Δεξιές αποστασίες, αριστερές συνεργασίες

Σκηνές απείρου κάλλους εξελίχθηκαν χθες στον χώρο της γαλλικής Δεξιάς όπου αν μη τι άλλο η απόφαση του Εμανουέλ Μακρόν να διαλύσει την Εθνοσυνέλευση και να προκηρύξει πρόωρες βουλευτικές εκλογές δημιούργησε διασπάσεις, αποστασίες, ενίοτε δε και οικογενειακές τραγωδίες, όπως για παράδειγμα στην περίπτωση της Μαριόν Μαρεσάλ, ανιψιάς της Μαρίν Λεπέν, αλλά και αντιπροέδρου του κόμματός του, Ερίκ Ζεμούρ, η οποία αφού προσπάθησε διακαώς να οδηγήσει σε συνεργασία τα δυο ακροδεξιά κόμματα, «έφαγε πόρτα» από την ίδια της τη θεία, που δήλωσε πως δεν ενδιαφέρεται. Αυτός που ωστόσο δήλωσε πως ενδιαφέρεται να συνεργαστεί με τη γαλλική Ακροδεξιά, αποσπώντας τα συγχαρητήρια της Μαρίν Λεπέν «για το κουράγιο του», ήταν ο πρόεδρος των Ρεπουμπλικάνων Eρίκ Κιοτί. Μόνο που το δήλωσε χωρίς να ρωτήσει κανέναν από το κόμμα του με αποτέλεσμα να ακολουθήσει ένας ορυμαγδός επικριτικών δηλώσεων από το σύνολο σχεδόν των στελεχών του άλλοτε κραταιού αυτού κόμματος οι ρίζες του οποίου ανάγονται στον στρατηγό Ντε Γκολ. Του ζητήθηκε φυσικά να παραιτηθεί, αλλά αρνήθηκε λέγοντας πως εκπροσωπεί τη βάση του κόμματος και όχι τα στελέχη. Ο επικεφαλής των ουκ ολίγων γερουσιαστών του κόμματος Μπρουνό Ρεταγιό χαρακτήρισε τη συμπεριφορά του προέδρου Κιοτί «ατιμωτική», ενώ η πρώην υποψήφια του κόμματος στις προεδρικές εκλογές Βαλερί Πεκρές είπε πως «πούλησε την ψυχή του αντί πινακίου φακής».

Από την άλλη πλευρά, στην Αριστερά, οι πάντες μιλάνε για «Λαϊκό Μέτωπο». Οπως και στον Μεσοπόλεμο, τα πάσης φύσεως αριστερά κόμματα εμφανίζονται έτοιμα να ενωθούν για να αποκρούσουν την έφοδο της Ακροδεξιάς προς την κατάληψη της εξουσίας, αφήνοντας στην άκρη -προς το παρόν τουλάχιστον- τις όχι ασήμαντες διαφορές τους. Οπως και στον Μεσοπόλεμο, συνδικάτα, καλλιτέχνες, διανοούμενοι, οργανώσεις νεολαίας κ.ά. πιστεύουν πως στη Γαλλία, σε αντίθεση με τις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες, η Ακροδεξιά θα ηττηθεί. Τα αριστερά κόμματα δεν φαίνονται ωστόσο να είναι τώρα σε θέση να ξεκαθαρίσουν ποιον θα προτείνουν για πρωθυπουργό αν στις 7 Ιουλίου κερδίσουν την κοινοβουλευτική πλειοψηφία. Αφήνουν όμως να εννοηθεί ότι δεν θα είναι κανένας από τους νυν αρχηγούς τους, ούτε άλλωστε και ο Ζαν-Λικ Μελανσόν. Ο Ραφαέλ Γκλιξμάν, επικεφαλής του ευρωψηφοδελτίου των Σοσιαλιστών, οι οποίοι βγήκαν ιδιαίτερα ενισχυμένοι από τις ευρωεκλογές, άφησε να εννοηθεί ότι ίσως είναι ένα πρόσωπο από την κοινωνία των πολιτών. Ο ίδιος πάντως εμφανίζεται να έχει τις περισσότερες αμφιβολίες ως προς τη χρησιμότητα της συνεργασίας όλων των κομμάτων της Αριστεράς, τονίζοντας τις προσωπικές επιθέσεις που δέχθηκε από στελέχη της Ανυπότακτης Γαλλίας κατά την προηγούμενη προεκλογική περίοδο, αλλά και προβάλλοντας τις διαφορές απόψεων που υπάρχουν μεταξύ των αριστερών κομμάτων σε σημαντικά θέματα όπως το Ουκρανικό, η Ε.Ε., η κρίση στη Μέση Ανατολή κ.α. Οσο για τον ηγέτη της «Ανυπότακτης Γαλλίας» Ζαν-Λικ Μελανσόν, που εμφανώς αποφεύγει τον τελευταίο καιρό τα φώτα της δημοσιότητας, φρόντισε να δηλώσει χθες ότι πρέπει να πάψει να υπάρχει «βεντέτα» στον χώρο της Αριστεράς.