ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ efsyn.gr
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Σήμερα, κατ’ εξαίρεση και για πολύ συγκεκριμένους -ευνόητους- λόγους, το Κοσμοθεωρείο είναι αφιερωμένο στον Μπόμπι Σαντς, μια θρυλική προσωπικότητα του ιρλανδικού εθνοαπελευθερωτικού αγώνα ενάντια στους Βρετανούς, που έκανε απεργία πείνας μέχρι θανάτου για την ελευθερία.

Ο Μπόμπι Σαντς, μέλος του Προσωρινού Ιρλανδικού Δημοκρατικού Στρατού που μαχόταν για την απόσχιση της Βόρειας Ιρλανδίας από το Ηνωμένο Βασίλειο και την ένωσή της με την Ιρλανδία, ηγήθηκε της μεγαλειώδους απεργίας πείνας των εξεγερμένων Ιρλανδών στις βορειοϊρλανδικές φυλακές το 1981. Η απεργία πείνας είχε βασικό αίτημα την αναγνώρισή τους ως πολιτικών κρατουμένων.

Ενώ βρισκόταν σε απεργία πείνας στη φυλακή του Μέιζ, ο Μπόμπι Σαντς εκλέχθηκε βουλευτής στη βρετανική Βουλή με την παράταξη των απεργών πείνας, γεγονός που έκανε έξαλλη την πρωθυπουργό Μάργκαρετ Θάτσερ, η οποία πήρε την υπόθεση της απεργίας προσωπικά.

Μάλιστα, φρόντισε να νομοθετήσει έτσι ώστε να μην μπορούν ποτέ ξανά οι φυλακισμένοι να θέτουν υποψηφιότητα.

Κατά τη διάρκεια του μεγαλειώδους συλλογικού αγώνα, η Θάτσερ έλεγε και ξαναέλεγε πως οι απεργοί πείνας είναι κοινοί εγκληματίες οι οποίοι δεν αξίζουν κανένα δικαίωμα στις φυλακές και πως ο εκβιασμός τους δεν πρόκειται να περάσει. Τι μου θυμίζει, τι μου θυμίζει…

Στις 5 Μαΐου του 1981, ο Μπόμπι Σαντς πέθανε στο νοσοκομείο της φυλακής. Τις αμέσως επόμενες ημέρες, πέθαναν άλλοι εννέα συναγωνιστές του. Η απεργία πείνας σταμάτησε και ο αγώνας συνεχίστηκε στους δρόμους, όπου πάνω από 100.000 διαδηλωτές συγκρούονταν επί μέρες, εβδομάδες, μήνες, με τον βρετανικό στρατό.

Την ίδια ώρα, μαζικές διαδηλώσεις γίνονταν σε όλο τον κόσμο -Γαλλία, Ιταλία, Βέλγιο, ΗΠΑ, Ιράν- καθώς όλη η υφήλιος είχε πια δει τι πραγματικά είχε συμβεί: ο Μπόμπι Σαντς και οι υπόλοιποι εννιά αφέθηκαν να πεθάνουν στα χέρια της πιο ανάλγητης, ανελεύθερης, αυταρχικής κυβέρνησης που είδε η σύγχρονη Ευρώπη.

Την ημέρα που μαρτύρησε ο Σαντς, η Μάργκαρετ Θάτσερ απάντησε προκλητικά σε σχετική ερώτηση στη Βουλή: «Ο κύριος Σαντς ήταν ένας καταδικασμένος εγκληματίας. Ο ίδιος επέλεξε να δώσει τέλος στη ζωή του».

Για τον Σαντς και τους υπόλοιπους μάρτυρες του ιρλανδικού αγώνα, όπως και για όλους όσοι βάζουν τον αγώνα πάνω και από την ίδια τους τη ζωή, αξίζουν μόνο σεβασμός και συντροφικότητα. Για τις Θάτσερ και τους σύγχρονους ομοϊδεάτες της, άραγε, τι θα γράψει η Ιστορία;