Ρωσία
Μια προτομή που γλίτωσε από την καταστροφική μανία των οπαδών της νέας τάξης πραγμάτων έξω απ’ το Μουσείο Λένιν στην Αγία Πετρούπολη. Αν ζούσε ακόμα, ο Βλαδίμηρος Ιλιτς Ουλιάνοφ προχθές, στις 22 του μήνα, θα γινόταν… 145 χρόνων. Ηταν η σημαντικότερη ηγετική μορφή του 20ού αιώνα κατά τη γνώμη μου – και ελπίζω όχι μόνο.
Κατόρθωσε να ηγηθεί στη μοναδική νικηφόρα σοσιαλιστική επανάσταση του πλανήτη το 1917 και μέσα στα πρώτα 3-4 χρόνια να περάσει μέτρα που στον υπόλοιπο πλανήτη και στον «ελεύθερο κόσμο» πέρασαν ύστερα από δεκαετίες (π.χ. ψήφος στις γυναίκες, δικαιώματα στους ομοφυλόφιλους, εργασιακά δικαιώματα κ.ά.).
Με την αίγλη της επανάστασης του ’17 άλλαξε μορφή ο σύγχρονος κόσμος. Ολα αυτά ο Λένιν τα πέτυχε μέσα σε ελάχιστα χρόνια και σε μια καθυστερημένη χώρα.
Οι πρώτοι μαρξιστές εμφανίστηκαν στη Ρωσία μόλις το 1895. Εκδίδοντας την εφημερίδα «Ισκρα» συνένωσε τις διάσπαρτες μαρξιστικές ομάδες και έφτιαξε το Ρωσικό Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα.
Στο συνέδριο του 1903 δεν δίστασε να το διασπάσει και με τους μπολσεβίκους να χτίσει, σε συνθήκες παρανομίας και με αναφορά στην εργατική τάξη, ένα κόμμα επαγγελματιών επαναστατών, το οποίο όμως μέχρι το ’12 λειτουργούσε σε κοινούς πυρήνες με τους ρεφορμιστές μενσεβίκους.
Χάρη στην πειθαρχία και τη δημοκρατία αυτού του κόμματος, το 1917 και ενώ η ηγεσία του θεωρούσε ανώριμες τις συνθήκες για επανάσταση, ο Λένιν κατόρθωσε γράφοντας στις «Θέσεις του Απρίλη» να επαναπροσανατολίσει το κόμμα και τον Οκτώβρη να πάρει την εξουσία.
Παρ’ όλα αυτά, και για να μη χαθεί η επανάσταση δεν δίστασε να εισηγηθεί την καπιταλίζουσα Νέα Οικονομική Πολιτική. Δυστυχώς, το ’24 έχασε τη μάχη με το εγκεφαλικό και για όσα τον κατηγορούν ευθύνεται ο διάδοχός του. Ακόμα και γι’ αυτό στην πολιτική του διαθήκη ο Λένιν είχε γράψει «απομακρύνετε πάση θυσία τον Στάλιν από την ηγεσία»
Δανία
Ο κόσμος προχωράει, αναπτύσσεται οικονομικά, τεχνολογικά, πολιτικά, κοινωνικά, γνωρίζει κρίσεις, αγωνίζεται, αλλάζει. Ολος ο κόσμος; Οχι!
Υπάρχουν κάποιοι που ζουν σε εποχές προ Χριστού. Πιστεύουν ότι είναι γαλαζοαίματοι και ελέω Θεού αλλά και κληρονομικώ δικαίω μπορούν να βασιλεύουν πάνω στους υπόλοιπους ανθρώπους.
Τέτοιο είναι αυτό το παρεάκι. Από αριστερά, η βασίλισσα της Ολλανδίας Μαξίμα, ο Σουηδός Κάρολος Γουσταύος, ο Νορβηγός Χάραλντ και η Σουηδή Σίλβια μαζεύτηκαν για να γιορτάσουν τα εβδομηκοστά πέμπτα γενέθλια της Δανής βασίλισσας Μαγκρέτε (στο κέντρο).
Εμείς, τι να πούμε; Αντε, ας τα χιλιάσει, έτσι κι αλλιώς, όλο και κάποιο διάδοχο θα ‘χει
ΗΠΑ
Ηταν 40 ετών, λεγόταν Αντονι Σαλαζάρ κι όπως πολλοί ισπανόφωνοι που δεν βρίσκουν δουλειά, κατατάχθηκε στον στρατό. Εκεί έχασε τη ζωή του σε δυστύχημα στην αεροπορική βάση που υπηρετούσε, άσχετο με μάχη ή πόλεμο.
Τώρα ο στρατός τον έφερε πίσω και τον κηδεύει με τις τιμές που βλέπετε και ξεκίνησε έρευνα για τις συνθήκες θανάτου του.
Μια καλή ιδέα είναι να ξεκινήσει η έρευνα από το τι δουλειά είχε η αμερικανική βάση και ο άτυχος φαντάρος στη Νοτιοανατολική Ασία
Βρετανία
Πείτε με προκατειλημμένο, αλλά δεν γίνεται να μην παρατηρήσω ότι οι ταξιτζήδες όπου Γης είναι ξεχωριστή φυλή. Πάρτε για παράδειγμα τους Βρετανούς.
Διαμαρτύρονται για τα πειρατικά μίνι ταξί και ζητάνε από την πολιτεία αυστηρά μέτρα εναντίον τους. Ε, η απεργία είναι δίωρη, ενώ αγωνίζονται με τον τρόπο που βλέπετε
ΗΠΑ
Στις φυλακές της κομητείας Μαρικόπα στο Φίνιξ της Αριζόνα οι κρατούμενοι, όσο κι αν φαίνεται περίεργο, έκαναν ουρές και μόνο ξύλο δεν έπαιξαν για να πάρουν έναν δίσκο με 100% χορτοφαγικό γεύμα, για πρώτη φορά.
Ισως έπαιξε κάποιο ρόλο ότι το γεύμα μοίρασε η τηλεοπτική σταρ των ’80 Πάμελα Αντερσον. Αλλά δεν παίρνω και όρκο
