«Κόλαση η πατρίδα σου… Τι θα έλεγες στον Πούτιν αν τον είχες μπροστά σου;», αρχικά πυροδοτήσαμε τη συνάντηση με τη Ναταλία Ντίκα… Χαμογέλασε πικρά πριν, θαρρείς βρισκόμενη σε δίνη εντός της, αλλάξει το ύφος, τον τόνο της διατύπωσης και δώσει, ναι μεν με έμφαση στη φωνή της, λυρική όσο και αποστομωτική απάντηση: «Θα του έλεγα αυτό που έγραψε ένας αληθινά μεγάλος συμπατριώτης του Ρώσος, ο Ντοστογιέφσκι: Κόλαση είναι να μην μπορείς ν’ αγαπάς!»
Η 45χρονη Ουκρανή συνομιλήτρια, κόρη στρατιωτικού της αεροπορίας στα χρόνια της Σοβιετικής Ενωσης, κατοικεί-εργάζεται μόνιμα στην Αθήνα τα τελευταία 18 χρόνια. Κατάγεται από το Λβιβ, πόλη στα σύνορα με την Πολωνία, και έχει σπουδάσει νοσοκόμα.
● Τι μαθαίνεις από τους συγγενείς σου;
Μιλώ συχνά μαζί τους, τους ρωτώ αλλά κι εκείνοι ρωτούν… Θέλουν να μάθουν τι λέει ο κόσμος στην Ελλάδα, τι μαθαίνω πως λέει ο κόσμος σε κάθε σημείο της Γης για τον πόλεμο. «Στόχοι σε όλη την Ουκρανία δεν είναι κυρίως στρατιωτικές θέσεις, όπως σε κάθε πόλεμο, αλλά ο απλός κόσμος! Αν δεν υπάρξει βοήθεια προς την Ουκρανία η γη μας θα ποτιστεί με αίμα αθώων, αυτό το μαθαίνει ο κόσμος ώστε να καταλάβει τι κάνει ο Πούτιν;», ρωτούν… Η νύφη μου με το παιδί της έφυγε από τη Μαριούπολη, πήγε για να σωθεί σε συγγενείς, στην πόλη μου Λβιβ, όπου ο κίνδυνος δεν είναι μεγάλος… Και ο ανιψιός μου πολεμά….
● Υπάρχει ικανοποίηση με την ενίσχυσή σας από το εξωτερικό;
Βεβαίως όλοι, οι δικοί μου άνθρωποι στο Λβιβ, εγώ που είμαι στην Ελλάδα, όλοι μας ευχαριστούμε για τη βοήθεια κάθε απλού ανθρώπου που φτάνει ή θα φτάσει μελλοντικά στην Ουκρανία απ’ όλο τον κόσμο… Αυτά για την ανθρώπινη βοήθεια. Μαθαίνω, όμως, πως λένε ότι σε άλλους πολέμους οι Αμερικανοί πήγαιναν πιο γρήγορα να βοηθήσουν, έτσι λένε όσοι έχουν μείνει στην πατρίδα, επειδή την τελευταία εβδομάδα πολλοί Ουκρανοί έχουν φύγει για το εξωτερικό, αλλά το ίδιο λένε και όσοι έμειναν στην Ουκρανία… Ενώ μέχρι στιγμής οι Αμερικανοί, αν και καταδικάζουν τον Πούτιν, μόνο βλέπουν τον πόλεμο!.
● Η πόλη σας, το Λβιβ, ήταν γνωστή στο παρελθόν ως πόλη-αντιρωσικό κομμάτι της Ουκρανίας…
Δεν καταλαβαίνω αυτό το «αντί» που λέτε και όλοι έλεγαν πάντα για την πόλη μου… Ναι, στο Λβιβ, από την εποχή της Σοβιετικής Ενωσης επειδή είμαστε περιοχή με παράδοση και συνήθειες που μαθαίνουμε στα παιδιά μας, επιμέναμε να μιλάμε μόνο ουκρανικά από σεβασμό στη γη μας. Δεν είναι λογικό; Κάναμε πάντα αυτό που κάνει όποιος αγαπά τον τόπο του, χωρίς να πειράζουμε τους άλλους….
