Η εύθραυστη φθινοπωρινή αισιοδοξία της Ιταλίας

Επιστροφή από τις διακοπές και στην Ιταλία, με κύριο θέμα την αντιμετώπιση του κορονοϊού και την αποφυγή νέων δραστικών μέτρων για τον περιορισμό του. Μέχρι τώρα όλη η χώρα παραμένει «λευκή ζώνη», κάτι που σημαίνει ότι δεν έχουν επιβληθεί νέες απαγορεύσεις.

Παρά ταύτα υπάρχουν κάποιες νέες αιτίες ανησυχίας. Στη Σικελία, σε πενήντα πέντε δήμους, το 60% των κατοίκων δεν έχει εμβολιαστεί και η τοπική περιφέρεια άρχισε να επιβάλει ξανά τη χρήση μάσκας σε ανοιχτούς χώρους.

Είναι εντυπωσιακό το πώς η περιοχή αυτή της Κάτω Ιταλίας είναι εκείνη που ανταποκρίθηκε λιγότερο στην εκστρατεία μαζικού εμβολιασμού. Πολλοί αναλυτές υπογραμμίζουν ότι η ίδια δυσπιστία που υπάρχει προς όλους τους κρατικούς θεσμούς (λόγω και της βαθύτατης παρείσδυσης του οργανωμένου εγκλήματος) δείχνει να επικρατεί και στο θέμα των σκευασμάτων κατά του Covid-19. Χωρίς να θέλει να ενδώσει κανείς σε επικίνδυνες γενικεύσεις, πολλοί Σικελοί δείχνουν να μη θεωρούν το ιταλικό κράτος σύμμαχό τους ούτε και όταν πρόκειται για την προστασία της υγείας τους.

Σε ό,τι αφορά την κατάσταση σε όλη την Ιταλία, συνεχίζεται η μάχη του «πράσινου πάσου εμβολιασμένων». Ως γνωστόν είναι υποχρεωτικό για να κάθεσαι μέσα σε καφέ, εστιατόρια και για να μπαίνεις σε εκθέσεις και σε όλες τις αθλητικές εγκαταστάσεις.

Τις τελευταίες εβδομάδες όμως παρατηρείται το εξής παράδοξο: στα εστιατόρια οι εμβολιασμένοι με «πάσο» καλούνται από τους σερβιτόρους να κάθονται στους εσωτερικούς χώρους, διότι τα τραπέζια στα πεζοδρόμια και στις αυλές δίνονται αναγκαστικά σε όσους δεν έχουν κάνει το εμβόλιο. Οι πολίτες δηλαδή που έσπευσαν στα εμβολιαστικά κέντρα βρίσκονται σχεδόν σε μειονεκτική θέση σε σύγκριση με εκείνους που απορρίπτουν αυτή την ασπίδα προστασίας.

Υπήρξε όμως και μία ουσιαστική αλλαγή: στην αρχή οι ιδιοκτήτες των καφέ και των εστιατορίων δεν έβλεπαν με καλό μάτι το «green pass» και υπογράμμιζαν ότι δεν είναι αστυφύλακες για να ελέγχουν τον κάθε πελάτη τους. Τώρα οι περισσότερες εμπορικές ενώσεις συμφωνούν με την εφαρμογή του μέτρου, διότι πιστεύουν ότι είναι ο μόνος τρόπος που θα τους επιτρέψει να μην κλείσουν όταν θα μειωθούν οι θερμοκρασίες και τα εδέσματα και ροφήματα θα σερβίρονται μόνο μέσα στα μαγαζιά.

Οσο για τον υποχρεωτικό εμβολιασμό, προς το παρόν αφορά μόνο τους καθηγητές, τους διοικητικούς υπαλλήλους των σχολείων και τους υγειονομικούς. Αλλά άρχισε να διοχετεύεται ότι, αν η εκστρατεία εμβολιασμού δεν πιάσει τον κύριο στόχο της (το 80% του πληθυσμού με εμβολιαστική κάλυψη μέχρι τέλος Σεπτεμβρίου), είναι πιθανό η υποχρέωση εμβολιασμού να επεκταθεί σε όλους τους δημοσίους υπαλλήλους, αρχίζοντας πιθανότατα από τους αστυνομικούς, τους καραμπινιέρους και την οικονομική αστυνομία.

Tο δε τέταρτο κύμα της πανδημίας την τελευταία εβδομάδα δείχνει ότι αρχίζει να υποχωρεί. Oι μολύνσεις στους νέους μέχρι 29 ετών περιορίζονται, αλλά αυξάνονται ακόμη στους πολίτες άνω των 40 ετών. Προκαλεί εντύπωση και το ότι οι κάτοικοι της χώρας άνω των 50 ετών που ακόμη δεν έχουν εμβολιαστεί είναι πάρα πολλοί: ξεπερνούν τα 4 εκατομμύρια.

Από το υπουργείο Υγείας της Ρώμης πάντως διοχετεύεται μια συγκρατημένη αισιοδοξία, με την επίγνωση ότι πολλά θα εξαρτηθούν από την τελευταία φάση της εμβολιαστικής εκστρατείας και από την τήρηση των μέτρων μετά τις διακοπές. Για τον λόγο αυτό άλλωστε αποφασίστηκε και η επιστροφή του «μόνιμου ελεγκτή» σε λεωφορεία και μετρό. Οχι μόνο για να τσεκάρει τα εισιτήρια, αλλά και για να ενισχυθεί η τήρηση των αποστάσεων ασφαλείας και να διαπιστώνεται ότι φορούν όλοι την προστατευτική τους μάσκα. Το πώς βέβαια στις 7 το πρωί στα μετρό και τα λεωφορεία των ιταλικών πόλεων θα μπορεί να τηρείται η προβλεπόμενη απόσταση μεταξύ των επιβατών είναι μια άλλη ιστορία…