Πολιτικά διαπιστευτήρια, ότι θα εργαστεί «σε πλήρη αρμονία, πρωτίστως με τον ιδρυτή πρόεδρο και ηγέτη μας» Ταγίπ Ερντογάν «για την επίτευξη του στόχου μας για μία Μεγάλη Τουρκία» έσπευσε να δώσει χθες ο 60χρονος Μπιναλί Γιλντιρίμ, εκ των στενότερων συνεργατών του Τούρκου προέδρου εδώ και δύο δεκαετίες, ιδρυτικό στέλεχος του AKP, νυν υπουργός Μεταφορών, Θαλασσίων Υποθέσεων κι Επικοινωνιών στην απερχόμενη κυβέρνηση Νταβούτογλου και οσονούπω νέος αρχηγός του κυβερνώντος AKP και 27ος πρωθυπουργός της χώρας.
Τυπικά η εκλογή του θα οριστικοποιηθεί την Κυριακή, στο έκτακτο κομματικό συνέδριο, με το οποίο θα επισημοποιηθεί η… πειθαναγκαστική αποχώρηση του Αχμέτ Νταβούτογλου.
Με τη σιγουριά πάντως του νικητή -μια και θα είναι ο μοναδικός υποψήφιος- ο Γιλντιρίμ μπήκε ήδη στο «πετσί» του νέου του ρόλου.
Πήρε… το ύφος
Αφού διακήρυξε σε πρωθυπουργικούς τόνους χθες από την Αγκυρα ότι θα εξαλείψει «την τρομοκρατική απειλή» στη χώρα, αναχώρησε αμέσως για το Ντιγιάρμπακιρ, για να επισκεφθεί συγγενείς θυμάτων από την έκρηξη φορτηγού του PKK, γεμάτο με εκρηκτικά, στις 13 του μήνα.
Η βιασύνη του δεν ήταν τυχαία. Σήμερα έχει προγραμματιστεί στην τουρκική Εθνοσυνέλευση η δεύτερη και τελική ψηφοφορία για την άρση ασυλίας 138 βουλευτών, σε σύνολο 550, απ’ όλα τα κόμματα, συμπεριλαμβανομένων όλων των αρχηγών της αντιπολίτευσης, με κύριο στόχο όμως το φιλοκουρδικό-αριστερό HDP, 50 από τους 59 βουλευτές του οποίου απειλούνται με φυλάκιση για «υποστήριξη της τρομοκρατίας».
Σε αυτό το επιχειρούμενο ανακάτεμα της πολιτικής «τράπουλας» διά χειρός Ερντογάν, ο Γιλντιρίμ καλείται ουσιαστικά να αναλάβει τον ρόλο του καθοδηγούμενου «γκρουπιέρη», με κύρια αποστολή του να κερδίσει την «παρτίδα» στην αλλαγή του πολιτεύματος, μέσω της συνταγματικής αναθεώρησης, από κοινοβουλευτική σε προεδρική Δημοκρατία.
Οχι τυχαία, το παρατσούκλι του είναι «ο άνθρωπος των έργων»…
Το έχει αποδείξει ποικιλοτρόπως στο παρελθόν.
Από το 2002 έχει βάλει ως υπουργός την υπογραφή του σε όλα τα κατασκευαστικά έργα πάνω στα οποία ο Ερντογάν «έχτισε» μεθοδικά επί πρωθυπουργίας του το επονομαζόμενο «θαύμα» της τουρκικής οικονομίας -το οποίο τώρα, επί προεδρίας του, κινδυνεύει να σκάσει σαν φούσκα.
Μετά μάλιστα τον σάλο με τα σκάνδαλα διαφθοράς στα τέλη του 2013, πολλοί -ανάμεσά τους και ο ηγέτης της κεμαλικής αξιωματικής αντιπολίτευσης- είχαν καταγγείλει τον Γιλντιρίμ για μίζες.
Ο ίδιος το αρνήθηκε κατηγορηματικά. Παρ’ όλα αυτά, ο τότε πρωθυπουργός Ερντογάν τον άφησε εκτός του ανασχηματισμού που ακολούθησε, μετακινώντας τον στην ασφαλή θέση του προσωπικού συμβούλου του και διατηρώντας τον ως τη «χρυσή» του εφεδρεία.
Ο ρόλος του
Σύμφωνα με την αντιπολιτευόμενη εφημερίδα Hürriyet (από τις ελάχιστες εναπομείνασες στην Τουρκία), ο Γιλντιρίμ:
(α) μετά την εκλογή του Ερντογάν στην προεδρία ήταν η αρχική επιλογή για τη διαδοχή στην ηγεσία του AKP και στην πρωθυπουργία, τον Αύγουστο του 2014, αλλά τελικά επελέγη ο Νταβούτογλου για λόγους εσωκομματικής ισορροπίας,
(β) στο προηγούμενο συνέδριο του AKP, το 2015, λειτούργησε ως προεδρικός «μοχλός» έναντι του Νταβούτογλου, προκειμένου ο Ερντογάν να αποκτήσει τον πλήρη έλεγχο των κομματικών οργάνων,
(γ) παρά την αντίθεση του Νταβούτογλου, επανήλθε στο υπουργικό πόστο του μετά τις εκλογές του Νοεμβρίου.
Οσμιζόμενοι πάντως σύντομα νέες εκλογές, αρκετοί αναλυτές προβλέπουν ότι η πρωθυπουργική θητεία του Γιλντιρίμ θα είναι σύντομη.
Σε κάθε περίπτωση, σχεδόν όλοι συμφωνούν ότι θα σηματοδοτήσει μία νέα εποχή στην πολιτική σκηνή της Τουρκίας.
Πιο γλαφυρά την περιγράφει ο αρθρογράφος και πρώην διευθυντής της Hürriyet, Ερτουγρούλ Οζκιόκ, χαρακτηρίζοντάς την «το πρώτο βήμα στην εγκαθίδρυση προεδρικού συστήματος στη χώρα».