Μου λένε απ’ την πατρίδα ότι στόχοι των Ρώσων είναι κυρίως νοσοκομεία, απλός κόσμος και όχι πολιτικοί-στρατιωτικοί στόχοι
● Φταίει μόνο ο Πούτιν;
Σας το είπα πριν και το δείχνει ο τρόπος που χτυπούν οι Ρώσοι, ο στόχος του είναι ο απλός κόσμος, βομβαρδίζονται εννιά μέρες τώρα τα νοσοκομεία μας, ο Πούτιν θέλει να πάψει να υπάρχει η Ουκρανία όπως την ξέραμε… Οταν έγινε πρόεδρος ο Πούτιν όλοι σε Ρωσία, Ουκρανία ξέραμε πως μαζί του είχε τους πράκτορες της Κα Γκε Μπε (KGB), της σκληρής ομάδας που την αποτελούσαν άνθρωποι άψυχοι, ρομπότ! Ενας πολιτικός όταν παίρνει την εξουσία και έχει πίσω του την KGB θέλει να είναι σκληρός… Τώρα με την πατρίδα μου, πριν με την Κριμαία, το Λουγκάνσκ, το Ντόνετσκ. Aκουσα την Κυριακή από τους συγγενείς μου πως οι Ουκρανοί ζητήσαμε να σταματήσει για λίγες ώρες ο πόλεμος για να πάνε άνθρωποι, όχι στρατιώτες μας αλλά απλοί κάτοικοι, από άλλες κατεστραμμένες πόλεις και χωριά στη δική μου πόλη, το Λβιβ, και ο Πούτιν αρνήθηκε… Σας το είπα πριν, αυτός ο άνθρωπος θέλει να μην υπάρχει Ουκρανία… Πλέον απειλείται και το Κίεβο.
● Ο Ζελένσκι;
Ο Ζελένσκι, το 2019 όταν ανέλαβε, βρήκε τη χώρα σε μαύρο χάλι! Εκανε πολλά έργα που βοήθησαν τον κόσμο… Είναι και άνθρωπος της τέχνης, ηθοποιός, αυτό άρεσε στον λαό, είχε νικήσει στις εκλογές με 78%! Ζητούσαμε αλλαγή και επειδή βλέπαμε πως οι προηγούμενοι, Γιανουκόβιτς και Ποροσένκο, ήταν άνθρωποι των Ρώσων… Τώρα, όμως, ο Ζελένσκι άργησε ν’ αντιδράσει στην εισβολή των Ρώσων, αυτό το ακούω και από την Ουκρανία. Είπα πριν για τη χαλαρή αντίδραση των Αμερικανών… Ξέρω και το ξέρουν και στην πατρίδα πως αν είχαν επέμβει οι Αμερικανοί με τον στρατό τους, ήδη, θα είχε γίνει τρίτος παγκόσμιος πόλεμος, αλλά αφού καταδικάζουν τον Πούτιν θα μπορούσαν να είχαν βοηθήσει τον στρατό μας με υλικό για τη μάχη…
■ Εκδηλη η συγκίνησή της, ζητήσαμε να υπογράψει τη συζήτησή μας: «Η άνοιξη είναι όμορφη σε όλη τη Γη, στην Ουκρανία είναι ακόμη πιο όμορφη… Λουλούδια, τουλίπες παντού! Και ανθισμένες μηλιές… Ολες οι πόλεις που ακούτε πως βομβαρδίζονται, όλες, έχουν ρομαντικά, παλιά κτίρια… Βαμμένα, πλέον, με αίμα! Πόσα έχουν γλιτώσει, πόσοι άνθρωποι έχουν γλιτώσει; Δεν ξέρω τι θ’ αντικρίσω όταν θα πάω…»
