Μερική σύμπτωση απόψεων, με κάποιες σαφείς διαφορές. Αυτό είναι το αποτέλεσμα της χθεσινής συνάντησης του Ιταλού πρωθυπουργού Ματέο Ρέντσι με τη Γερμανίδα καγκελάριο Ανγκελα Μέρκελ, η οποία πραγματοποιήθηκε στο κυβερνητικό μέγαρο της Ρώμης.
Η κοινή στρατηγική αφορά την ανάγκη να τύχει υπεράσπισης η Συνθήκη του Σένγκεν, «η οποία ενώνει την Ευρώπη από τον Βόρειο Πόλο μέχρι και τη Μεσόγειο», όπως τόνισε η καγκελάριος, με κύριο στόχο «να μην πέσει η Ενωση στην παγίδα του εθνικισμού».
Σε ευθεία αναφορά της στη χώρα μας, η επικεφαλής της καγκελαρίας πρόσθεσε ότι «εννοεί να καταβάλει κάθε δυνατή προσπάθεια ώστε να μην κλείσουν να σύνορα» και πως «δεν μπορούμε να εγκαταλείψουμε την Ελλάδα και την Ιταλία».
Θέλησε, μάλιστα, να υπογραμμίσει ότι «κατέκρινε με έμφαση το κλείσιμο των συνόρων στο οποίο αποφάσισε να προχωρήσει η Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας».
Και σε όσους μπορεί να το έχουν ξεχάσει, υπενθύμισε ότι «μέσα σε ένα μήνα η Ελλάδα υποδέχτηκε εξήντα χιλιάδες πρόσφυγες», εξηγώντας ότι είναι «σαν να είχε υποδεχτεί η Γερμανία τετρακόσιες χιλιάδες πρόσφυγες μέσα στην ίδια ακριβώς χρονική περίοδο».
Στα οικονομικά, όμως, οι διαφορές παραμένουν. Το Βερολίνο δεν αποδέχεται την πρόταση της Ιταλίας να χρησιμοποιηθούν ευρωομόλογα για τη στήριξη των αφρικανικών χωρών, ώστε να επιτευχθεί, σε αντάλλαγμα, ο έλεγχος των μεταναστευτικών ρευμάτων.
«Θα συνεχίσουμε να συζητάμε το όλο θέμα, μας ενδιαφέρει να εφαρμοστεί τελικά το σχέδιο», είπε ο Ιταλός κεντροαριστερός πρωθυπουργός.
Καυτηρίασε επίσης την πρόθεση της Αυστρίας να περιορίσει αυστηρά τη διέλευση στο πέρασμα του Μπρένερ.
Από την άλλη, η Ανγκελα Μέρκελ επέμεινε στη γνωστή συνταγή των μεταρρυθμίσεων ως μόνη λύση για να αυξηθεί η ανταγωνιστικότητα και να δημιουργηθεί «ευνοϊκό περιβάλλον για τις επενδύσεις».
Παρά το ότι εξήρε την εργασιακή μεταρρύθμιση του Ρέντσι -η οποία προβλέπει την αύξηση των συμβάσεων αορίστου χρόνου, αλλά και πιο εύκολες απολύσεις- το κύριο σημείο αντιπαράθεσης των περασμένων ημερών δεν ξεπεράστηκε.
Ο Ιταλός πρωθυπουργός και πρώην δήμαρχος της Φλωρεντίας υπογράμμισε με έμφαση ότι «ο επικεφαλής της Μπούντεσμπανκ πρέπει να ασχολείται με το πώς θα λύσει τα προβλήματά του» διότι «κανένας ξένος διοικητής δεν πρέπει να λέει στην Ιταλία τι πρέπει να κάνει».
Αυτό που θα πρέπει να εξακριβωθεί τώρα είναι αν η Ιταλία θα αναλάβει, όπως πιστεύουν πολλοί αναλυτές, πιο ενεργό ρόλο στη διεκδίκηση μιας Ευρώπης της ανάπτυξης, σε συνεργασία με τη Γαλλία, την Ελλάδα και την Πορτογαλία. Και, κυρίως, πότε αυτό θα μπορέσει να φέρει ουσιαστικά αποτελέσματα.
-320x213.jpg)
