Δεν είναι τυχαίο ότι οι Βρετανοί την αποκαλούν «Σούπερ Πέμπτη». Επειτα από έναν και πλέον χρόνο εκλογικών αναβολών λόγω πανδημίας, η σημερινή είναι η ημέρα των μεγαλύτερων τοπικών και περιφερειακών αναμετρήσεων στη χώρα τους από το 1973. Ακόμη μεγαλύτερο είναι το διακύβευμα της πολυσυλλεκτικής κάλπης.
Εχει να κάνει με τη σταθερότητα της -πολιτικά ενισχυμένης μεν από το επιτυχημένο πρόγραμμα εμβολιασμού, πλην όμως κλυδωνιζόμενης από σειρά σκανδάλων- πρωθυπουργίας του συντηρητικού Μπόρις Τζόνσον. Mε τη μακροημέρευση του Κιρ Στάρμερ στην ηγεσία των αντιπολιτευόμενων Εργατικών. Και, κατά πολλούς, με τη συνοχή στη μετά Brexit εποχή του ίδιου του Ηνωμένου Βασιλείου…
Πολλά θα κριθούν από τις κρίσιμες βουλευτικές εκλογές στη Σκοτία και την προοπτική διεξαγωγής ενός δεύτερου τοπικού δημοψηφίσματος για ανεξαρτησία, καθώς και από τις κάλπες στη βόρεια Αγγλία. Τα αποτελέσματά τους εκτιμάται ότι θα διαμορφώσουν εν πολλοίς το πολιτικό αφήγημα μέχρι τις επόμενες εθνικές εκλογές, το αργότερο έως το 2024.
Πληθώρα αναμετρήσεων
Συνολικά στις σημερινές κάλπες κρίνονται περισσότερες από 5.000 έδρες σε τοπικά κοινοβούλια (Σκοτίας και Ουαλίας), σε δημοτικά συμβούλια, αλλά και μία στη Βουλή των Κοινοτήτων: εν προκειμένω στο Χάρτλπουλ της βόρειας Αγγλίας, η οποία έμεινε κενή μετά την εμπλοκή του βουλευτή των Εργατικών, Μάικ Χιλ, σε σκάνδαλο σεξουαλικής παρενόχλησης και την παραίτησή του.
Εκλέγονται επίσης νέοι δήμαρχοι σε 13 βρετανικές μεγαλουπόλεις (αρκετές από τις οποίες δοκιμάστηκαν σκληρά κατά την πανδημία, όπως το Μάντσεστερ, το Λίβερπουλ και το Μπρίστολ), συμπεριλαμβανομένης της πρωτεύουσας, Λονδίνου, όπου η επανεκλογή του Εργατικού Σαντίκ Καν θεωρείται δεδομένη.
Ως εκ τούτου, τα βλέμματα όλων είναι στραμμένα προς Βορρά. Αφενός στη Σκοτία και δευτερευόντως στην Ουαλία (όπου αναμένεται εκ νέου νίκη των Εργατικών, αλλά και ενίσχυση των εθνικιστών αυτονομιστών του Plaid Cymru). Αφετέρου, στο λεγόμενο «κόκκινο τείχος» της Αγγλίας: τις βόρειες περιοχές και τα Μίντλαντς, δηλαδή, που θεωρούνται παραδοσιακά προπύργια των Εργατικών, αλλά τάχθηκαν μαζικά υπέρ του Brexit στο δημοψήφισμα του 2016 και στις εθνικές εκλογές του 2019 «αλώθηκαν» από τους νυν κυβερνώντες Τόρις.
Τα μεγάλα «στοιχήματα»
Επτά χρόνια μετά το τοπικό δημοψήφισμα που έκρινε την παραμονή της Σκοτίας στο Ηνωμένο Βασίλειο (55,3% υπέρ), και μία πενταετία μετά το δημοψήφισμα για το Brexit (όπου το 62% των Σκοτσέζων τάχθηκε κατά), το μοναδικό ερώτημα στις σημερινές εκλογές για την ανάδειξη των 129 νέων μελών του Χόλιρουντ (σκοτσέζικη Βουλή) είναι εάν το κυβερνών SNP της πρωθυπουργού Νίκολα Στέρτζον θα καταφέρει να εξασφαλίσει την αυτοδυναμία. Εάν το πετύχει, η προοπτική διεξαγωγής δεύτερου δημοψηφίσματος για ανεξαρτητοποίηση από το Ηνωμένο Βασίλειο θα έρθει πιο κοντά – αν και θεωρείται βέβαιο ότι η Ντάουνινγκ Στριτ θα κάνει τα πάντα για να το αποτρέψει.
Εάν όχι εξίσου, σίγουρα κρίσιμες θεωρούνται επίσης οι τοπικές κάλπες στο «κόκκινο τείχος» της Αγγλίας, και δη οι συμπληρωματικές εκλογές στο Χάρτλπουλ. Εάν οι Εργατικοί χάσουν τελικά τη βουλευτική έδρα -όπως προβλέπουν οι δημοσκοπήσεις- και δεν ανακτήσουν μέρος των απωλειών που υπέστησαν σε τοπικό επίπεδο το 2019, το πλήγμα θα είναι βαρύ για τον ηγέτη τους Κιρ Στάρμερ.
Στον αντίποδα, οι Τόρις ποντάρουν σε μια ιστορική νίκη – το Χάρτλπουλ εκλέγει Εργατικούς από το 1974. Προς τούτο, υπολογίζουν στην τοπική συνεργασία τους με ανεξάρτητους και στη στήριξη των πολιτικά «ορφανών» του πρώην πια Κόμματος Βrexit του λαϊκιστή Νάιτζελ Φάρατζ. Κυρίως, δε, ευελπιστούν ότι οι εκλογείς δεν θα προσμετρήσουν στην ψήφο τους τα τελευταία σκάνδαλα που κλονίζουν την Ντάουνινγκ Στριτ.
Αφορούν τις διαρροές ότι ο Βρετανός πρωθυπουργός προτίμησε «να στοιβάζονται τα πτώματα κατά χιλιάδες, παρά να δώσω εντολή για ένα τρίτο λόκνταουν» και στις -υπό διερεύνηση σήμερα- καταγγελίες ότι ανακαίνισε την πρωθυπουργική κατοικία και πλήρωνε νταντά και προσωπικό γυμναστή με χρήματα από τα ταμεία του κυβερνώντος κόμματος ή απευθείας από τις τσέπες χορηγών των Τόρις.
