«Κοροϊδεύαμε τον μπαμπά πως δεν μοιάζει στους γονείς του»: Μια συγκλονιστική ιστορία

Μια συγκλονιστική ιστορία φέρνει στη δημοσιότητα το BBC περιγράφοντας πως ένα οικογενειακό αστείο κατέληξε να αποκαλύψει ένα απίστευτο λάθος που συνέβη σε βρετανικό μαιευτήριο πίσω στο μακρινό 1946. 

Το βρετανικό μέσο διηγείται την ιστορία του πατέρα του Μάθιου (το όνομα συνιστά ψευδώνυμο καθώς ο άνθρωπος που εκμυστηρεύτηκε την ιστορία ήθελε να αποκρύψει τα πραγματικά του στοιχεία), ο οποίος συνεχώς λάμβανε χιουμοριστικά σχόλια από την οικογένειά του για το πόσο δεν μοιάζει με τους γονείς του, λόγω των διαφορετικών χαρακτηριστικών τους (ο πατέρας του Μάθιου είχε μαύρα μάτια και μαύρα μαλλιά, ενώ οι γονείς του γαλανά μάτια και ξανθά μαλλιά).

Ο πατέρα τους Μάθιου, όπως αποδείχθηκε εκ των υστέρων, κατέληξε στα χέρια λάθος γονέων μετά τη γέννησή του μετά από λάθος των νοσηλευτών, οι οποίοι κατά πάσα πιθανότητα μπέρδεψαν τα νεογέννητα, με αποτέλεσμα ο πατέρα του Μάθιου να μην μεγαλώσει με τους βιολογικούς του γονείς (άρα υπάρχει ανάλογο μπέρδεμα και σε ακόμη μια οικογένεια).

Παρόλα αυτά, ο πατέρα του Μάθιου απεβίωσε ένα χρόνο νωρίτερα, χωρίς να μάθει ποτέ τελικά αν το αστείο είχε βάση ή όχι.

Ο Μάθιου απευθύνθηκε στο BBC μετά την αποκάλυψη του μέσου ενός παρόμοιου περιστατικού, που είχε ως αποτέλεσμα ένα ταμείο του Εθνικού Συστήματος Υγείας της Βρετανίας (NHS) να αποζημιώσει το εν λόγω θύμα για το μπέρδεμα.

Όπως αναφέρει το βρετανικό μέσο, πλέον γνωρίζει με ακρίβεια ότι έχουν συμβεί πέντε τουλάχιστον τέτοια μπερδέματα στα μαιευτήρια από τη δεκαετία του 1940 μέχρι το 1960.

Νομικοί ανέφεραν στο BBC πως αναμένεται να έρθουν στην επιφάνεια ακόμη περισσότερα τέτοια περιστατικά καθώς το τεστ DNA χρησιμοποιείται από ευρύτερα κοινωνικά και οικονομικά στρώματα λόγω του όλο και μειουμένου κόστους του.

Το αστείο δεν ήταν και τόσο αστείο

Κατά τη διάρκεια της πανδημίας, ο Μάθιου είχε αρκετό χρόνο για να ικανοποιήσει την περιέργειά του και για αυτό αποφάσισε να στείλει για εξέταση δείγμα του σάλιου του.

Η βρετανική εταιρεία γενεαλογίας καταχώρισε το προφίλ του στη μεγάλη διαδικτυακή βάση δεδομένων της, επιτρέποντάς του να δει άλλους ανθρώπους με DNA παρόμοιο με το δικό του.

«Τα μισά ονόματα δεν τα είχα ξανακούσει», λέει. «Σκέφτηκα: “Αυτό είναι περίεργο” και τηλεφώνησα στη σύζυγό μου για να της πω πως ίσως τελικά να ήταν αλήθεια το παλιό οικογενειακό αστείο.»

Ο Μάθιου ζήτησε από τον πατέρα του να στείλει και εκείνος δείγμα DNA, το οποίο επιβεβαίωσε τις υποψίες του καθώς υπήρξε όλο και μεγαλύτερη συγγένεια με την ίδια «μυστηριώδη» ομάδα ανθρώπων.

Άρχισε να ανταλλάσσει μηνύματα με δύο γυναίκες, τις οποίες η βάση δεδομένων τις αξιολογούσε ως ξαδέλφες του πατέρα του. Όλοι ήταν μπερδεμένοι για το πώς μπορεί να συνδέονται μεταξύ τους.

Συνεργαζόμενοι, εντόπισαν τελικά αρχεία γέννησης από το 1946, λίγους μήνες μετά το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου.

Τα έγγραφα έδειχναν ότι μία ημέρα μετά τη φαινομενική γέννηση του πατέρα του, ένα ακόμη αγοράκι είχε δηλωθεί στο ίδιο νοσοκομείο στην ανατολική πλευρά του Λονδίνου.

Το αγόρι εκείνο είχε το ίδιο, σχετικά ασυνήθιστο, επίθετο που εμφανιζόταν στον μυστηριώδη κλάδο του οικογενειακού δέντρου, σύνδεση που επιβεβαιώθηκε αργότερα με πιστοποιητικά γέννησης που απέκτησε ο Μάθιου.

Ήταν η στιγμή που όλα ξεκαθάρισαν.

