H αποφυλάκιση του δικτάτορα-δολοφόνου βγάζει τους Περουβιανούς στους δρόμους

«Να φύγουν όλοι» είναι το σύνθημα που ακούγεται αυτές τις ημέρες στους δρόμους των μεγάλων πόλεων του Περού.

Ενα σύνθημα που εκφράζει αυτό που θέλει το 67% των πολιτών, οργισμένων από τις μακιαβελικές μεθοδεύσεις κυβέρνησης και αξιωματικής αντιπολίτευσης, που περιφρονούν την κοινωνία, άλλα λένε, άλλα κάνουν, εκβιάζουν και μηχανορραφούν για να εξασφαλίσουν τα συμφέροντά τους και να διαιωνίσουν τη διαφθορά και τη διαπλοκή.

Αυτή η εξεγερμένη -σιωπηλή έως τα χθες- πλειοψηφία βροντοφωνάζει πως σε χώρες με δημοκρατικούς θεσμούς και έντιμη, συνεπή πολιτική σκηνή, η απελευθέρωση ενός δικτάτορα καταδικασμένου για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας και διαφθορά δεν θα αποτελούσε ποτέ θέμα κυβερνητικής ατζέντας.

Σφαγές, απαγωγές

Στο Περού όχι μόνο ήταν, αλλά έγινε και τετελεσμένο γεγονός στις 24 Δεκεμβρίου, όταν ο πρόεδρος Πέδρο Πάμπλο Κουτσίνσκι με διάταγμα απένειμε χάρη στον πρώην δικτάτορα Αλμπέρτο Φουχιμόρι.

Ο 79χρονος πραξικοπηματίας εξέτιε ποινή κάθειρξης 25 ετών για δύο σφαγές και για απαγωγές που έκανε τάγμα θανάτου το οποίο είχε ιδρύσει, ενώ καταδικάστηκε σε άλλα επτά χρόνια φυλακή για κλοπή τουλάχιστον 15 εκατ. δολαρίων από τα δημόσια ταμεία και σε έξι χρόνια για παράνομη παρακολούθηση πολιτικών αντιπάλων του, δημοσιογράφων και επιχειρηματιών.

Ο Κουτσίνσκι προεκλογικά είχε δεσμευτεί ότι δεν πρόκειται ποτέ να απονείμει χάρη στον Φουχιμόρι, εξασφαλίζοντας έτσι την υποστήριξη όλων των δημοκρατικών δυνάμεων στον δεύτερο γύρο των προεδρικών εκλογών του 2016 και τελικά τη νίκη του έναντι της βασικής αντιπάλου του, της κόρης του δικτάτορα, Κέικο Φουχιμόρι.

Στημένη αποχή

Αλλά η μεταστροφή του -ενδεδυμένη με τον μανδύα του ανθρωπισμού και της εθνικής συμφιλίωσης- δεν ήταν έκπληξη για κανέναν. Τρεις ημέρες πριν από την απονομή της χάρης, η ολομέλεια της Βουλής που εξέταζε αν -όπως ζητούσε η αντιπολίτευση- θα καθαιρεθεί ο πρόεδρος Κουτσίνσκι ως «ηθικά ανίκανος» να ασκήσει τα καθήκοντά του λόγω της εμπλοκής του στο σκάνδαλο διαφθοράς της βραζιλιάνικης κατασκευαστικής Odebrecht, τον διέσωσε χάρη στην αποχή δέκα βουλευτών του κόμματος FP (Λαϊκή Δύναμη) της Κέικο Φουχιμόρι. Του κόμματος δηλαδή που κατέχει την απόλυτη πλειοψηφία στο κοινοβούλιο και το οποίο σε προηγούμενη συνεδρίαση ενέκρινε την έναρξη της διαδικασίας καθαίρεσής του.

Ετσι ολοκληρώθηκε το πολιτικό αλισβερίσι που είχε ξεκινήσει μήνες πριν, με εκβιασμούς, απειλές, εκπαραθυρώσεις ανεπιθύμητων δικαστών, εισαγγελέων, δημόσιων λειτουργών, και κατέληξε με την πιο συμφέρουσα λύση για κυβέρνηση και αντιπολίτευση: ο Κουτσίνσκι παραμένει στη θέση του προσωρινά και πάντα υπό την απειλή της ακυβερνησίας που μπορεί να προκαλέσει η κοινοβουλευτική πλειοψηφία του FP.

Ο Αλμπέρτο Φουχιμόρι, ελεύθερος, μπορεί να νιώθει δικαιωμένος που ποτέ δεν ζήτησε συγγνώμη από τα θύματά του και επιπλέον να διεκδικήσει ξανά την εξουσία. Η κόρη του θα συνεχίσει να εκβιάζει ώστε να εξασφαλίσει ότι κι εκείνη με τη σειρά της δεν θα διερευνηθεί για την παράνομη χρηματοδότηση της προεκλογικής εκστρατείας της πάλι από την Odebrecht. Και επιπλέον η επικερδής συμφωνία θα επισφραγιστεί με την παραχώρηση κάποιων χαρτοφυλακίων και καίριων αξιωμάτων σε μέλη του FP.

Προοδευτικοί συγγραφείς

Αγανακτισμένοι πολίτες είναι στους δρόμους καταγγέλλοντας την «ανεύθυνη και παράνομη απόφαση» του Κουτσίνσκι, ζητώντας την παραίτησή του, ενώ περισσότεροι από 230 συγγραφείς, ανάμεσά τους και ο βραβευμένος με Νόμπελ Μάριο Βάργκας Λιόσα, σε γράμμα τους, συμπυκνώνουν αυτό το ακραίο δείγμα πολιτικού αμοραλισμού:

«Η απόφαση εκφράζει περιφρόνηση στην αξιοπρέπεια, την ισότητα έναντι του νόμου και το δικαίωμα στη μνήμη… Απονέμεται χάρη σε κάποιον που διέπραξε εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας όχι ως πράξη συμπόνοιας αλλά από την πιο ωμή και κυνική πολιτική ιδιοτέλεια… Πρόκειται για μια συμφωνία επιβίωσης και συνύπαρξης ανάμεσα στις πολιτικές δυνάμεις που επιδιώκουν να αποφύγουν τις συνέπειες των σκανδάλων διαφθοράς στα οποία εμπλέκονται και να διαιωνίσουν την αδικία και την ατιμωρησία».