Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Στην Ιταλία η κυβέρνηση του Μάριο Ντράγκι ετοιμάζεται να αντιμετωπίσει μεγάλες πολιτικές φουρτούνες. Οι δημοτικές εκλογές της περασμένης Κυριακής επιβεβαίωσαν προβλήματα που πολλοί αναλυτές είχαν ήδη διακρίνει και διέψευσαν όσους θεωρούσαν ότι μέχρι τουλάχιστον το τέλος του χρόνου ο Ιταλός τεχνοκράτης πρωθυπουργός δεν θα έπρεπε να αντιμετωπίσει νέα σημαντικά εμπόδια.

Αιτία των νέων αυτών «αναταράξεων» είναι οι εκλογικές επιδόσεις της Λέγκας και των Πέντε Αστέρων. Ως γνωστόν, συμμετέχουν στην κυβέρνηση ευρύτατης συνεργασίας και βρέθηκαν αντιμέτωπα με ένα άκρως απογοητευτικό αποτέλεσμα στις τοπικές αυτές εκλογές.

Τα Πέντε Αστέρια, ως μέσο όρο, δεν ξεπέρασαν το 4% των ψήφων. Ποσοστό που μοιάζει αδύνατον να ανήκει στην ίδια πολιτική δύναμη η οποία το 2018 κέρδισε το 32,7% των προτιμήσεων των Ιταλών πολιτών στις τότε βουλευτικές εκλογές.

Είναι αλήθεια ότι οι «πεντάστεροι» δεν είχαν ποτέ εξαιρετικά ποσοστά σε δημοτικό επίπεδο, αλλά και ούτε είχαν ποτέ κινδυνεύσει να εξαφανιστούν. Η δε Λέγκα του Ματέο Σαλβίνι είναι πλέον δεύτερη δύναμη στο στρατόπεδο της Κεντροδεξιάς, με την πρωτιά να ανήκει σταθερά στα ακροδεξιά Αδέλφια της Ιταλίας και στην πρόεδρό τους Τζόρτζια Μελόνι.

Ελέγχοντας το μόνο μεγάλο κόμμα το οποίο δεν μετέχει στην κυβέρνηση, η Μελόνι κατάφερε να ερμηνεύσει με πιο εξτρεμιστικό τρόπο το αντιευρωπαϊκό και αντιμεταναστευτικό αίσθημα που στο παρελθόν έκανε να ξεχωρίζει -λόγω επιθετικότητας- τη Λέγκα του Σαλβίνι.

Δεδομένων των εξελίξεων αυτών, οι υπόγειες και εμφανείς συγκρούσεις άρχισαν να πολλαπλασιάζονται. Στα Πέντε Αστέρια έσπευσε να τοποθετηθεί ο υπουργός Εξωτερικών και πρώην επικεφαλής του κινήματος, Λουίτζι ντι Μάιο.

Υπογράμμισε τη μεγάλη αποτυχία της τελευταίας αναμέτρησης και έκανε λόγο για ανάγκη μεγαλύτερης εσωτερικής δημοκρατίας. O δε Τζουζέπε Κόντε, σημερινός πρόεδρος του κινήματος που ίδρυσε ο Μπέπε Γκρίλο, απάντησε ότι δεν παίρνει μαθήματα από κανέναν και προειδοποίησε τον Ντι Μάιο ότι πρέπει να αρχίσει ουσιαστικά να ψάχνει καινούργια δουλειά. Διότι κανονικά το καταστατικό των «πεντάστερων» προβλέπει ότι στους βουλευτές και γερουσιαστές του δεν επιτρέπεται να επανεκλέγονται για πάνω από μία φορά, θέτοντας ως ανώτατο όριο, δηλαδή, δύο νομοθετικές περιόδους.

Ο Ντι Μάιο είναι έτοιμος να τις εξαντλήσει και αν δεν υπάρξει μια θεαματική αλλαγή, θα πρέπει να θέσει υποψηφιότητα με άλλο κόμμα ή να αλλάξει, όντως, επάγγελμα. Λόγω αυτής της κόντρας μάλιστα ο Ντι Μάιο κινδυνεύει να βρεθεί άμεσα εκτός των κινήματος. Και όχι μόνο: τώρα ο Κόντε αμφισβητεί τη γραμμή της κυβέρνησης στο Ουκρανικό και ζητά να σταματήσει άμεσα η αποστολή όπλων στον Ζελένσκι.

Ο Ντράγκι, όμως, έχει διαφορετική άποψη και αύριο Τρίτη προμηνύεται μεγάλη μάχη στο Κοινοβούλιο. Οσο για τη Λέγκα, ο Ματέο Σαλβίνι δέχεται πυρά τόσο από τον ισχυρό περιφερειάρχη του Βένετο, Λούκα Τζάια, όσο και από τον υπουργό Οικονομικής Ανάπτυξης Τζανκάρλο Τζορτζέτι. Ανήκουν και οι δύο στη μετριοπαθέστερη πτέρυγα της Λέγκας και ζητούν να εγκαταλειφθούν οριστικά οι παλιές κορόνες προς κατάκτηση του κεντρώου χώρου.

Προς το παρόν, ο Σαλβίνι ελπίζει να καταφέρει να περιορίσει τις αμφισβητήσεις προτείνοντας μια ενωτική διαχείριση του κόμματος μέχρι τις βουλευτικές εκλογές. Παράλληλα, επιμένει στην ανάγκη δημιουργίας μιας δύναμης η οποία να αντικαταστήσει και να διευρύνει το σημερινό Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα, με επανίδρυση και ένταξη νέων κομμάτων «από τον φιλελεύθερο και συντηρητικό χώρο».

Πέρα από όλες αυτές τις κινήσεις τακτικής, όμως, σύμφωνα με πολλούς παρατηρητές, μέχρι τον Σεπτέμβριο θα πρέπει να εξακριβώσουμε αν τόσο η Λέγκα όσο και τα Πέντε Αστέρια θελήσουν να πραγματοποιήσουν μια πιο εντυπωσιακή στροφή, προς αναζήτηση των χαμένων ψήφων τους.

Αν θα βγουν, δηλαδή, από την κυβέρνηση, βροντοφωνάζοντας ότι οι διαφορές τους με τον Ντράγκι είναι σαφώς περισσότερες από τα κοινά σημεία συμπόρευσης. Αν το πράξουν και οι δύο, η κυβέρνηση πρόκειται υποχρεωτικά να πέσει. Αν εγκαταλείψει την κυβερνητική συμμαχία μόνο η Λέγκα, τότε τα Πέντε Αστέρια θα πρέπει να καταβάλουν ακόμη μεγαλύτερη προσπάθεια διαφοροποίησης της ταυτότητάς τους για να μην τους «καταβροχθίσει» η Κεντροαριστερά. Πρώην αντισυστημικές δυνάμεις ψάχνουν μια θέση στον πολιτικό χάρτη της Ιταλίας.