Τι δεν συμφώνησαν οι ηγέτες της Ε.Ε. για τη Ρωσία

Αυστηρά λόγια και μεγάλες κουβέντες για ενότητα και ηχηρή απάντηση στη Μόσχα περιελάμβαναν τα μηνύματα των Βρυξελλών, ωστόσο υπάρχουν και ορισμένα κομβικά σημεία στα οποία η Ένωση δεν κατέληξε σε αποφάσεις.

Όπως επισημαίνει το politico, ο εισαγωγές σε πετρέλαιο και φυσικό αέριο δεν θα επηρεαστούν, ενώ ο αποκλεισμός της Ρωσίας από το διατραπεζικό σύστημα Swift δεν αποφασίστηκε, μετά από μπλόκο Γαλλίας, Ιταλίας και Γερμανίας. Παράλληλα, δεν επιβλήθηκαν κυρώσεις απευθείας στον Βλαντιμίρ Πούτιν.

Την ώρα που η πρόεδρος της Κομισιόν και άλλοι ηγέτες υποστήριξαν ότι οι κυρώσεις σταδιακά θα καταστρέψουν τη ρωσική οικονομία, άλλοι αξιωματούχοι ανέφεραν ότι δεν μπορούν να είναι τόσο άμεσα επίπονες ώστε να αναγκάσουν τη Ρωσία να υποχωρήσει. Αυτό, άλλωστε, επισήμανε και ο ίδιος ο Ζελένκσι.

Σχετικά με την απαγόρευση εξαγωγών, για παράδειγμα σε εξαρτήματα αεροπλάνων, τα μέτρα θα πλήξουν τις ρωσικές αεροπορικές εταιρείες, αλλά αυτό θα αργήσει αρκετά να συμβεί και ο πόλεμος θα έχει ήδη τελειώσει.

Αντίστοιχα, ενώ οι οικονομικές κυρώσεις θα φέρουν μερικά προβλήματα, η βασική πηγή εσόδων για τη Μόσχα είναι οι εξαγωγές στην ενέργεια και σε αυτό το σημείο η Ε.Ε. δεν μπορεί να λάβει σημαντικές αποφάσεις.

Το Swift φαίνεται πως είναι μια νέα περίπτωση Nord Stream 2, καθώς οι μεγάλες οικονομίες της Ε.Ε. μπλόκαραν το μέτρο, ενώ το Βερολίνο επιβεβαίωσε ότι παραμένει επιφυλακτικό στο να αποκόψει τη Ρωσία γιατί αυτό θα σήμαινε ότι υπάρχει μεγάλος κίνδυνος για τη Γερμανία. 

Ο πόλεμος της Ρωσίας, πάντως, έφερε στο προσκήνιο τις δεκαετίες ξεχωριστών επαφών ευρωπαίων πολιτικών με ρωσικές επιχειρήσεις και συμφέροντα, όπως ο πρώην καγκελάριος Γκέρχαρντ Σρέντερ και ο πρώην πρωθυπουργός της Γαλλίας Φρανσουά Φιγιόν, τους οποίους σκέφτεται να στοχεύσει σε επόμενο πακέτο κυρώσεων η Βρετανία. 

Η Ευρώπη, παράλληλα, θα πρέπει να αναρωτηθεί και για τις ιστορικές εξελίξεις: Γιατί δεν κράτησε πιο σκληρή στάση από την εισβολή στην Κριμαία και την ανάφλεξη στο Ντονμπάς το 2014, αλλά και γιατί ο Μακρόν πίστευε ότι ο Πούτιν ήταν ένας συνομιλητής με τον οποίο η Ε.Ε. μπορούσε να διαπραγματευτεί.