παλαιστινιακό κράτος δεν θα υπάρξει δυτικά του Ιορδάνη», για να προχωρήσει ακραιφνώς σιωνιστικά και να σημειώνει ότι κατά τη διάρκεια της δικής του ηγεσίας το Ισραήλ «έχει διπλασιάσει τους εβραϊκούς εποικισμούς στην Ιουδαία και την Σαμάρεια (σσ τη Δυτική Όχθη) και θα συνεχίσει σε αυτή την πορεία».
Ο πρωθυπουργός του Ισραήλ, εξαπέλυσε επίθεση προς τους ηγέτες που αναγνωρίζουν παλαιστινιακό κράτος, λέγοντας «δίνετε μια τεράστια ανταμοιβή στην τρομοκρατία».
Το μήνυμά του, μάλιστα, καταλήγει πως «η απάντηση στην πρόσφατη προσπάθεια να μας επιβληθεί ένα τρομοκρατικό κράτος στην καρδιά της γης μας θα δοθεί μετά την επιστροφή μου από τις Ηνωμένες Πολιτείες. Να περιμένετε».
Μια σειρά αξιωματούχων, εξάλλου, πήραν σειρά μετά τον πρωθυπουργό και κινήθηκαν σταθερά σε ακροδεξιούς τόνους εκτοξεύοντας απειλές για προσάρτηση της Δυτικής Όχθης και κραυγές περί ανταμοιβής της τρομοκρατίας.
Η αντιπολίτευση πυροβολεί, το Ριάν προειδοποιεί
Πάντως, οι συνεχείς δηλώσεις για επέκταση των εποικισμών έως και πλήρη προσάρτηση της Δυτικής Όχθης, δεν είναι κάτι που ο αραβικός κόσμος θα δεχθεί εύκολα, σε μια περίοδο που ο Νετανιάχου έχει πραγματοποιήσει στρατιωτικό χτύπημα στο Κατάρ, ενώ έχει απειλήσει ανοιχτά ότι ενδεχομένως να πλήξει και άλλες χώρες εφόσον θεωρήσει ότι υπάρχουν εκεί στελέχη της Χαμάς.
Η αντίδραση των αραβικών κρατών στη γενοκτονία από το Ισραήλ έχει υπάρξει από αναιμική έως ανύπαρκτη, όμως, τώρα, η Σαουδική Αραβία διαμηνύει πως μια προσπάθεια προσάρτησης της Δυτικής Όχθης θα αποτελέσει «κόκκινη γραμμή» και θα δημιουργήσει μεγάλες επιπλοκές σε όλους τους τομείς.
Στο εσωτερικό ο Νετανιάχου είναι αντιμέτωπος ήδη με τα σφοδρά πυρά της αντιπολίτευσης με κόμματα να χαρακτηρίζουν την αναγνώριση παλαιστινιακού κράτους ως σοβαρότατη αποτυχία του πρωθυπουργού και των ακροδεξιών συμμάχων του.
Ο Γιαΐρ Γκολάν, πρόεδρος του Δημοκρατικού Κόμματος, δήλωσε ότι οι σημερινές ανακοινώσεις είναι καταστροφικές για την ασφάλεια του Ισραήλ και αποτελούν αποτέλεσμα της πολιτικής του Νετανιάχου. «Το κράτος του Ισραήλ χρειάζεται μια δυνατή πολιτική θέση που θα τελειώσει τον πόλεμο, θα φέρει πίσω τους ομήρους και θα εξασφαλίσει την ασφάλεια για τις επόμενες γενιές. Το θέμα ενός αποστρατιωτικοποιημένου παλαιστινιακού κράτους μπορεί και θα πρέπει να είναι μέρος μιας ευρύτερης συμφωνίας της οποίας θα ηγηθεί το Ισραήλ».
Πυρά εκτόξευσε και ο Γιαΐρ Λαπίντ δηλώνοντας ότι πρόκειται για μια πολιτική καταστροφή για το Ισραήλ και σημειώνοντας ότι «μια λειτουργική ισραηλινή κυβέρνηση θα είχε αποτρέψει κάτι τέτοιο μέσω έξυπνης και σοβαρής δουλειάς, επαγγελματικού διπλωματικού διαλόγου και κανονική διπλωματία. Η κυβέρνηση που μας έφερε τη μεγαλύτερη καταστροφή ασφάλειας στην ιστορία μας, τώρα μας φέρνει επίσης την πιο μεγάλη διπλωματική κρίση».
Και από την πλευρά των οικογενειών των ομήρων η αναγνώριση του παλαιστινιακού κράτους ερμηνεύεται ως εγκατάλειψη των ανθρώπων τους.
