Διάδοχος του Ματέο… ο Ρέντσι

«Μια μακάβρια κανιβαλική τελετή βρίσκεται σε εξέλιξη, με θύμα το κουρασμένο σώμα της χώρας… Η πολιτική τάξη, μετά τη δόνηση της σκληρής ιεροτελεστίας του δημοψηφίσματος, καταβροχθίζει τις σάρκες της. Και ρίχνει την Ιταλία σε μια κυβερνητική κρίση η οποία γίνεται όλο και πιο δυσερμήνευτη. Ο Ρέντσι παραιτείται, η Αριστερά τρώει έναν ακόμη από τους ηγέτες της.

»Αλλά ο Ρέντσι δεν εγκαταλείπει τη σκηνή, όπως είχε υποσχεθεί. Υπόσχεται σε όλους ένα “Μεγάλο Φαγοπότι”, που μάλλον δεν θα δούμε ποτέ. Και αντεπιτίθεται επαναπροωθώντας τον εαυτό του, ίσως για σήμερα, αλλά σίγουρα για το μέλλον: Μόνον εγώ -λέει- μπορώ να διαδεχθώ τον εαυτό μου. Εχει ήδη ξεχάσει την ομιλία που εκφώνησε μετά την ήττα του στο δημοψήφισμα την Κυριακή το βράδυ, σαν η ήττα αυτή να μην υπήρξε ποτέ», γράφει στο χτεσινό φύλλο της εφημερίδας La Repubblica ο πολιτικός σχολιαστής της, Μάσιμο Τζανίνι.

Ετσι ακριβώς έχουν τα πράγματα: ναι μεν ο Ματέο Ρέντσι υπέβαλε την παραίτησή του μετά την ψήφιση του προϋπολογισμού, και λογικά θα αντικατασταθεί προσωρινά – από τον υπουργό Οικονομικών Πάντοαν ή κάποιον άλλο πρωτοκλασάτο «τεχνοκράτη» υπουργό, αλλά με τη νέα «γραμμή» που έριξε στο τραπέζι, ζητώντας επί λέξει «είτε κυβέρνηση όλων είτε εκλογές», ρίχνει κι άλλο λάδι στην πολιτική φωτιά της Ιταλίας, ρισκάροντας να βάλει… φωτιά στα τόπια προκειμένου να «σβήσει» τη βαριά ήττα του και να επιστρέψει θριαμβευτής στην εξουσία.

Πιο συγκεκριμένα, ο Ρέντσι δήλωσε παραιτούμενος πως είτε θα σχηματιστεί «κυβέρνηση όλων» που θα εξαντλήσει τη θητεία είτε θα πρέπει, μόλις αποφασίσει το Συνταγματικό Δικαστήριο επί του εκλογικού νόμου, να γίνουν νέες εκλογές – τις οποίες, όπως είπε, το Δημοκρατικό Κόμμα «δεν έχει κανέναν λόγο να φοβάται».

Η απόφαση επί του εκλογικού νόμου, ως γνωστόν, αναμένεται τον Ιανουάριο.

Και καθώς στην παρούσα φάση -και με την πόλωση που επικρατεί- η προοπτική για μια «κυβέρνηση με τη στήριξη όλων των πολιτικών δυνάμεων», που ζητά ο Ρέντσι, φαντάζει επιεικώς… χλομή, αυτό που μάλλον θέλει να κάνει ο ίδιος είναι να ελέγξει πλήρως το κόμμα του, πνίγοντας την εσωκομματική αντιπολίτευση που τον πολέμησε στο δημοψήφισμα και είτε να εξασφαλίσει νέα πλειοψηφία από την υπάρχουσα Βουλή είτε να οδηγήσει τη χώρα σε εκλογές, προτού προλάβουν να ανασυνταχθούν οι μισοδιαλυμένοι παραδοσιακοί πολιτικοί του αντίπαλοι.

Αυτό που κυρίως θέλει να αποφύγει ο Ρέντσι είναι μια πιθανή επαναπροσέγγιση της μπερλουσκονικής Δεξιάς (Forza Italia) με τη συγκυβερνώσα σήμερα Νέα Κεντροδεξιά (NCD) του Αλφάνο.

Στην πράξη, οι μόνοι που θέλουν σήμερα εκλογές είναι το Κίνημα Πέντε Αστέρων (M5S) του Μπέπε Γκρίλο και η ξενοφοβική Λέγκα του Βορρά υπό τον Ματέο Σαλβίνι, που θεωρούν εαυτούς «νικητές» του δημοψηφίσματος και ελπίζουν σε μεγάλη ενίσχυση.

Ομως ο παραιτηθείς πρωθυπουργός δείχνει να ποντάρει πρωτίστως στη μεγάλη αίσθηση ανασφάλειας και στα συνεχή σενάρια κατάρρευσης του ιταλικού τραπεζικού τομέα, πιστεύοντας προφανώς ότι τόσο οι βουλευτές της συγκυβέρνησης όσο -αν τελικά πάμε σε εκλογές- και οι οργισμένοι ψηφοφόροι του «όχι» στις μεταρρυθμίσεις του θα δυσκολευτούν να ψηφίσουν Γκρίλο, Μπερλουσκόνι ή Σαλβίνι, αν το πραγματικό διακύβευμα των εκλογών βάζει σε κίνδυνο τις όποιες καταθέσεις τους…