Ισπανικές εκλογές στον απόηχο του Brexit

Στις κάλπες προσέρχονται σήμερα οι Ισπανοί σε μια κρίσιμη εκλογική αναμέτρηση μόλις λίγες ημέρες μετά τον πολιτικό και οικονομικό σεισμό που προκάλεσε το αποτέλεσμα στο δημοψήφισμα της Βρετανίας.

Όλα τα κόμματα επιζητούν να αποσπάσουν ψήφους από τις «συγγενείς» παρατάξεις και να πείσουν τους αναποφάσιστους.

Μετά τη θύελλα του Brexit οι Ισπανοί καλούνται σήμερα στις κάλπες για να αποφασίσουν αν θα διατηρήσουν τη Δεξιά στην εξουσία ή θα αλλάξουν πορεία, όπως τους καλεί το κόμμα που τάσσεται κατά της λιτότητας, το Podemos.

Τριάντα έξι εκατομμύρια ψηφοφόροι καλούνται να ασκήσουν το εκλογικό τους δικαίωμα στις νέες αυτές βουλευτικές εκλογές μόλις έξι μήνες έπειτα από αυτές της 20ής Δεκεμβρίου.

Οι κάλπες άνοιξαν στις 09:00 και θα παραμείνουν ανοιχτές έως τις 20:00 τοπική ώρα (10:00 ως 21:00 ώρα Ελλάδος) και τα πρώτα επίσημα αποτελέσματα αναμένονται γύρω στις 22:30.

Τον Δεκέμβριο οι Ισπανοί είχαν ήδη ταχθεί υπέρ μιας αλλαγής, τιμωρώντας τα δύο μεγάλα κόμματα που δίνουν τον τόνο στη δημοκρατική ζωή της χώρας εδώ και περισσότερα από 30 χρόνια.

Το Λαϊκό Κόμμα (PP) του απερχόμενου πρωθυπουργού Μαριάνο Ραχόι έχασε την απόλυτη πλειοψηφία στις προηγούμενες εκλογές, εξασφαλίζοντας μόνον το 28,7% των ψήφων, μολονότι ήρθε πρώτο. Ωστόσο και γι’αυτές τις εκλογές είναι το φαβορί.

[ Στο παραπάνω tweet o Ραχόι ψηφίζει υπό τις φωνές των παρευρισκόμενων: «Ναι, μπορείς» και «Πρόεδρε» ]

Την ίδια ώρα το Ισπανικό Σοσιαλιστικό Εργατικό Κόμμα (PSOE) έφερε τα χειρότερα εκλογικά αποτελέσματα στην ιστορία του τον περασμένο Δεκέμβριο, παραμένοντας ωστόσο στη δεύτερη θέση.

Τις έδρες που έχασαν στις εκλογές αυτές τα δύο μεγάλα κόμματα, τις πήραν δύο νέα κινήματα, το Podemos και το φιλελεύθερο Ciudadanos.

Στη συνέχεια για έξι μήνες δεν κατέστη δυνατός ο σχηματισμός μιας νέας κυβέρνησης. Κανένας δεν ήθελε τον σχηματισμό μιας νέας κυβέρνησης του συντηρητικού κόμματος του Μαριάνο Ραχόι, το οποίο κατηγορείται σε πολλές υποθέσεις διαφθοράς, ενώ οι Σοσιαλιστές και το Podemos δεν κατάφεραν να καταλήξουν σε συμφωνία για τον σχηματισμό ενός συνασπισμού, ο οποίος θα μπορούσε να αναλάβει αυτός τα ηνία της χώρας.

[ Ο Πάμπλο Ιγκλέσιας περιμένει τη σειρά του για να ψηφίσει ]

[ «Θα τείνουμε το χέρι στους σοσιαλιστές. Θέλουμε να κερδίσουμε γιατί το καλύτερο για την Ισπανία είναι μια κυβέρνηση σε συμμαχία με το σοσιαλιστικό κόμμα», δήλωσε μετά την άσκηση του εκλογικού του δικαιώματος ]

Η τέταρτη μεγαλύτερη οικονομία της ευρωζώνης κυβερνάται ως εκ τούτου από τον Δεκέμβριο από μια απερχόμενη κυβέρνηση, η οποία μπορεί να διεκπεραιώσει μόνον τις τρέχουσες υποθέσεις και δεν έχει δικαιοδοσία να προχωρήσει σε καμία νέα δαπάνη ή μεταρρύθμιση. Ως αποτέλεσμα ο βασιλιάς Φίλιππος ΣΤ΄ της Ισπανίας προκήρυξε νέες εκλογές.

Μερικοί ψηφοφόροι μπορεί απογοητευμένοι από τις έριδες μεταξύ των κομμάτων να μην πάνε να ψηφίσουν σήμερα, ενώ ήδη για ορισμένους έχουν αρχίσει οι διακοπές.

Σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις, το Podemos (Μπορούμε) είναι πιθανό να περάσει από την τρίτη θέση που είχε στις προηγούμενες εκλογές στη δεύτερη, ακριβώς μετά το Λαϊκό Κόμμα, ξεπερνώντας τους Σοσιαλιστές, οι οποίοι αντιμετωπίζουν κρίση ταυτότητας.

Ο πρωθυπουργός Μαριάνο Ραχόι κατά την προεκλογική περίοδο προσπάθησε να μεταδώσει το μήνυμα ότι ψηφίζοντας Ciudadanos είναι το ίδιο με το να ψηφίσεις το ΡΡ, με τη διαφορά ότι του αποστερείς τη δυνατότητα αυτοδυναμίας και σχηματισμού μονοκομματικής κυβέρνησης.

Από την πλευρά του, ο ηγέτης των σοσιαλιστών Πέδρο Σάντσεθ βλέπει τη δεύτερη θέση αλλά και την καρέκλα του προέδρου του κόμματος να γλιστρούν ακατάσχετα.

Οι σοσιαλιστές ελπίζουν πως την ύστατη στιγμή θα κατορθώσουν να πείσουν το μεγαλύτερο τμήμα από τους αναποφάσιστους.

Ο επικεφαλής των Unidos Podemos Πάμπλο Ιγκλέσιας θέλει να πείσει αναποφάσιστους, μετανοημένους σοσιαλιστές, διστακτικούς αριστερούς κι αγανακτισμένους από τη διαφθορά και τη λιτότητα πολίτες να ψηφίσουν υπέρ του.

Την τεχνητή πόλωση της εκλογικής αναμέτρησης ανάμεσα στο PP και τους Unidos Podemos προσπάθησε να διατηρήσει ο ηγέτης των Ciudadanos Άλμπερτ Ριβέρα, καταγγέλλοντας το κράτος διαφθοράς που συντηρεί ο Ραχόι και τον λαϊκισμό του Ιγκλέσιας.