Ο Ματέο Ρέντσι συνεχίζει να προβάλλει το νέο, δυναμικό προφίλ του, ενόψει του σημαντικού ραντεβού του δημοψηφίσματος της 4ης Δεκεμβρίου για τις συνταγματικές αλλαγές.
Αυτή τη φορά, ο Ιταλός κεντροαριστερός πρωθυπουργός επικεντρώθηκε στην ευρωπαϊκή πραγματικότητα και στην ανάγκη ριζικών αλλαγών στο εσωτερικό της Ενωσης.
Μιλώντας στη Βουλή της Ρώμης, με άμεση αναφορά στην ευρωπαϊκή σύνοδο της 20ής Οκτωβρίου, ο Ρέντσι επέμεινε ότι «μια ακίνητη Ευρώπη κινδυνεύει να πάψει να αντιπροσωπεύει τον χώρο εκείνο στον οποίο γεννιέται η ελπίδα».
Επιβεβαίωσε, ουσιαστικά, ότι η Ιταλία θα συνεχίσει να ασκεί κριτική στις σημερινές ισορροπίες και πρακτικές στο εσωτερικό της Ενωσης, οι οποίες, προς το παρόν, οδήγησαν μόνον «σε έναν κατάλογο καλών προθέσεων και υποσχέσεων, κάτι που δεν είναι στο ύψος της πρόκλησης η οποία προέκυψε μετά το Βrexit».
Ο Ιταλός πρωθυπουργός και πρώην δήμαρχος της Φλωρεντίας ήταν σαφής και σε ό,τι αφορά το κύριας σημασίας θέμα του μεταναστευτικού: δήλωσε ότι η κυβέρνηση της Ρώμης θα ζητήσει από την Ενωση να μειωθούν οι χρηματοδοτήσεις και τα κονδύλια για τις χώρες-μέλη που αρνούνται να συνεργασθούν αποτελεσματικά για να μπορέσουν να γίνουν οι επανεγκαταστάσεις, όπως έχει αποφασιστεί επίσημα στις συνόδους κορυφής.
Η νέα «εποικοδομητική πρόκληση» που θέτει η Ιταλία είναι να μπορέσει να τύχει κοινής αποδοχής μια ατζέντα ουσίας για την ενίσχυση της Ευρώπης, η οποία να συζητηθεί και να εγκριθεί –ει δυνατόν– στην «εορταστική σύνοδο», που θα οργανωθεί στη Ρώμη τον ερχόμενο Μάρτιο στην επέτειο των εξήντα χρόνων από την υπογραφή των Συνθηκών της τότε Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας.
Πρόκειται για τα κύρια σημεία της ιταλικής στρατηγικής. Η οποία, βέβαια, oυδείς γνωρίζει αν θα μείνει σταθερή και αμετάβλητη και τους ερχόμενους μήνες.
Διότι είναι σαφές ότι ο Ρέντσι, στη φάση αυτή, υψώνει τους τόνους με στόχο να κερδίσει δημοτικότητα και ψηφοφόρους για το δημοψήφισμα της 4ης Δεκεμβρίου, το οποίο αφορά τις συνταγματικές αλλαγές.
Αν οι Ιταλοί πουν «ναι» στη μείωση του αριθμού των γερουσιαστών και στις δικαιοδοσίες του σώματος της Γερουσίας, στην αλλαγή του τρόπου εκλογής του προέδρου της Δημοκρατίας και στον περιορισμό της αυτονομίας των περιφερειών, ο επικεφαλής της κυβέρνησης της Ρώμης θα έχει μπροστά του δύο εναλλακτικές:
Η πρώτη είναι να πάει άμεσα σε εκλογές, διατηρώντας ζωντανές τις διεκδικήσεις για μια κοινωνική Ευρώπη, με την ελπίδα να εξασφαλίσει την πολύτιμη, απόλυτη πλειοψηφία.
Η άλλη επιλογή θα ήταν να συνεχίσει να κυβερνά με σύμμαχο τη Νέα Κεντροδεξιά του Αντζελίνο Αλφάνο, σε αναζήτηση, πιθανότατα, ενός νέου συμβιβασμού με το Βερολίνο και τους δορυφόρους του.
Κι αν αποτύχει;
Στην περίπτωση, βέβαια, που στο δημοψήφισμα υπερισχύσει το «όχι» και ο Ιταλός προοδευτικός πρωθυπουργός χάσει αυτό το προσωπικό του στοίχημα, θα πρέπει να επιλέξει ανάμεσα στην άμεση παραίτηση ή στην αργή όσο και σταθερή φθορά, ως αποτέλεσμα των επιθέσεων των Πέντε Αστέρων αλλά και της εσωκομματικής αντιπολίτευσης των Δημοκρατικών.
Σε δύο μήνες, η κατάσταση θα πρέπει να έχει ξεκαθαρίσει αρκετά. Οσο για το μέλλον του κεντροαριστερού Δημοκρατικού Κόμματος, το κύριο ερώτημα παραμένει: Επίκειται διάσπαση, με την έξοδο ή τη διαγραφή της αριστερής πτέρυγας των Μάσιμο ντ’ Αλέμα και Πιερλουίτζι Μπερσάνι;
Οι σχέσεις των εκφραστών της εσωτερικής αντιπολίτευσης με τον Ρέντσι είναι κάκιστες, και λόγω της αρνητικής στάσης τους στο θέμα του δημοψηφίσματος. Προς το παρόν, όμως, παρά τα αδιάκοπα κονταροχτυπήματα, κανείς δεν θέλει να κάνει το πρώτο βήμα που θα οδηγήσει σε οριστικό διαζύγιο…
-320x213.jpg)