«Κατάλαβα αμέσως τι πρέπει να συνέβη», λέει. «Η μόνη λογική εξήγηση ήταν ότι τα δύο μωρά μπερδεύτηκαν στο νοσοκομείο.»

Ο Μάθιου και οι δύο γυναίκες κατάφεραν να κατασκευάσουν ένα εντελώς νέο οικογενειακό δέντρο βασισμένο στους βιολογικούς τους συγγενείς.

«Λατρεύω τους γρίφους και μου αρέσει να κατανοώ το παρελθόν», λέει. «Είμαι αρκετά εμμονικός, οπότε μπήκα στη διαδικασία να προσπαθήσω να ανασκευάσω την πραγματικότητα.»

Πώς γεννιούνταν τα παιδιά στον απόηχο των Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου

Πριν τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, τα περισσότερα μωρά στο Ηνωμένο Βασίλειο γεννιόντουσαν στο σπίτι ή σε μαιευτήρια, με παρουσία μαίας και οικογενειακού γιατρού.

Αυτό άρχισε να αλλάζει καθώς η χώρα προετοιμαζόταν για την ίδρυση του δημόσιου συστήματος υγείας (NHS) το 1948, και σταδιακά όλο και περισσότερα μωρά γεννιόντουσαν σε νοσοκομεία, όπου συχνά μεταφέρονταν για φροντίδα σε βρεφονηπιακούς θαλάμους.

«Το μωρό το έπαιρναν μακριά από τη μητέρα ανάμεσα στα γεύματα, ώστε εκείνη να ξεκουραστεί, ενώ το φρόντιζε μαία ή βοηθός», λέει η Terri Coates, συνταξιούχος λέκτορας μαιευτικής και πρώην σύμβουλος της σειράς Call the Midwife του BBC.

«Μπορεί να ακούγεται πατερναλιστικό, αλλά οι μαίες πίστευαν πως φρόντιζαν εξαιρετικά τις μητέρες και τα μωρά.»

Ήταν συνηθισμένο οι μητέρες να παραμένουν στο νοσοκομείο για 5 με 7 ημέρες, πολύ περισσότερο από ό, τι σήμερα.

Για την ταυτοποίηση των νεογέννητων, στο τέλος της κούνιας τους έδεναν μια κάρτα με το όνομα του μωρού, της μητέρας, την ημερομηνία και ώρα γέννησης, και το βάρος του μωρού.

«Όταν οι κούνιες αντί για τα μωρά είχαν τις ταμπέλες, μπορούσαν εύκολα να γίνουν λάθη», λέει η Coates.

«Αν υπήρχαν δύο ή περισσότεροι εργαζόμενοι στον βρεφονηπιακό σταθμό, μπορούσε εύκολα ένα μωρό να μπει σε λάθος κούνια.»

Μέχρι το 1956, οι γεννήσεις σε νοσοκομεία είχαν γίνει συχνότερες και τα εγχειρίδια μαιευτικής συνιστούσαν να δένεται στον καρπό του μωρού «ετικέτα με το όνομά του» ή κορδόνι με γράμματα από πορσελάνη.

Μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του 1960, ήταν πια σπάνιο τα νεογέννητα να φεύγουν από την αίθουσα τοκετού χωρίς ατομική ταυτότητα.

Ποτέ δεν έμαθε την αλήθεια

Ο πατέρας του Μάθιου, ασφαλιστής από τα προάστια, ήταν φανατικός ποδηλάτης που παρακολουθούσε τοπικές διοργανώσεις.

Ζούσε μόνος του στη συνταξιοδότηση του και τα τελευταία χρόνια η υγεία του είχε επιδεινωθεί.

Ο Μάθιου σκέφτηκε σοβαρά αν έπρεπε να του πει την αλήθεια για την καταγωγή του. Τελικά αποφάσισε να μην το κάνει.

«Απλώς ένιωσα ότι ο πατέρας μου δεν το χρειαζόταν αυτό. Έζησε 78 χρόνια στην άγνοια, και δεν μου φάνηκε σωστό να του το πω.»

Ο πατέρας του πέθανε πέρσι, χωρίς ποτέ να μάθει ότι γιόρταζε τα γενέθλιά του μια μέρα νωρίτερα για τα 80 χρόνια.

Από τότε, ο Μάθιου ταξίδεψε στη δυτική Αγγλία για να συναντήσει την ξαδέρφη του πατέρα του, έτσι όπως προέκυψε εκ των υστέρων, και την κόρη της. Πέρασαν καλά, λέει, μοιράστηκαν παλιές φωτογραφίες και «συμπλήρωσαν κενά της οικογενειακής ιστορίας».

Ωστόσο, ο Μάθιου έχει αποφασίσει να μην επικοινωνήσει με τον άντρα με τον οποίο πιστεύει ότι ο πατέρας του μπερδεύτηκε ως μωρό, ούτε με τα παιδιά του, κυρίως επειδή δεν έχουν κάνει οι ίδιοι τεστ DNA.

«Όταν στέλνεις το σάλιο σου για τεστ, υπάρχει μια σιωπηρή αποδοχή ότι μπορεί να βρεις πράγματα που δεν περίμενες. Δεν νιώθω ότι είναι σωστό να παρέμβω στη ζωή κάποιου που δεν το έχει επιλέξει αυτό.»