Εξήντα νεκροί. Αυτός ήταν μέχρι χθες ο απολογισμός εξέγερσης σε βραζιλιάνικη φυλακή που ξέσπασε την Κυριακή και έληξε το πρωί της Δευτέρας.
Η σφαγή, σύμφωνα με τις πληροφορίες, ήταν η κατάληξη μιας εσωτερικής μάχης ανάμεσα σε μέλη δύο αντίπαλων συμμοριών σε φυλακή της πόλης Μανάους, στην καρδιά του Αμαζονίου.
Μαρτυρίες σε ΜΜΕ της Βραζιλίας κάνουν λόγο για ανατριχιαστικές σκηνές με αποκεφαλισμένα πτώματα που πετάγονταν από τα παράθυρα και για καταματωμένα και ακρωτηριασμένα σώματα στοιβαγμένα σε σωρούς στο εσωτερικό της φυλακής.
Υστερα από σχεδόν 17 ώρες αναταραχής και σκοτωμών, επιβλήθηκε τελικά η «τάξη». Μέχρι το επόμενο επεισόδιο…
Ιστορικό αίματος
Το πολύνεκρο περιστατικό στο Μανάους, το οποίο καταγράφεται ως μία από τις αιματηρότερες εξεγέρσεις σε φυλακή της Βραζιλίας, δυστυχώς δεν είναι παρά μια «ιστορία καθημερινής τρέλας». Ή σχεδόν…
Toν περασμένο Οκτώβριο, εξέγερση της Μπόα Βίστα στη Βόρεια Βραζιλία έληξε με 25 νεκρούς και μια άλλη με επτά στο κρατίδιο του Περναμπούκο, στα βορειοανατολικά της χώρας.
Τον Σεπτέμβριο, περίπου 200 κρατούμενοι δραπέτευσαν από φυλακή του Σάο Πάολο. Τον Μάιο, 14 άνθρωποι σκοτώθηκαν από ταραχές που ξέσπασαν σε φυλακή στο βορειοανατολικό κρατίδιο της Σεάρα. Και πάει λέγοντας.
Η Βραζιλία είναι η τέταρτη χώρα στον κόσμο με τους περισσότερους φυλακισμένους μετά τις ΗΠΑ, την Κίνα και τη Ρωσία: 622.000, σύμφωνα με τα τελευταία επίσημα στοιχεία του υπουργείου Δικαιοσύνης της χώρας (από το 2014), στην πλειονότητά τους μαύροι άντρες.
Οι συνθήκες στις περισσότερες φυλακές είναι άθλιες κι έχουν καταγγελθεί συχνά από διεθνείς οργανώσεις για τα ανθρώπινα δικαιώματα: υπερπληθυσμός, έλλειψη προσωπικού, βρομιά και βία.
Κλιμάκιο του Human Rights Watch (Παρατηρητήριο για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα) που επισκέφτηκε τον Οκτώβριο του 2015 φυλακή του Περναμπούκο, κατέγραψε έως και 37 κρατούμενους στο ίδιο κελί, χύμα, χωρίς καν στρώματα, με ένα φύλακα ανά 30 κρατούμενους όταν, θεωρητικά, σύμφωνα με τις συστάσεις του υπουργείου Δικαιοσύνης, η αναλογία θα έπρεπε να είναι ένας προς πέντε.
Ναρκέμποροι και μαφία
Η αναταραχή στο «Σωφρονιστικό Κέντρο Ανίσιο Ζομπίμ» του Μανάους, τη μεγαλύτερη φυλακή στο κρατίδιο του Αμαζονίου, σύμφωνα με τα βραζιλιάνικα μέσα, οφείλεται στον πόλεμο ανάμεσα σε μέλη του PCC, της δεύτερης μεγαλύτερης συμμορίας ναρκωτικών στη χώρα που δρα στο Σάο Πάολο, και μέλη τοπικής μαφίας.
Οι αρχές, στην προσπάθειά τους να αποδυναμώσουν τις μεγάλες συμμορίες, στέλνουν τα μέλη που συλλαμβάνουν σε διάφορες φυλακές ανά την επικράτεια.
Αντί γι’ αυτό όμως, ο πόλεμος των συμμοριών μεταφέρεται από τους δρόμους στις φυλακές. Ειδικά η φυλακή «Ανίσιο Ζομπίμ» θεωρείται παράδειγμα προς αποφυγήν.
Θεωρητικά, έχει χωρητικότητα 484 ατόμων, αλλά το φθινόπωρο είχαν καταμετρηθεί 1.224 κρατούμενοι.
«Σύμφωνα με περσινή έκθεση του Εθνικού Συμβουλίου Δικαιοσύνης, το συγκεκριμένο σωφρονιστικό ίδρυμα χαρακτηρίστηκε “κάκιστο” για οποιαδήποτε απόπειρα κοινωνικής επανένταξης, με κρατούμενους χωρίς νομική, εκπαιδευτική και ιατρική υποστήριξη», έγραφε χθες η Folha de Sao Paolo.
Μνήμες Καραντίρου
Χθες, πολλά βραζιλιάνικα και διεθνή ΜΜΕ θυμήθηκαν τη σφαγή στο Καραντίρου, την αιματηρότερη εξέγερση σε φυλακή στα χρονικά της Βραζιλίας.
Συνέβη το 2002 στην ομώνυμη φυλακή του Σάο Πάολο και έληξε με 111 θύματα.
Στην ουσία, επρόκειτο για μια σφαγή που εξαπέλυσε η στρατιωτική αστυνομία για να καταπνίξει την εξέγερση.
Μόνο εννέα κρατούμενοι σκοτώθηκαν από συγκρατούμενούς τους. Ολοι οι άλλοι έπεσαν νεκροί από τα πυρά της αστυνομίας.
Πιστεύεται ότι η συμμορία PCC γεννήθηκε ως απάντηση σε εκείνη την εκατόμβη, καθώς και ότι δολοφόνησε τον τότε διευθυντή της φυλακής.
Το Καραντίρου, το οποίο ενέπνευσε ταινίες, βιβλία και τραγούδια, κατεδαφίστηκε αργότερα.
Εχει διασωθεί μόνο μια πτέρυγα, η οποία λειτουργεί ως μουσείο.
Ομως, οι τουλάχιστον 60 άνθρωποι που σκοτώθηκαν το τελευταίο διήμερο στη φυλακή του Μανάους, στη δεύτερη αιματηρότερη εξέγερση ύστερα από εκείνη του Καραντίρου, αποδεικνύουν ότι ελάχιστα πράγματα έχουν αλλάξει ουσιαστικά από τότε.
