«Τζέρεμι Κόρμπιν, καλώς όρισες στη μάχη της Ευρώπης κατά της λιτότητας». Με αυτόν τον τίτλο, ο επικεφαλής του ισπανικού Podemos, Πάμπλο Ιγκλέσιας, σε άρθρο του στον Guardian χαιρετίζει τη νίκη του πιο αριστερού ηγέτη που εξέλεξε το Εργατικό Κόμμα τα τελευταία 40 χρόνια.
Παρά την άβυσσο που φαινομενικά χωρίζει ένα κόμμα υπεραιωνόβιο που ιδρύθηκε από τα βρετανικά συνδικάτα κι ένα κίνημα που αναδύθηκε πριν από ενάμιση χρόνο από τους αγανακτισμένους στην Ισπανία, ο Ιγκλέσιας διευκρινίζει πως υπάρχει ένα κοινό στοιχείο που τα ενώνει και το οποίο εξηγεί τις εξελίξεις που συντελούνται και την ενίσχυση μιας εναλλακτικής αριστερόστροφης πρότασης: «Η αποτυχία του σοσιαλ-φιλελεύθερου “τρίτου δρόμου”».
Ο ηγέτης του Podemos θυμίζει πως όταν η κρίση (προϊόν των νεοφιλελεύθερων πολιτικών) έπληξε την Ισπανία, το τότε κυβερνών σοσιαλιστικό κόμμα PSOE απέτυχε να προσφέρει κάποια εναλλακτική.
«Οχι μόνο δεν αντέδρασαν ως σοσιαλιστές, αλλά ούτε καν τόλμησαν να απορρίψουν τις πολιτικές της λιτότητας και των περικοπών προτείνοντας έστω ένα ελάχιστο νεοκεϊνσιανό πρόγραμμα διάσωσης των πολιτών. Ο πρωθυπουργός Χοσέ Λουίς Θαπατέρο απλώς υποτάχθηκε στην κρίση, υιοθετώντας τα ίδια μέτρα που θα υιοθετούσε μια συντηρητική κυβέρνηση…. Αυτό συνέβαλε στην ταύτιση των δύο μεγάλων ισπανικών κομμάτων ως πολιτικών ελίτ που εκπροσωπούν τα προνόμια της κάστας τους… Για πολλούς πολίτες το Σοσιαλιστικό Κόμμα είχε μετατραπεί σε κάτι σχεδόν ίδιο με το Λαϊκό».
Οπως επισημαίνει ο Ιγκλέσιας, η ιστορία δεν είναι πολύ διαφορετική στο Ηνωμένο Βασίλειο, όπου η επέλαση του νεοφιλελευθερισμού σήμανε την ήττα του Εργατικού Κόμματος και της βρετανικής εργατικής τάξης.
«Αυτό που περισσότερο με προσβάλλει είναι η εφαρμογή του ‘‘τρίτου δρόμου’’ του Τόνι Μπλερ (μεταμορφωμένος στον καλύτερο κληρονόμο της Θάτσερ), μετασχηματίζοντας τη σοσιαλδημοκρατία σε ένα είδος σοσιαλ-φιλελευθερισμού που θα γινόταν αναφορά για όλα τα ευρωπαϊκά σοσιαλιστικά κόμματα».
Η πορεία που ακολούθησαν οι εκφραστές της σοσιαλδημοκρατίας στις δύο χώρες είναι παράλληλες, επισημαίνει ο 37χρονος καθηγητής, τονίζοντας πως το Podemos είναι η καλύτερη έκφραση της κρίσης ταυτότητας του PSOE, όπως και στο Ηνωμένο Βασίλειο ο Κόρμπιν είναι η καλύτερη έκφραση της κρίσης ταυτότητας του Εργατικού Κόμματος.
«Επιτέλους θα έχουμε έναν σύμμαχο στο Ηνωμένο Βασίλειο με τον οποίο μοιραζόμαστε τη διάγνωση (του προβλήματος) και ένα σχέδιο προάσπισης των κοινωνικών δικαιωμάτων… Κάθε φορά είναι και περισσότεροι οι σοσιαλιστές που έρχονται μαζί μας για να προασπιστούμε τη δημοκρατία, να αγωνιστούμε κατά της λιτότητας και της ανισότητας. Το μόνο που μπορούμε να τους πούμε είναι: Καλώς ήλθατε, σύντροφοι, ας προχωρήσουμε μαζί».
Προειδοποιώντας ότι το σύστημα θα απαντήσει λυσσαλέα και με κάθε μέσο απέναντι σε αυτές τις αλλαγές που αρχίζουν σιγά αλλά σταθερά να συντελούνται, καταλήγει με αισιοδοξία:
«Η εκστρατεία κατά του Κόρμπιν έχει ήδη αρχίσει. Ακούμε τις ίδιες προσβολές που έχουν διατυπωθεί κατά της ελληνικής κυβέρνησης και εναντίον του Podemos. Και την ίδια συγκατάβαση όσων ισχυρίζονται πως ρόλος του είναι απλώς να προσελκύσει την προσοχή, αλλά πως ποτέ δεν θα μπορέσει να κυβερνήσει. Κι όμως, κάθε μέρα είμαστε περισσότεροι και πιο δυνατοί στην Ευρώπη. Καλωσόρισες, Τζέρεμι».
