Φράχτες στα σύνορα, λουκέτα στην Ιστορία

Η είδηση για το κλείσιμο των αρχείων του Γκιόργκι Λούκατς, που στεγάζονται στην οικία του Ούγγρου μαρξιστή και κομμουνιστή φιλοσόφου στη Βουδαπέστη, πέρασε σχεδόν απαρατήρητη από τη διεθνή ειδησεογραφία.

Από τις 8 Μαρτίου που ξεκίνησε να διακινείται, αρχικά μέσω e-mail, η ηλεκτρονική πλατφόρμα συλλογής υπογραφών ενάντια στην απόφαση της Ουγγρικής Ακαδημίας Επιστημών να κλείσει οριστικά τα αρχεία Λούκατς, ελάχιστες έως ανύπαρκτες ήταν οι αναφορές στα μεγάλα ΜΜΕ.

Τα λιγοστά δημοσιεύματα προέρχονταν αποκλειστικά από εναλλακτικά και αριστερά ηλεκτρονικά φόρουμ και ιστοσελίδες.

Αρχικά η σιωπή ήταν τόσο εκκωφαντική που αναρωτιόμασταν μήπως πρόκειται για… τρολιά, καθώς, πέρα από την αναδημοσίευση του κειμένου συλλογής υπογραφών, μάταια αναζητούσαμε κάποια επιβεβαίωση ή διάψευση της είδησης από πιο επίσημα χείλη.

Το κλείσιμο των αρχείων Λούκατς επιβεβαιώνει η ουγγρική oικονομική εφημερίδα HVG, αναφέροντας το διεθνές κύμα διαμαρτυριών.

Στο δημοσίευμα διευκρινίζεται ότι από το 2012 είχε αποφασιστεί η αναστολή του ερευνητικού έργου του αρχείου, που λειτουργούσε πλέον μόνο ως βιβλιοθήκη.

Σύμφωνα με τη νέα απόφαση, θα μπει ενοικιαστήριο στο διαμέρισμα όπου έζησε ο Λούκατς από το 1945 ώς τον θάνατό του το 1971 (εκτός από το σύντομο χρονικό διάστημα που εξορίστηκε στη Ρουμανία μετά την αποτυχημένη εξέγερση του Ιμρε Νάγκι το ‘56).

Το πλούσιο αρχείο και η βιβλιοθήκη θα σφραγιστούν και θα μεταφερθούν, άγνωστο πού ακριβώς.

Το κλείσιμο των αρχείων Λούκατς και το ξαναγράψιμο της Ιστορίας δεν είναι κεραυνός εν αιθρία, αλλά συμβαδίζει με τις ακροδεξιές πολιτικές της ουγγρικής κυβέρνησης του εθνικιστή Βίκτορ Ορμπαν.

Το αντιδραστικό δόγμα της Ευρώπης-φρούριο δεν περιορίζεται να ορθώνει φράχτες στα σύνορα, αλλά θέλει να περιφράξει και την ίδια την ιστορική μνήμη.

Πάνω από 5.100 πολίτες, διανοούμενοι, ακαδημαϊκοί από όλο τον κόσμο, μεταξύ τους πολλές εκατοντάδες από την Ελλάδα, έχουν υπογράψει ενάντια στο κλείσιμο των αρχείων Λούκατς, καλώντας τις αρμόδιες αρχές να αναθεωρήσουν την απόφαση που «προκάλεσε στη διεθνή ακαδημαϊκή και καλλιτεχνική κοινότητα έκπληξη και θλίψη».