«Ιστορική ημέρα» χαρακτηρίζεται η χθεσινή στην Ελβετία που έγινε -έπειτα από μήνες αντιδράσεων της εγχώριας Ακροδεξιάς και θρησκευτικών οργανώσεων- μια από τις τελευταίες χώρες στη Δυτική Ευρώπη που νομιμοποίησε τον γάμο ομοφύλων.
Το «ναι» στο χθεσινό σχετικό δημοψήφισμα -τη διεξαγωγή του οποίου πρακτικά επέβαλε το στρατόπεδο του «όχι», συγκεντρώνοντας τις απαραίτητες υπογραφές- ήταν εν τέλει ηχηρό, φτάνοντας το 64,1%.
Και έτσι, από τον επόμενο Ιούλιο αναμένεται να τεθεί και επίσημα σε ισχύ ο νόμος περί νομιμοποίησης του πολιτικού γάμου ομόφυλων ζευγαριών, αλλά και θεσμοθέτησης του δικαιώματός τους στην απόκτηση παιδιών, που είχε εγκρίνει από τον περασμένο Δεκέμβριο το ελβετικό Κοινοβούλιο.
Προβλέπει την αναγνώριση ίσων δικαιωμάτων με τα παντρεμένα ετερόφυλα ζευγάρια ως προς την υιοθεσία παιδιών και, ειδικά για τα ζευγάρια λεσβιών, τη δυνατότητα τεκνοποίησης με δωρεά σπέρματος. Επίσης, διευκολύνει την απόκτηση ελβετικής υπηκοότητας για τους αλλοδαπούς συζύγους.
«Ορόσημο για την ισότητα» χαρακτήρισε το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος η Διεθνής Αμνηστία. Για να ανοίξει πάντως αυτός ο δρόμος, χρειάστηκε να περάσουν 80 χρόνια από την αποποινικοποίηση της ομοφυλοφιλίας στην Ελβετία, σχεδόν τρεις δεκαετίες αφότου τα ομόφυλα ζευγάρια στη χώρα απέκτησαν το δικαίωμα να συνάπτουν σύμφωνο συμβίωσης και τρία χρόνια μετά τη θεσμοθέτηση του δικαιώματός τους να υιοθετούν τα παιδιά του ενός συντρόφου.
Το γεγονός, δε, ότι το «όχι» στο δημοψήφισμα συγκέντρωσε ποσοστό κοντά στο 36% πιστοποιεί κατά πολλούς αναλυτές την ολοένα και πιο συντηρητική στροφή ενός σημαντικού τμήματος του πληθυσμού της Ελβετίας, όπου μετά τις εκλογές του 2019 το ακροδεξιό SVP αποτελεί τη μεγαλύτερη πολιτική δύναμη στη χώρα.
