Χρειάστηκαν δέκα εβδομάδες δύσκολων διαπραγματεύσεων μεταξύ των δύο μεγαλύτερων και ιδεολογικά παραπλήσιων –αλλά παραδοσιακά εχθρικών– κομμάτων και τέσσερις ψηφοφορίες στο 158μελές Κοινοβούλιο, για να επανεκλεγεί πρωθυπουργός της Ιρλανδίας ο κεντροδεξιός Εντα Κένι, σχηματίζοντας κυβέρνηση μειοψηφίας με τη συμμετοχή ανεξάρτητων βουλευτών.
Μετά την πύρρειο νίκη και τις σοβαρές απώλειες για το κόμμα του Φίνε Γκάελ στις εκλογές του Φλεβάρη –αποτέλεσμα της τιμωρίας από τους ψηφοφόρους για τις σαρωτικές πολιτικές λιτότητας που εφάρμοσε, βγάζοντας τον «Κέλτικο Τίγρη» από το μνημόνιο το 2013, με βαρύτατο όμως κοινωνικό τίμημα– ο Κένι και ο Μάικλ Μάρτιν, επικεφαλής του αντίπαλου δέους της ιρλανδικής Κεντροδεξιάς Φιάνα Φέιλ και δεύτερου σε δύναμη κόμματος στη Βουλή, επιδόθηκαν σε ατέρμονες και ατελέσφορες διαβουλεύσεις για σχηματισμό κυβέρνησης συνεργασίας.
Η (προσωρινή;) λύση στο πολιτικό αδιέξοδο ήρθε με την πολιτική «εκεχειρία» που συνυπέγραψαν οι δύο παρατάξεις, παρά τις βαθιές ιστορικές διαφορές και την εμφύλια διαμάχη μεταξύ τους από την εποχή του πολέμου υπέρ της ανεξαρτησίας της Ιρλανδίας από τον βρετανικό ζυγό στις αρχές του 20ού αιώνα.
Με βάση τη συμφωνία, σύσσωμη η αξιωματική αντιπολίτευση (44 έδρες) απείχε από την κοινοβουλευτική ψηφοφορία επανεκλογής του Κένι, που υπερψηφίστηκε από τους 50 βουλευτές του κόμματός του και 9 ανεξάρτητους, τρεις εκ των οποίων υπουργοποιήθηκαν.
Τον «μαύρισαν» 49 βουλευτές, ανάμεσά τους οι 23 του αριστερού (και τρίτου σε έδρες) Σιν Φέιν και οι 7 των –πρώην κυβερνητικών εταίρων του– Εργατικών (που καταβαραθρώθηκαν στις κάλπες).
Το Φιάνα Φέιλ θα στηρίζει σιωπηλά μέχρι τα τέλη του 2018 την κυβέρνηση μειοψηφίας, έχοντας εξασφαλίσει σε αντάλλαγμα την ένταξη μέρους της προεκλογικής ατζέντας του στο κυβερνητικό πρόγραμμα.
Ακρογωνιαίοι λίθοι της συμφωνίας, η αναστολή των αντιλαϊκών χρεώσεων για το νερό στα νοικοκυριά –το μόνο ανάμεσα στην καταιγίδα μέτρων λιτότητας του Κένι που έβγαλε τους Ιρλανδούς στους δρόμους–, η αύξηση της κρατικής επιδότησης ενοικίου κατά 15% και η δέσμευση για ευρύτερες αυξήσεις των δημοσίων δαπανών, ύψους 6,75 δισ. ευρώ, την επόμενη πενταετία.
Πολιτικοί αναλυτές ωστόσο εκτιμούν πως η νέα κυβέρνηση δεν θα μακροημερεύσει, οδηγώντας –αργά ή γρήγορα– την Ιρλανδία σε τροχιά πρόωρων εκλογών.
