Η Λεπέν δεν χαίρεται!

Η ευρωπαϊκή Ακροδεξιά από χθες χαίρεται και χαμογελά για τη νίκη της Τζόρτζια Μελόνι στην Ιταλία. Ολη; Οχι όλη. Στη Γαλλία η Μαρίν Λεπέν μπορεί για τους τύπους να χαιρέτισε τη νίκη αυτής που ώς το 2015 θεωρούσε φίλη της και «στο ίδιο κύμα ενιαίας σκέψης», πλην όμως δεν είναι μυστικό πως έκτοτε οι σχέσεις των δύο γυναικών είναι στο μηδέν.

Κατά την άποψη του Βιντσέντζο Σόφο, ευρωβουλευτή του κόμματος της Μελόνι αλλά και συζύγου της ανιψιάς της Λεπέν, Μαριόν (η οποία ως γνωστόν δεν ψήφισε τη θεία της στις τελευταίες προεδρικές εκλογές), Μελόνι και Λεπέν έχουν μία βασική διαφορά: «Η πρώτη είναι κυρίως δεξιά, ενώ η δεύτερη είναι κυρίως λαϊκίστρια».

Και ίσως ο Σόφο δεν έχει απολύτως άδικο. Η Μελόνι μπορεί όταν ήταν 18 χρόνων να ανέφερε σε γαλλικά κανάλια πως της άρεσε ο Μουσολίνι, σήμερα ωστόσο υποστηρίζει πως της άρεσε και ο Αντρεότι. Δηλώνει «χριστιανή μητέρα», πιστή στο ΝΑΤΟ και πως έχει μίσος για τη ρωσική αρκούδα του Πούτιν. Ο,τι δηλαδή δεν είναι η Λεπέν. Συν τοις άλλοις στον δεύτερο γύρο των γαλλικών προεδρικών εκλογών η Μελόνι κράτησε ίσες αποστάσεις από Μακρόν και Λεπέν. Είπε πως «κανένας από του δύο υποψήφιους δεν ανήκει στο στρατοπέδων των συντηρητικών που εγώ ανήκω».

Από την άλλη η Λεπέν δεν κρύβει πως ο άνθρωπός της στην Ιταλία είναι ο Ματέο Σαλβίνι με το κόμμα του οποίου συνεργάζεται, άλλωστε στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. «Οι δεσμοί μας με τη Λέγκα του Βορρά είναι ιστορικοί» έχει ξεκαθαρίσει η Λεπέν. Οσο ιστορικοί μπορούν φυσικά να είναι οι δεσμοί ανάμεσα σε εθνικιστές οι οποίοι ως γνωστόν μισούν όλους τους άλλους, αλλά περισσότερο από όλα μισούνται μεταξύ τους.

Ακόμα και στην περίπτωση της Γαλλίας και της Ιταλίας, δύο χωρών που ίδρυσαν την ενωμένη Ευρώπη αλλά και που για «ιστορικούς λόγους» δεν έχουν ακόμη καταφέρουν να συμφωνήσουν σε ποιο ακριβώς σημείο των Αλπεων βρίσκονται τα σύνορά τους.