Τα σχολεία στο Ναϊρόμπι άνοιξαν ξανά και αυτά τα πιτσιρίκια στη φτωχογειτονιά Κιμπέρα είναι πανευτυχή που έσμιξαν και πάλι. Τα χαμόγελά τους είναι πιθανότατα ό,τι πιο φωτεινό θα δείτε στις 48 σελίδες τούτης της εφημερίδας που κρατάτε.
Αυτά τα πιτσιρίκια, αντιθέτως, τα ‘χουν φορτώσει στον κόκορα· δεν ξέρω αν το σχολείο τους είναι κλειστό ή αν κάνουν κοπάνα, ξέρω όμως ότι άπαξ και δεν βρίσκονται στα θρανία, είναι απείρως καλύτερο που παίζουν πάνω στο δέντρο και βγάζουν άλογα στο λιβάδι για βοσκή, απ’ το να κάθονταν να παίζουν ηλεκτρονικά στο σπίτι. Πάλι καλά.
Δύο Ισραηλινοί παρενοχλούν μια Παλαιστίνια την ώρα που αυτή προσεύχεται πάνω στο Ορος των Ελαιών. Η οργή στο πρόσωπό της σχεδόν ακούγεται μέσα από τη φωτογραφία.
Αυτή η πύρινη κόλαση που βλέπετε έχει κατακάψει χιλιάδες στρέμματα δασικών εκτάσεων στην επαρχία Κόρδοβα, δυτικά του Μπουένος Αϊρες. Πρόκειται για απίστευτη καταστροφή, σε συνδυασμό με τις ανεξέλεγκτες πυρκαγιές που διαλύουν μέρα με τη μέρα τον Αμαζόνιο στη γειτονική Βραζιλία. Καθόλου καλά νέα….
Οι ιθαγενείς Μαπούτσε κατέβηκαν στους δρόμους του Σαντιάγο και πραγματοποίησαν μια μαζικότατη πορεία ενάντια στον εορτασμό τής ανακάλυψης της Αμερικής από τον Κολόμβο. Αυτό το πανηγυράκι των λευκών είναι επέτειος μερικών αιώνων γενοκτονίας για τους ιθαγενείς, οι οποίοι καθ’ όλη τη διάρκεια της κινητοποίησης έπαιζαν παραδοσιακή μουσική, χόρευαν και έψελναν ύμνους για τη δικαίωση που ονειρεύονται.
Αυτός ο κύριος λέγεται Τζαλίλ Μουντακίμ και είναι ακτιβιστής που υπήρξε μέλος των Μαύρων Πανθήρων. Πέρασε 49 ολόκληρα χρόνια στη φυλακή, καταδικασθείς -με άλλον έναν μαύρο, ο οποίος πέθανε το 2000- για τον φόνο δύο λευκών αστυνομικών, χωρίς ίχνος αποδεικτικών στοιχείων. Από το 1993 είχε το δικαίωμα να αποφυλακιστεί με αναστολή, όμως του το στερούσε το αστυνομικό λόμπι με το «έτσι θέλω». Στον μισό αιώνα που πέρασε στη φυλακή, έμεινε ενεργός ακτιβιστής και έγραφε ασταμάτητα πολιτικά κείμενα. Πριν από λίγες μέρες αποφυλακίστηκε, 69 ετών πια, ασθενής με κορονοϊό. Καλή ανάρρωση και καλή δύναμη, σύντροφε Τζαλίλ!
