«Οποιος μπαίνει σε μια βάρκα και προσπαθεί να φτάσει παράνομα στην Ευρώπη έχει καταστρέψει τις πιθανότητές του να πάρει άσυλο στην Ε.Ε. και θα στέλνεται πίσω»…
Τους ευσεβείς του πόθους υπέρ της εφαρμογής της «βασικής αρχής» του εξαιρετικά σκληρού αυστραλιανού «μοντέλου» στην αντιμετώπιση της προσφυγικής και μεταναστευτικής κρίσης ξεδίπλωσε χωρίς περιστροφές ο Σεμπάστιαν Κουρτς: ο 29χρονος υπουργός Εξωτερικών της Αυστρίας, από τους φερέλπιδες του συγκυβερνώντος Λαϊκού Κόμματος κι από τους αρχιτέκτονες του σφραγίσματος του βαλκανικού διαδρόμου για πρόσφυγες και μετανάστες, με τις γνωστές δραματικές επιπτώσεις για τη χώρα μας.
Οι… φαεινές ιδέες του έρχονται στο πλαίσιο της προώθησης ακόμα αυστηρότερων μέτρων από τη Βιέννη για το προσφυγικό, αφού η κυβέρνηση συνασπισμού άγεται και φέρεται πιο έντονα από ποτέ από τις ξενόφοβες βουλές της Ακροδεξιάς, μετά τον παραλίγο θρίαμβό της στις προεδρικές εκλογές.
Και τι δεν πρότεινε εμμέσως πλην σαφώς ο Κουρτς, μιλώντας στον ευρωπαϊκό Τύπο:
Κατ’ αρχάς τη δυνητική μετατροπή νησιών, όπως η Μυτιλήνη κι η Λαμπεντούζα, σε offshore κέντρα κράτησης α λα… Αυστραλία!
Οι πρόσφυγες και μετανάστες δηλαδή να μη μεταφέρονται στην ηπειρωτική Ευρώπη αλλά να περιμένουν έγκλειστοι στα νησιά την εξέταση των αιτήσεων ασύλου τους, το δικαίωμα στο οποίο κινδυνεύουν έτσι κι αλλιώς να χάσουν επειδή μπήκαν παράνομα στην Ε.Ε.!
Ως (ανιστόρητο) παράδειγμα ανέφερε το νησί Ελις στο λιμάνι της Νέας Υόρκης και -απορρίπτοντας τη δυσκολία φύλαξης των θαλάσσιων συνόρων- ξετύλιξε το σκεπτικό του: όποιος πρέπει να μείνει σ’ ένα νησί σαν τη Λέσβο και δεν έχει καμία πιθανότητα να του χορηγηθεί άσυλο θα είναι μάλλον περισσότερο πρόθυμος να επιστρέψει οικειοθελώς στην πατρίδα του από εκείνον ο οποίος έχει ήδη εγκατασταθεί σ’ ένα σπίτι στη Βιέννη ή στο Βερολίνο!
Προφανώς η έννοια «πρόσφυγας πολέμου» δεν λέει και πολλά στον υπουργό, αφού έφτασε στο σημείο να αμφισβητήσει ακόμα και τη Συνθήκη της Γενεύης, οι κανόνες της οποίας προέρχονται, λέει, από τελείως διαφορετικές εποχές…
Θυμίζουμε εδώ πως διεθνείς οργανισμοί και οργανώσεις έχουν καταγγείλει ως παράνομο και απάνθρωπο το αυστραλιανό «μοντέλο» αναχαίτισης των ανθρώπων στις βάρκες, που έχει επιφέρει βαρύτατο τίμημα: αμέτρητοι θάνατοι, βίαιες επαναπροωθήσεις στη θάλασσα και επ’ αόριστον εγκλεισμοί προσφύγων και μεταναστών σε offshore κέντρα κράτησης σε νησιωτικές χώρες του Ειρηνικού, όπως η Παπούα Νέα Γουινέα και το Ναούρου.
Πίσω στη Γερμανία, η Ανγκελα Μέρκελ συνεχίζει να κάνει πως δεν ακούει την οξεία κριτική εναντίον της, τόσο από τους γείτονές της Αυστριακούς όσο και από τους πολιτικούς «αδελφούς» της Χριστιανοκοινωνιστές, που την πιέζουν αφόρητα να σκληρύνει τη στάση της στο προσφυγικό.
Η Γερμανίδα καγκελάριος υπερασπίστηκε για άλλη μια φορά την αναγκαιότητα καλύτερης προστασίας των εξωτερικών συνόρων της Ε.Ε., η οποία είναι άρρηκτα δεμένη με τα ανοιχτά εσωτερικά σύνορα και τη διατήρηση της ελεύθερης μετακίνησης εντός ζώνης Σένγκεν.
«Σε περίπτωση που κλείσει η μεθόριος προς την Ιταλία, αυτό θα έχει καταστροφικές επιπτώσεις για την Ευρώπη» προειδοποίησε η Μέρκελ, αναφερόμενη στην απειλή της Αυστρίας να κλείσει το αλπικό πέρασμα Μπρένερ στα αυστρο-ιταλικά σύνορα αν υπάρξει μεγάλη εισροή προσφύγων και μεταναστών από την Ιταλία.
Και πρότεινε τη σύναψη ανάλογων συμφωνιών και με άλλα κράτη κοντά σε εστίες κρίσεων, στο «πρότυπο» της επίμαχης ευρωτουρκικής συμφωνίας.
«Πρέπει να βοηθήσουμε τους ανθρώπους εκεί […] ώστε να μην αναγκάζονται να εγκαταλείπουν τη χώρα τους. […] Η Ευρώπη δεν μπορεί απλώς να παρακολουθεί όταν στη Μεσόγειο πνίγεται πάλι ένας αυξανόμενος αριθμός προσφύγων» επισήμανε η καγκελάριος.
Παρά τα ευχολόγια, ήδη μετράμε τουλάχιστον 2.500 νεκρούς στη Μεσόγειο φέτος, οι καραβιές και τα ναυάγια των απελπισμένων από την Αφρική προς την Ιταλία αυξάνονται και πληθύνονται, το ντιλ Ε.Ε. – Τουρκίας παραμένει στον αέρα, ενώ ο περισσότερος χρόνος που ζητά η Μέρκελ για να υπάρξει «μια συνετή και λειτουργική αλληλεγγύη» μεταξύ των κρατών-μελών της Ενωσης για το προσφυγικό φαντάζει μόνο όνειρο θερινής νυκτός σ’ ένα όλο και πιο καυτό Βερολίνο.
